Πρωθυπουργός: - Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται!! - ΕΙΜΑΙ ο μόνος Έλληνας Πρωθυπουργός που τόλμησε, να πάει στην Άγκυρα και να πει Erdoğan για το casus belli !!

 

Νίκος Χατζηνικολάου: Και πριν το Μουντιάλ. Θα ξεκινήσω από τα διεθνή, γιατί φαίνεται ότι ζούμε μία αναζωπύρωση τα τελευταία 24ωρα του πολέμου στη Μέση Ανατολή, μία αναζωπύρωση που δημιουργεί και πολύ μεγάλη ανησυχία, παγκόσμια ανησυχία, για την πορεία της οικονομίας.

Θέλω να σας ρωτήσω πώς βλέπετε τις εξελίξεις εκεί και τι εξήγηση δίνετε στο γεγονός -θα το μεταφέρω όπως το λένε οι σχολιαστές στα αμερικανικά δίκτυα, τους άκουγα να το λένε χθες- ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Donald Trump, είπε περίπου 38 φορές μέσα σε μία μέρα τη λέξη «ειρήνη» και την ίδια ώρα έδινε εντολές για χτυπήματα στο Ιράν.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Δυστυχώς, κ. Χατζηνικολάου, ο κόσμος πια έχει καταστεί εξαιρετικά απρόβλεπτος και η κρίση στη Μέση Ανατολή, ο πόλεμος μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, εξελίσσεται με έναν τρόπο που μας δημιουργεί έντονες ανησυχίες για τις επιπτώσεις που αυτή η σύρραξη θα έχει στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια οικονομία.

Κανείς δεν μπορεί να είναι μάντης, να προβλέψει πώς θα εξελιχθούν αυτές οι συζητήσεις. Εύχομαι και ελπίζω ότι θα είναι μία προσωρινή ανάφλεξη και ότι τα δύο μέρη θα επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και ότι η τελική ειρήνη θα εξασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και την ελεύθερη διέλευση αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του φυσικού αερίου, από τα Στενά του Ορμούζ.

Διότι αυτή τη στιγμή η παγκόσμια οικονομική αναταραχή και ο πληθωρισμός, συμπεριλαμβανομένου του πληθωρισμού στη χώρα μας, τροφοδοτείται σχεδόν αποκλειστικά από τις τιμές των καυσίμων.

Νίκος Χατζηνικολάου: Το κρατώ αυτό και θα επανέλθω. Θέλω, πριν πάμε στην οικονομία και στον πληθωρισμό, να σας ρωτήσω αν σας ανησυχεί το ενδεχόμενο να υπάρξει μία γενικότερη ανάφλεξη στην περιοχή.

Γιατί το ρωτώ; Άκουσα τον Πρόεδρο της Τουρκίας, τον Tayyip Erdoğan, να επιτίθεται με σφοδρότητα κατά του Ισραήλ και του Netanyahu και τον Netanyahu να απαντά στους ίδιους πολύ υψηλούς τόνους. Σας δημιουργεί αυτό μια πρόσθετη ανησυχία για το ενδεχόμενο να δούμε ένα θερμό επεισόδιο ή μια σύρραξη στην ευρύτερη περιοχή μας;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Πριν απαντήσω στο ερώτημά σας, να σας πω, κ. Χατζηνικολάου, ότι το διπλωματικό κεφάλαιο της πατρίδας μας, επ’ αφορμή και αυτής της σύρραξης, είναι εμφανώς αναβαθμισμένο.

Γιατί το λέω αυτό; Η Ελλάδα έχει μια στρατηγική σχέση με το Ισραήλ -το τονίζω, όχι κατ’ ανάγκη με τη σημερινή κυβέρνηση αλλά με το κράτος του Ισραήλ. Είναι μια σχέση η οποία έχει βάθος και μια σχέση η οποία μας επιτρέπει να επικρίνουμε και το Ισραήλ όποτε κάνει κινήσεις που θεωρούμε ότι δεν εξυπηρετούν ούτε τα εθνικά συμφέροντα ούτε την περιφερειακή ασφάλεια. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στον πόλεμο και στην επέκταση στον νότιο Λίβανο, μια επιχείρηση την οποία έχουμε καταδικάσει πολλές φορές.

Ταυτόχρονα, όμως, η χώρα μας έχει παράσχει έμπρακτη στήριξη στη Σαουδική Αραβία, στο Κατάρ, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και πρέπει να σας πω ότι αυτή η διαδικασία στήριξης χωρών που βρίσκονται σε μία κρίση δημιουργεί τις προϋποθέσεις ουσιαστικής αναβάθμισης της χώρας μας με όλες τις σημαντικές αραβικές χώρες του Κόλπου.

Νίκος Χατζηνικολάου: Δεν ενέχει, κ. Πρόεδρε, και έναν κίνδυνο εμπλοκής μας;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Όχι, διότι εμείς αυτή τη στιγμή σεβόμαστε τις συμφωνίες που έχουμε υπογράψει και κινούμαστε αμιγώς σε πρωτοβουλίες οι οποίες έχουν αμυντικό χαρακτήρα. Από εκεί και πέρα, δεν…

Νίκος Χατζηνικολάου: Τώρα, αυτή η αψιμαχία Άγκυρας – Τελ Αβίβ…

Κυριάκος Μητσοτάκης: Αυτή η αψιμαχία δεν είναι τωρινή. Υποκρύπτει βαθύτερες διαφοροποιήσεις συμφερόντων. Θεωρώ ότι πολλές φορές λόγια μπορεί να λέγονται τα οποία απευθύνονται περισσότερο στην εσωτερική κοινή γνώμη της Τουρκίας. Πιστεύω και ελπίζω ότι δεν θα βρεθούμε μπροστά σε μία ακόμη αχρείαστη εστία έντασης στη Μέση Ανατολή.

Έχουμε αρκετά προβλήματα να αντιμετωπίσουμε και θέλω να επαναλάβω ότι η Ελλάδα σε όλα τα διπλωματικά μέτωπα της Μέσης Ανατολής είναι παρούσα. Είναι παρούσα στη Λιβύη. Είναι κάτι το οποίο μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα, διότι εκκινούμε διαδικασίες οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με τη Λιβύη.

Είμαστε παρόντες στον Λίβανο, όπου στηρίζουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου στην προσπάθεια να μπορέσουν να ανακτήσουν τον πλήρη έλεγχο του νοτίου Λιβάνου. Είμαστε παρόντες, όπως σας είπα, στις χώρες του Κόλπου. Είμαστε παρόντες στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αγωνιζόμενοι για το αυτονόητο το οποίο είναι προς το συμφέρον της χώρας ως ναυτικής δύναμης και όχι μόνο, που είναι η διαφύλαξη της ελεύθερης ναυσιπλοΐας παντού στον κόσμο, ξεκινώντας με τα Στενά του Ορμούζ.

Νίκος Χατζηνικολάου: Κύριε Πρόεδρε, έρχομαι στα ελληνοτουρκικά. Μήπως η επιλογή για τα «ήρεμα νερά» ήταν λάθος; Και η αίσθηση που έχουμε το τελευταίο διάστημα είναι ότι ο Erdoğan προκαλεί διαρκώς. Προκαλεί προετοιμάζοντας νομοσχέδιο για τη «γαλάζια πατρίδα» -θα δούμε ποιο θα είναι το περιεχόμενό του-, προκαλεί στο Αιγαίο όπου είχαμε αερομαχίες το τελευταίο διάστημα με οπλισμένα τουρκικά F-16. Είχαμε την παρενόχληση του αεροπλάνου του Έλληνα Υπουργού Άμυνας και δύο ακόμη Ευρωπαίων Υπουργών Άμυνας. Έχουμε σήμερα μία πολύ επιθετική ανακοίνωση από το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας, που χαρακτηρίζει «παράνομη» τη συμφωνία Κύπρου – Γαλλίας και λέει ως εγγυήτρια χώρα «θα συνεχίσουμε με ισχύ και αποφασιστικότητα να δίνουμε την πιο σκληρή απάντηση σε ενέργειες που θεωρούμε απειλή για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων». Δεν μοιάζουν «ήρεμα νερά» αυτά.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Κύριε Χατζηνικολάου, ξέρετε κάποιον Πρωθυπουργό ο οποίος να επιδιώκει συνειδητά «ταραγμένα νερά»; Εγώ δεν τον γνωρίζω και αν το επιδίωκε θα έκανε λάθος.

Προφανώς και επιζητούμε οι σχέσεις μας με την Τουρκία να είναι όσο το δυνατόν πιο λειτουργικές.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θέλουμε ή αν δεν θέλουμε «ήρεμα νερά», είναι αν είμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε και φουρτούνες. Θα σας έλεγα ότι ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται και είχαμε αρκετές φουρτούνες να διαχειριστούμε πριν από τη Διακήρυξη των Αθηνών.

Και αν αυτά τα «ήρεμα νερά» τελικά είναι προς όφελος…

Νίκος Χατζηνικολάου: Θα κάνω διακοπή, θα με συγχωρήσετε. Τη Διακήρυξη των Αθηνών μάς δίνει την αίσθηση με όσα κάνει τελευταία ότι την κάνει κουρελόχαρτο ο Erdoğan.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Πάμε, λοιπόν, να τα δούμε ένα-ένα.

Νίκος Χατζηνικολάου: Μήπως τη χρησιμοποίησε όσο τον βόλευε;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ή μήπως ισχύει το ανάποδο;

Εγώ θέλω να θυμίσω ποιες είναι οι συνολικές ενέργειες της Ελλάδος και της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια και να υπενθυμίσω στους τηλεθεατές σας ότι αυτά τα οποία σας αναφέρω είναι ζητήματα τα οποία πάντοτε συζητιόντουσαν, αλλά αυτή η κυβέρνηση μόνο τόλμησε να τα υλοποιήσει: επέκταση χωρικών υδάτων στο Ιόνιο στα 12 μίλια, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με την Ιταλία και με την Αίγυπτο, κατοχυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο έμπρακτα κυριαρχικά δικαιώματα νοτίως της Κρήτης, που είναι μία ζώνη η οποία μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα.

Εθνικός θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός. Τι είναι αυτό, για να το πούμε με πολύ απλά λόγια; Με τη σφραγίδα της Ευρώπης αποτυπώνουμε πια σε χάρτη τα ανώτατα δυνητικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Θαλάσσια πάρκα, στα οποία ουσιαστικά ασκούμε κυριαρχία, όχι κυριαρχικά δικαιώματα, ασκούμε κυριαρχία -σε εκείνα τα νησιά που κρίνουμε ότι πρέπει να προστατεύσουμε, τη θαλάσσια ζώνη πέριξ αυτών των νησιών.

Εξορύξεις για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια, η Chevron νοτίως της Κρήτης.

Σημαντική ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων -μπορούμε να αναφερθούμε και στη συνέχεια σε αυτά.

Άρα, πείτε μου, πού ακριβώς υποχώρησε η Ελλάδα από πάγιες θέσεις εξωτερικής πολιτικής ως αποτέλεσμα της Διακήρυξης των Αθηνών;

Εγώ τι βλέπω; Βλέπω ότι πράγματι αυτές οι πρωτοβουλίες, οι οποίες υπηρετούν στην πράξη και όχι στα λόγια τα ελληνικά συμφέροντα, όντως μπορεί να προκαλέσουν μία αντίδραση από την Τουρκία. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για δράση η οποία προκαλεί αντίδραση από τη δική μας την πλευρά. Εμείς πάντα αντιδρούσαμε, κ. Χατζηνικολάου, στις πρωτοβουλίες των Τούρκων. Τώρα, για πρώτη φορά, η Ελλάδα θέτει την ατζέντα και η Τουρκία, σε έναν βαθμό, αντιδρά.

Αλλά, από εκεί και πέρα, για τα «ήρεμα νερά» να σας προσθέσω και ορισμένα σημαντικά οφέλη, γιατί πρέπει να βλέπουμε όλη την εξίσωση.

Τουρισμός στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Τα «ήρεμα νερά» τα εκμεταλλεύονται δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι τουρίστες οι οποίοι στηρίζουν αυτή τη στιγμή την οικονομία όλων αυτών των νησιών.

Νίκος Χατζηνικολάου: Λέτε με τη visa των…

Κυριάκος Μητσοτάκης: Βεβαίως. Καλή συνεργασία -και πρέπει να το πούμε αυτό- στα ζητήματα της μετανάστευσης, όπου οι ροές στο Ανατολικό Αιγαίο έχουν μειωθεί δραστικά.

Μέχρι και πρόσφατα ουσιαστικά μηδενική δραστηριότητα της τουρκικής αεροπορίας για δύο χρόνια. Δεν το είχαμε ποτέ αυτό στην ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Από εκεί και πέρα, επειδή με ρωτήσατε και για το νομοσχέδιο, θα σας πω ότι εμείς δεν συνομιλούμε με τον τουρκικό Τύπο. Προφανώς δεν έχουμε ακόμα κάποια συγκεκριμένη πληροφόρηση για το τι θα συμπεριλαμβάνει αυτό το νομοσχέδιο, αν και εφόσον ψηφιστεί.

Να σας πω και κάτι ακόμα, το είπε και χθες ο Υπουργός Εξωτερικών: ότι μια μονομερής ενέργεια εσωτερικού δικαίου προφανώς δεν παράγει κανένα έννομο δικαίωμα με βάση το Διεθνές Δίκαιο.

Νίκος Χατζηνικολάου: Κύριε Πρόεδρε, εγώ ακούω τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Καραμανλή και τον κ. Σαμαρά, σε διαφορετικούς τόνους είναι η αλήθεια, πάντως να αφήνουν αιχμές ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν είναι τόσο μαχητική απέναντι στην Τουρκία όσο θα έπρεπε.

Το ερώτημα μου είναι αν θα μπορούσε η Ελλάδα να «αντεπιτεθεί», για παράδειγμα, δυσκολεύοντας τη ζωή της Τουρκίας σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα χρήματα που αυτή παίρνει από τις Βρυξέλλες. Θέτω το συγκεκριμένο ερώτημα γιατί το ακούω να λέγεται.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Και οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί έχουν διαχειριστεί την Τουρκία. Και ξέρετε, επειδή είμαστε λίγοι αυτοί που έχουμε την τιμή να έχουμε διατελέσει Πρωθυπουργοί, γνωρίζουμε τη συνθετότητα αυτής της σχέσης.

Και οι δυο τέως Πρωθυπουργοί είχαν συναντηθεί επανειλημμένα με τον κ. Erdoğan και, εξ όσων θυμάμαι, επιδίωκαν πάντα και αυτοί -και σωστά, θα σας έλεγα, κ. Χατζηνικολάου-, να έχουμε, το επαναλαμβάνω, μια λειτουργική σχέση με την Τουρκία.

Από εκεί και πέρα, η Ελλάδα, όταν έπρεπε να πράξει το καθήκον της στο ζήτημα του SAFE, το έπραξε, κ. Χατζηνικολάου. Η Τουρκία δεν μπήκε στο SAFE, παρά το γεγονός ότι πολλοί προέβλεπαν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να εμποδίσει την Τουρκία να έχει πρόσβαση σε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Κι όμως, αυτό έγινε.

Πρέπει να σας πω ότι, εξ όσων γνωρίζω, είμαι ο μόνος Έλληνας Πρωθυπουργός ο οποίος πήγε στην Άγκυρα και έθεσε ευθέως, με ευγένεια, αλλά νομίζω και χωρίς να υποχωρώ από τις ελληνικές θέσεις, το ζήτημα του casus belli. Και είπα ξεκάθαρα στον Πρόεδρο Erdoğan: δεν γίνεται, 31 χρόνια μετά την απειλή πολέμου, εσύ να θέλεις να έρχεσαι πιο κοντά στην Ευρώπη, εγώ να θέλω υπό προϋποθέσεις να σε φέρω πιο κοντά στην Ευρώπη και ταυτόχρονα να κρατάς ανοιχτή μία απειλή πολέμου σε περίπτωση που η Ελλάδα κάνει τι; Ασκήσει ένα νόμιμο κυριαρχικό δικαίωμα με βάση το Διεθνές Δίκαιο.

Εγώ δεν θυμάμαι κανέναν άλλον πρώην Πρωθυπουργό να έχει θέσει το ζήτημα του casus belli, το οποίο θέλω να σας θυμίσω, κ. Χατζηνικολάου, ότι υπάρχει από το 1995.

Νίκος Χατζηνικολάου: Πώς εξηγείτε την κριτική που σας κάνουν οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί; Και θέλω να σας ρωτήσω, με την ευκαιρία, αν στα μάτια σας είναι η ίδια η κριτική τους και ίδια η στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση. Είναι το ίδιο ο Καραμανλής με τον Σαμαρά;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Θεωρώ ότι η κριτική τους στο συγκεκριμένο θέμα είναι άδικη και νομίζω το τεκμηρίωσα και το τεκμηρίωσα με μία σειρά από πρωτοβουλίες τις οποίες έχει αναλάβει η Ελληνική Κυβέρνηση, πρωτοβουλίες που ενδεχομένως θα μπορούσαν να είχαν αναληφθεί και στο παρελθόν και δεν ανελήφθησαν ποτέ.

Από εκεί και πέρα, δεν θέλω να πω πολλά περισσότερα, γιατί σέβομαι και τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς, εκλεγμένους με τη Νέα Δημοκρατία. Δεν θέλω να πω κάτι περισσότερο. Νομίζω ότι πρέπει να ρωτήσετε αυτούς και όχι εμένα.

Εγώ σας απάντησα ευθέως, γιατί θεωρώ ότι όλη αυτή η συζήτηση, η οποία πρέπει να σας πω ότι είναι μία συζήτηση σχετικά πρόσφατη, έτσι δεν είναι; Δηλαδή, μέχρι και το 2023 εγώ δεν θυμάμαι να μας έχει ασκηθεί κάποια έντονη κριτική για τα ζητήματα αυτά. Κι όμως, από το 2023 και μετά, όλα αυτά τα οποία σας ανέφερα έγιναν από αυτή την κυβέρνηση, από αυτόν τον Πρωθυπουργό και από αυτόν τον Υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος υπηρετεί σήμερα στην κορυφή της ελληνικής διπλωματίας.

Εσχάτη προδοσία; - «Να καεί να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή;»

 

Οι λέξεις έχουν βάρος, έχουν ευθύνη τα χείλη, ενέχουν τη διαδρομή της ιστορίας του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Ζούμε σε καιρούς που οι λέξεις ξεφοβήθηκαν την ντροπή. Τι νόημα έχει το «εσχάτη προδοσία» παρά «πέτα ένα κούτσουρο στην φωτιά να ξαναλαμπαδιάσει» παρακολουθώντας το θέαμα ως Νέρωνες; Από το «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» στο «Εσχάτη προδοσία για τον Μητσοτάκη» ένα σλόγκαν δρόμος

Ρέα Βιτάλη

Εσχάτη προδοσία; Πώς πετάμε έτσι λέξεις; Ο λόγος, η γλώσσα ανασήκωσε τον άνθρωπο από τα τέσσερα πόδια, τον εξέλιξε, του έδωσε το «όπλο» να αντισταθμίσει την όχι και τόσο μεγάλη φυσική δύναμη. Προκειμένου για την τροφή, για να κυνηγήσουν ή για να  απωθήσουν ένοιωσαν την ανάγκη ομαδικότητας και συντονισμού. Η διαγενεακή πολιτιστική μετάδοση της πιο εξελιγμένης  τεχνολογίας των λίθινων εργαλείων, η μεταφορά πολύπλοκων γνώσεων και δεξιοτήτων από γενιά σε γενιά είχε ανάγκη επικοινωνίας. Μιλάμε για 1,6 εκατομμύρια χρόνια π.Χ. Η ομιλία, η γλώσσα, οι λέξεις είναι ιερή κατάκτηση.        

Ενοχοι; Εννοείται. Ποιοι; Ποιος άλλος δρόμος από τη Δικαιοσύνη να τους επιδείξει; (Παρά τις συχνές, και προσφάτως, απογοητεύσεις). Αλλά εσχάτη προδοσία; Η εσχάτη προδοσία είναι η βαρύτερη περίπτωση προδοσίας εναντίον μιας χώρας ή ενός αρχηγού κράτους. Τα πιο γνωστά παραδείγματα εσχάτης προδοσίας είναι η συμμετοχή σε πόλεμο με το μέρος του εχθρού εναντίον της πατρίδας, η απόπειρα πραξικοπήματος, η πραγματοποίηση εξαιρετικά καταστροφικών επιχειρήσεων κατασκοπείας… Ουσιαστικά το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας είναι έγκλημα το οποίο διαπράττεται κατά της πατρίδας. Πώς πετάμε έτσι λέξεις; Δεν προσβάλλει τον όποιο Πρωθυπουργό, προσβάλλει τον πολιτισμό που κατακτήσαμε. Με μελαγχολεί βαθιά ότι για ένα μετρήσιμο κομμάτι πολιτικού κόσμου, με δίοδο στην κοινωνία, μοιάζει σαν να μην φτάνουν 57 νεκροί. 

Ενας γνωστός, σε όλη την υπηρεσία του, εγκληματικά ακατάλληλος υπάλληλος που τον «έχωσαν» κατά τα διαχρονικά ειωθότα σε μια θέση ευθύνης παρεμπιπτόντως. 

Συνάδελφοι που ενώ γνώριζαν τις μη ικανότητές του, πιθανώς και να τις χλεύαζαν μεταξύ τους, λειτούργησαν με παροιμιώδη ωχαδελφισμό ως να μην μετακινούνται άνθρωποι με τα τρένα αλλά ρομπότ κούκλες. Μια υπηρεσία καραγκιόζ-μπερντές που ο καθένας μπαινόβγαινε ως χομπίστας και όχι ως εργαζόμενος. Ένας προϊστάμενος  που όλα τα έβλεπε αλλά πιθανώς σκεφτόταν «δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα» και άλλωστε βολευόταν και ο ίδιος από το «σύστημα» ομερτά. 

Ένας υπουργός που είχε και δεν είχε αντίληψη του χάους αλλά ωστόσο μεγαλοστόμησε εμψυχώνοντας ασφάλεια στην πλήρη ανασφάλεια. Παραλαμβάνοντας το υπουργείο από άλλον υπουργό με αντίστοιχα στοιχεία, εκδηλωμένα με άλλον τρόπο, και αυτός από κάποιον άλλον και πάει λέγοντας μέχρι «τη στραβή σε κάποια βάρδια». 

Ενας οργανισμός από χρόνια σάπιος. Μια σύμβαση πρόχειρη με μια ιταλική εταιρεία που έγνοια είχε τη διαφύλαξη του «χάους» και θωπεία της «ομερτά» και όχι την ασφάλεια των πολιτών, τον εκσυγχρονισμό των τρένων. 

Μια μακριά γραμμή συναλλαγής. Όπως στις περισσότερες υπηρεσίες. Οχι μόνο των σιδηροδρόμων. Μια εικόνα πληρέστατη παθογενειών. Και αυτό το «μασίφ», θρασείας μονιμότητας, καλείται να το κυβερνήσει ένας, όποιος, Πρωθυπουργός με τετραετή θητεία. Και με μια αντιπολίτευση, όποιας εποχής, που δεν τείνει χέρι να επέμβουν δραστικά στο «μασίφ», το οποίο επίσης θα τον εξοντώσει όταν έρθει η δική του σειρά, αλλά μόνο να  ωρύεται για τα πάντα όλα μετρώντας τον χρόνο διακυβέρνησης ως υπερ-αρκούντως αρκετό. 

Καημό το έχω… Αν ενωνόμασταν καταπάνω σε αυτό το παθογενές εγκληματικό, θα σώζαμε πολίτες από θανάτους αλλά και θα διασώζαμε άλλους από μια φρικιαστικά κοπιώδη καθημερινότητα «ζωντανού θανάτου». Κι ωστόσο από την πρώτη στιγμή, βουλιμικά σχεδόν, αναζητήθηκαν πανωσηκώματα. Από ξιλόλια, βαγόνια που εξαφανίστηκαν, μέχρι την εργαλειοποίηση και αυτού ακόμα του δυστυχή Καλογήρου.

 Δικαιούνται οι πολίτες καχυποψία όταν όλα ενισχύουν την καχυποψία τους. Δικαιούνται, καθοδηγούνται, εκπαιδεύονται από τα γεννοφάσκια να ψάχνουν σε μονοπάτια και όχι στον δρόμο, να εντοπίζουν τα παράθυρα και όχι την πόρτα. Έτσι είναι δομημένο το δικό μας σύστημα και η σκέψη μας. Αν όμως τα κόμματα, η Βουλή, δεν μας διαφυλάξει, τότε ποιος; 

προδοσία; Τι νόημα έχει το εσχάτη προδοσία παρά «πέτα ένα κούτσουρο στην φωτιά να ξαναλαμπαδιάσει» παρακολουθώντας το θέαμα ως Νέρωνες; Στιγμιαίες αναζωπυρώσεις που στο τέλος θα μας «κάψουν» ακυβερνησία ισοπεδώνοντας τα πάντα. Από το «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» στο «Εσχάτη προδοσία για τον Μητσοτάκη» ένα σλόγκαν δρόμος. Σλόγκαν-ποιούμε υποτιμώντας το κακό που συνεπάγεται.       

Οι λέξεις έχουν βάρος, έχουν ευθύνη τα χείλη, ενέχουν τη διαδρομή της ιστορίας του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Ζούμε σε καιρούς που οι λέξεις ξεφοβήθηκαν την ντροπή. Μοιράζουμε «καρκίνους», τοξικότητα, απενοχοποιούμε την κακία, τη μοχθηρία. Στην Αμερική, την υπερδύναμη που δίνει τον «ρυθμό» στον κόσμο και σε «συμπεριφορά» κάθε είδους, η Πολιτική ξέπεσε σε «Business», και μάλιστα από τον ηγέτη που μπορεί να καμαρώσει για έξι επιχειρηματικές πτωχεύσεις ως επαγγελματική του καταξίωση. Λόγος εγωπαθής, αυθάδης, αμετροεπής, παρανοϊκός. Νέος κόσμος.       

Σε μας; Κάθε φορά που μιλάμε ανέξοδα για «Χούντα», μεταφέροντας την ευκολία του λόγου και σε νέους ανθρώπους που δεν έζησαν τη χούντα, ζώντας πια σε χρόνια κατακτημένης δημοκρατίας, είναι σαν να φτύνουμε την μνήμη του κάθε Παναγούλη και Μουστακλή που αληθινά μαρτύρησαν. Κάθε φορά που επιτρέπουμε σε κόμματα να παίρνουν έμπνευση από Χίτλερ είναι σαν να μην έχουμε αντίληψη του μεγαλύτερου εγκλήματος της ανθρώπινης Ιστορίας. Και αν πετάμε το “εσχάτη προδοσία”, έτσι!… Είναι σαν να επιδιώκουμε κροτίδες και όχι Δικαιοσύνη, δηλαδή ιδεώδης τρόπος για να μην βγάλουμε ποτέ άκρη. Να μην σταθούμε ακοίμητοι φύλακες μνήμης 57 νεκρών ενός εγκλήματος διαρκείας αλλά να τους εργαλειοποιήσουμε.

 Η γλώσσα, οι λέξεις είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και κατάκτηση. Όπως αντίστοιχα ο τρόπος εκδήλωσης και διαχείρισης του πόνου είναι το πιο αποκαλυπτικό του χαρακτήρα του ανθρώπου και του πολιτισμού της συνείδησής του.  

ΥΓ. Η πρόταση της Μαρίας Καρυστιανού με κατηγορητήριο και για Εσχάτη Προδοσία εναντίον του Πρωθυπουργού κατετέθη στην Βουλή με 32 υπογραφές από Ελληνική Λύση-Βελόπουλος, Πλεύση Ελευθερίας- Ζωή Κωνσταντοπούλου, Νίκη-Δημήτρης Νατσιός και έξι ανεξάρτητους βουλευτές που πρόσκεινται στον Στέφανο Κασελάκη.          Ακολουθήστε το Protagon στο Google News text Καλή ιδέα η 24ωρη λειτουργία του Μετρό. Αλλά υπάρχουν τόσοι συρμοί; Τόσοι διαθέσιμοι εργαζόμενοι; 

Πηγή: Protagon.gr

ΥΕΘΑ για τα Ελληνοτουρκικά: - Η η απειλή, είναι σαφής, είναι διατυπωμένη, αναφέρεται σε πόλεμο, casus belli!!

Αποσπάσματα συνέντευξης 

Α. Φωτάκη:

Ωραία συζήτηση για βιβλίο, όντως.

Ν. Δένδιας:

Εξαιρετική, εξαιρετική. Και ξέρετε γιατί το λέω αυτό; Γιατί υπάρχουν διάφοροι οι οποίοι ακολουθούν τη «σημιτική σχολή σκέψης», και αυτό είναι απολύτως σεβαστό, οι οποίοι όμως προβάλουν τις απόψεις του Κώστα Σημίτη της τελευταίας δεκαετίας του 20ου αιώνα στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα θεωρώντας αυτονοήτως ότι η Τουρκία είναι ίδια. Η Τουρκία δεν είναι ίδια, ούτε ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι ο ίδιος, ούτε το τουρκικό πολιτικό σύστημα είναι το ίδιο.

Άρα, λοιπόν, με προβολή του παρελθόντος στο παρόν και στο μέλλον δεν καταλήγεις σε έλλογες απαντήσεις, σε λάθος καταλήγεις.

Α. Φωτάκη:

Επομένως, η απειλή υφίσταται, πρέπει να προετοιμαζόμαστε. Η απειλή φαίνεται να μπαίνει όμως και στα ευρωπαϊκά προγράμματα, Υπουργέ.

Ν. Δένδιας:

Κυρία Φωτάκη, η χώρα αντιμετωπίζει διακηρυγμένη και σαφή απειλή. Την απειλή, δεν είναι δυνατότητά μου να τη διαπιστώσω, εμένα ως Υπουργός Άμυνας ή οποιουδήποτε άλλου Υπουργού Άμυνας ή μη. Έχει διατυπωθεί η απειλή, είναι σαφής, είναι διατυπωμένη, αναφέρεται σε πόλεμο, casus belli, έχει πίσω της απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Και διαρκώς, από την άλλη πλευρά, βλέπω να διευρύνεται το πεδίο των διεκδικήσεων, και διεκδικήσεων που είναι εκτός διεθνούς δικαίου, εκτός διεθνούς αντίληψης, εκτός διεθνούς πρακτικής. Εκτός των υπαρχουσών συνθηκών που έχει υπογράψει και η Τουρκία.

Εγώ δεν θέλω με τις δηλώσεις μου να πυροδοτήσω το κλίμα. Δεν θέλω να το κάνω αυτό το πράγμα.

Το συνταγματικό μου καθήκον, όμως, είναι να προασπίσω την Πατρίδα μου. Έχω ορκιστεί στο Σύνταγμα να κάνω ακριβώς αυτό το πράγμα, και αυτό κάνουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Μέχρι εκεί.

Τώρα, να μπω σε μια λογική, γιατί και σήμερα πάλι η Τουρκία έκανε δηλώσεις κατά της Γαλλίας. Εντάξει, δεν μπορούμε να πάμε κάπου έτσι.

Α. Φωτάκη:

Αναζητά, όμως, «πίσω πόρτα», «παράθυρο», πείτε το όπως θέλετε, στο Safe, το βρίσκει μέσω κάποιων εταιρειών, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς μπορούμε να θωρακιστούμε και να προωθήσουμε και την άμυνά μας;

Ν. Δένδιας:

Έχω τοποθετηθεί εκτενώς, ιδίως ενόψει του Safe II. Και έχω εξηγήσει και στον Επίτροπο Κουμπίλιους και στους συναδέλφους μου στην Ευρωπαϊκή Ένωση ποιο, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι το λάθος, το δομικό λάθος του Safe Ι, και το οποίο πρέπει να το βελτιώσουμε ως Safe II.

Το Safe I είναι ένας λανθασμένος Κανονισμός, λανθασμένος. Ο σκοπός του δεν υπηρετείται. Ο σκοπός του ήταν να δημιουργηθούν νέες δυνατότητες παραγωγής αμυντικού εξοπλισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μα, άμα ο κανονισμός προβλέπει να έχουμε παραλάβει τα προϊόντα τα οποία χρηματοδοτούνται από το SAFE, δάνειο, γιατί δεν μιλάμε για δωρεάν, μέχρι το 2030, πότε θα προλάβεις να φτιάξεις νέες γραμμές παραγωγής; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

Ε. Στεργίου:

Επομένως, δεν αναπτύσσεις και νέες εταιρίες αμυντικής βιομηχανίας. Βασίζεσαι στις ήδη υπάρχουσες και τροφοδοτείς με οικονομικά κονδύλια αυτές.

Ν. Δένδιας:

Να σας πω το τι πολύ πιο σοβαρό κάνει η Ελλάδα από το SAFE Ι. Εμείς έχουμε καταθέσει το Εξοπλιστικό μας πρόγραμμα, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία σε βάθος 12ετίας και στην πραγματικότητα σε βάθος 20ετίας. Γιατί έχουμε δείξει και τις προβλέψεις μας και για άλλα 8 χρόνια. Το οποίο το διατηρούμε ζωντανό. Όταν τροποποιείται θα καταθέτουμε στη Βουλή τις τροποποιήσεις, τον επόμενο μήνα ή τους επόμενους δυο-τρεις μήνες, θα καταθέσουμε στη Βουλή των Ελλήνων, στην αρμόδια Επιτροπή την πρώτη αναθεώρησή του.

Γιατί αναθεώρηση; Γιατί η πραγματικότητα τρέχει. Δεν μένουμε κολλημένοι. Θέλουμε όμως το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα να έχει ορατότητα στο τι θα κάνει η χώρα.

Αυτό ακριβώς που κάνουμε στην Ελλάδα, πρέπει να το κάνουνε και οι Ευρωπαίοι, και όχι να εκδίδουν κανονισμούς διάρκειας δυο, τριών, τεσσάρων ετών. Αυτό δεν οδηγεί κάπου.

Α. Φωτάκη:

Να σας πάω λίγο στα συστήματα που είναι και το θέμα της συζήτησής μας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν στη Μέση Ανατολή έδειξε ότι οι πολλοί ακριβοί πύραυλοι καλούνται και συστήματα, καλούνται να αντιμετωπίσουν πολύ φτηνά drone.

Προετοιμαζόμαστε για αυτό; Και αυτό είναι και η απάντηση στην αμυντική βιομηχανία, στην ανάπτυξη θέσεων εργασίας μέσω της τεχνολογίας;

Ν. Δένδιας:

Την πιο απάντηση στην πράξη θα μου επιτρέψετε να σας τη δώσω αύριο το πρωί. Αύριο το πρωί, θα θεμελιώσουμε – το θεμελίωση δεν είναι ακριβής έννοια, διότι υπάρχει ένα κουφάρι κτιρίου το οποίο θα αξιοποιήσουμε στη Μαλακάσα -, θα ξεκινήσουν οι εργασίες της κατασκευής του 3ου, αλλά μεγάλου, πολύ πιο μεγάλου από τα προηγούμενα, εργοστασίου αυτόνομων, drones δηλαδή, των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Που θα έχει τη δυνατότητα να κατασκευάζει δεκάδες χιλιάδες «FPV» τον χρόνο και επίσης, αυτόνομα στη θάλασσα και αυτόνομα στον αέρα, «κατηγορίας 2», τα «FPV» είναι «κατηγορίας 1», και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και «κατηγορίας 3».

Όλα ελληνικής σχεδίασης, τα οποία θα διασφαλίσουν φτηνή πρόσβαση σε τεχνολογία, αποδεκτότατου επιπέδου, στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το λάθος που γίνεται πολλές φορές από ευρωπαϊκές εταιρίες, αλλά και από αμερικανικές εταιρίες, είναι ότι προσπαθούν να έχουν το βέλτιστο της τεχνολογίας, το οποίο δεν απαιτείται από τις συνθήκες στο έδαφος, όπως και η Ουκρανία και το Ιράν αποδεικνύει, σε ένα πάρα πολύ υψηλό κόστος και με τεράστια αργοπορία στην παραγωγή.

Εμείς λοιπόν αυτό το οποίο θα κάνουμε, είναι να μπορούμε να παράξουμε σε χαμηλό κόστος, με 3D printers, αυτά τα οποία χρειαζόμαστε και να μπορούμε επίσης έτσι να αυξήσουμε την επιβιωσιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεών μας σε συνθήκες κρίσης.

Διότι αυτό που έδειξε η Ουκρανία, είναι ότι πρέπει να μπορείς να συνεχίσεις να παράγεις. Η εποχή που αγόραζες κάτι και το στοκάριζες και περίμενες την κακιά την ώρα, έχει περάσει. Διότι μέχρι να έρθει η κακιά η ώρα, αυτό το οποίο έχεις αποθηκεύσει έχει ξεπεραστεί τεχνολογικά.

Άρα, θα πρέπει να μπορείς και να συντηρείς και να παράγεις και να βελτιώνεις διαρκώς. Γι΄ αυτό λοιπόν φτιάχνουμε τις δικές μας υποδομές. Οι δικές μας υποδομές συνεργάζονται και θα συνεργάζονται μέσω του ΕΛΚΑΚ και μέσω του ΚΕΤΑΚ, που είναι το ερευνητικό μας κέντρο, με το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα.

Α. Φωτάκη:

Κύριε Υπουργέ, επειδή είπατε σε μία ομιλία σας πρόσφατα ότι «κοιτάτε πίσω στον τοίχο του Υπουργείου και βλέπετε δύο πρώην συναδέλφους σας να έχουν πάει στη φυλακή, να έχουν καταδικασθεί» και αναφερθήκατε και στα «αμαρτωλά αντισταθμιστικά οφέλη», το 25% δίνει λύση σε αυτό, το ΕΛΚΑΚ και η ελληνική αμυντική βιομηχανία;

Ν. Δένδιας:

Κυρία Φωτάκη, τα αντισταθμιστικά οφέλη ήταν μια «αμαρτωλή» παρένθεση. Ουδείς στο Υπουργείο Άμυνας μπορεί επί αρχικού ποσού να μου εξηγήσει με επάρκεια πώς υπολογίζεται το ποσό των αντισταθμιστικών. Υποτίθεται ότι τα αντισταθμιστικά θα ήταν αυτό που θα επανεπένδυε ο ξένος πωλητής στην ελληνική οικονομία. Αυτό, με τον τρόπο που έγινε, δημιούργησε μόνο παράλληλα φαινόμενα, εν πολλοίς διαφθοράς.

Εμείς εδώ έχουμε έναν πάρα πολύ απλό κανόνα, σε οποιοδήποτε συμβόλαιο αγοράς από το εξωτερικό, ζητάμε να υπάρχει επένδυση του 25%, 25% επί του απόλυτου ποσού, καθαρές κουβέντες και αυτό είναι το κατώτερο όριο, στην ελληνική οικονομία, στο ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα και επίσης ζητάμε τη μεταφορά τεχνογνωσίας.

Και επίσης, να είμαστε ειλικρινείς, στις σοβαρές πλατφόρμες, λέμε και στον πωλητή, με συγχωρείς, δεν μπορείς και να πουλήσεις και σε μας και σε μία χώρα που μας απειλεί, διότι από ‘κει και πέρα αυτό δε βγάζει νόημα. Εάν είναι να παίρνουμε και οι δύο τα ίδια, είναι καλύτερο να συμφωνήσουμε με τους φίλους μας τους Τούρκους να μην αγοράσει κανένας από τους δυο μας, τουλάχιστον θα είμαστε και οι δύο πιο πλούσιοι.

Α. Γιάμαλη:

Ο χρόνος είναι περιορισμένος, πρέπει να πάμε και στα πολιτικά μας, με δύο ερωτήσεις, σίγουρα μία από την Ελένη και μία από εμένα.

Επιτρέψτε μου, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε το δίκιο του ισχυρού να υπερισχύει, το διεθνές δίκιο να υποχωρεί, το είδαμε από τους πολέμους, από τα όσα συμβαίνουν και στη γειτονιά μας. Η απορία μου είναι η εξής: τι συνέπειες έχει αυτό για μία χώρα σαν την Ελλάδα, που βασικό οπλοστάσιό της είναι το διεθνές δίκαιο και τι ευθύνες έχει το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Ν. Δένδιας:

Για την Ελλάδα η απάντηση είναι απλή. Η Ελλάδα πρέπει ανεξαρτήτως οιασδήποτε άλλης πραγματικότητας να μπορέσει να υπερασπίσει τον εαυτό της. Να μπορούμε και μόνοι μας να προασπίσουμε την Πατρίδα μας.

Εμείς δεν θα κληθούμε να προασπίσουμε την Ελλάδα απέναντι σε φανταστικές απειλές. Υπάρχει υπαρκτή απειλή. Άρα το επίπεδο της απειλής το ξέρουμε. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτή την απειλή και να προασπίσουμε την Πατρίδα μας.

Είπα και εχθές ή προχθές να μπορεί ο εκάστοτε Έλληνας Πρωθυπουργός να αποφασίζει βασισμένος στη βούληση του ελληνικού λαού και της Βουλής των Ελλήνων και όχι υποχρεούμενος από την πολύ μεγαλύτερη ισχύ ενός αντιπάλου ο οποίος τυχόν θα τον εκβιάσει.

Αυτό λοιπόν είναι η ευθύνη συνολικά του πολιτικού συστήματος της χώρας. Και βεβαίως πρωτευόντως της εκάστοτε Κυβέρνησης. Αυτό πρέπει να κάνουμε.

Α. Φωτάκη:

Λοιπόν, Υπουργέ, μια τελευταία ερώτηση. Δεν ξέρω αν θα κάνει και κάποιο follow up, κάποιος από τους συναδέλφους.

Είστε έμπειρος πολιτικός. Βλέπουμε να γίνονται διάφοροι συσχετισμοί κομματικοί, νέα κόμματα δημιουργούνται, είμαστε σε προεκλογική περίοδο. Μια πρόβλεψη; Μάλλον να το διατυπώσω λίγο διαφορετικά. Βλέπετε ότι αυτή η εκλογική αναμέτρηση που θα έρθει, όποτε έρθει, θα έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που δεν έχετε δει τα τελευταία χρόνια;

Ν. Δένδιας:

Θα σας πω. Πράγματι το κλίμα όπως διαμορφώνεται δεν είναι σύνηθες. Όμως θέλω πάλι να σας είμαι ειλικρινής. Εδώ και μερικούς μήνες, όχι πολλούς μήνες, τόσο στην Κομοτηνή που δεν παρατηρήθηκε τόσο όσο και στο Αγρίνιο, αλλά και στο Συνέδριό μας εδώ και δυο-τρεις εβδομάδες, τοποθετήθηκα ευθέως λέγοντας ότι οι δημοσκοπικές μας επιδόσεις θα πρέπει να είναι πηγή προβληματισμού.

Χάρηκα πάρα πολύ που χθες ο Πρωθυπουργός ξεκάθαρα μίλησε για πρώτη κάλπη – όχι για μια λογική αλλεπάλληλων καλπών – και για αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Έθεσε, δηλαδή, τον πήχη της Νέας Δημοκρατίας ακριβώς εκεί που πρέπει να είναι.

Η Νέα Δημοκρατία διατυπώνει μια αυτόνομη πολιτική πρόταση στην ελληνική κοινωνία. Επί τη βάσει αυτή της πρότασης, οφείλει να διεκδικεί μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση, πάντα αυτό επιδιώκαμε. Αν θα μας το δώσει ο ελληνικός λαός, είναι μια άλλη συζήτηση, αλλά αυτός είναι ο πήχης των επιδιώξεών μας.

Και χαίρομαι ειλικρινά που ο Πρωθυπουργός επιτέλους έθεσε τέλος σε όλη αυτή τη συζήτηση περί της απόστασής μας από τον δεύτερο, τον τρίτο, τον πέμπτο, τον ένατο, τον δέκατο και οριοθέτησε την επιδίωξή μας με ένα μόνο βασικό κριτήριο: Θα μπορέσουμε να κάνουμε Κυβέρνηση ή δεν θα μπορέσουμε; Αυτός είναι ο πήχης για εμάς.

Ε. Στεργίου

Ποια ιδιαιτερότητα βλέπετε σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση; Ποια ξεχωρίζετε; Γιατί είναι πολλές, είναι πολλά τα κόμματα.

Ν. Δένδιας:

Ακριβώς.

Α. Γιάμαλη:

Είναι και πολλά τα σκάνδαλα. Εδώ έχουμε δεύτερη παραίτηση Γενικού Γραμματέα, Υπουργέ, για την υπόθεση των πολεοδομιών. Θέλω να πω τελειώνει το ένα και σκάει καινούριο.

Ν. Δένδιας:

Ακούστε, μην τώρα σας πω πράγματα τα οποία ξέρετε ότι δεν ισχύουν.

Α. Φωτάκη:

Αυτό μπορεί να ευνοεί και τον πρώτο.

Ν. Δένδιας:

Μία Κυβέρνηση στο τέλος της δεύτερης 4ετίας της, πάντοτε αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Μην πάω να αναλύσω το καθένα από αυτά.

Αν με ρωτάτε αν είμαι χαρούμενος για αυτό, σας απαντώ: καθόλου χαρούμενος δεν είμαι. Αλλά εν πάση περιπτώσει είναι μία πραγματικότητα και δεν είναι καθόλου ευχερές να ζητάς τρίτη εντολή, διότι πρέπει να απαντήσεις σε ένα βασικό ερώτημα: «ωραία, τι έκανες τα προηγούμενα 8 χρόνια που μας ζητάς και άλλο να το κάνουμε;». Άρα, εμείς πρέπει να απαντήσουμε σε αυτό και επιχειρούμε να απαντήσουμε σε αυτό.

Όμως, ξαναλέω, αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε μία πληθώρα κομμάτων. Εμείς είμαστε συνηθισμένοι να έχουμε ένα βασικό πολιτικό συνομιλητή, αντίπαλο, όπως θέλετε πείτε το. Δηλαδή να βασίζεται το σύστημα σε δύο πυλώνες.

Α. Γιάμαλη:

Και τώρα δεν τον βλέπετε;

Ν. Δένδιας:

Αυτή τη στιγμή αυτό δεν συμβαίνει. Υπάρχει μία πανσπερμία μικρότερων κομμάτων με ικανή απόσταση από εμάς, τα οποία, αν θέλετε την ταπεινή μου άποψη, μας αποκοίμισε. Θεωρούσαμε ότι είχαμε ηγεμονία και για αυτό έντονα τοποθετήθηκα υπέρ της χθεσινής τοποθέτησης του Πρωθυπουργού, την οποία εκτιμώ απεριόριστα. Εμείς εκτιμούσαμε ως κριτήριο της επιτυχίας μας, την απόσταση από τον δεύτερο, όχι την απόσταση από την αυτοδυναμία.

Ε. Στεργίου

Η επανεμφάνιση του κυρίου Τσίπρα, σας «ξύπνησε» καθόλου; Το λέω λόγω των ποσοστών πάλι, κοιτάμε τη φωτογραφία της στιγμής.

Ν. Δένδιας:

Δεν πρόκειται εγώ να κρίνω, γιατί θεωρώ απόλυτο δικαίωμα του οιουδήποτε να διατυπώνει πρόταση διακυβέρνησης προς τον ελληνικό λαό.

Ο κύριος Τσίπρας είναι ένας πρώην Πρωθυπουργός, είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει.

Εμείς έχουμε μία διαφορετική θεώρηση και μία διαφορετική πρόταση. Άλλωστε παρατηρώντας το πώς τοποθετείται ο κύριος Τσίπρας, νομίζω ότι τοποθετεί τον εαυτό του στο αριστερό κομμάτι του πολιτικού σκηνικού, ούτε καν στο κεντροαριστερό. Καταλαβαίνω γιατί το κάνει. Εκεί θεωρεί ότι υπάρχει η μάζα των ψηφοφόρων που θα του επιτρέψει να βγει δεύτερος. Για τον κύριο Τσίπρα αυτό είναι μία λογική στόχευση.

Εμείς, όμως, έχουμε άλλη δουλειά να κάνουμε. Εμείς δεν κρινόμαστε με αυτό. Και επαναλαμβάνω για τρίτη φορά, γιατί μου έκανε πάρα πολύ θετική εντύπωση, ότι σωστά ο Πρωθυπουργός μίλησε για μία κάλπη και σωστά ο Πρωθυπουργός έθεσε τον πήχη στην αυτοδυναμία.