Όταν το ΚΚΕ ξεπέρασε τις Γερμανικές θηριωδίες: - Τα εγκλήματα των κομμουνιστοσυμμοριτών στη Βόρειο Ήπειρο με αριθμούς: - 630 δολοφονίες, 460 απαγωγές, 210 βιασμοί, 2.330 πυρπολήσεις κατοικιών ...!!

 

 

Η  αποκκάλυψη μιας ακόμη προδοσίας του ΚΚΕ (κι όταν λέμε του ΚΚΕ, εννοούμε ολοκλήρου αυτού του εσμού που αποκαλείται αριστερά και που μέχρι το 1968 είχε ενιαία έκφραση το ΚΚΕ). Μια προδοσία συνεχή  και απροκάλυπτη , αλλά άγνωστη εν πολλοίς στο ευρύ κοινό.

Μέχρι την έναρξη του Β΄ Π.Π., το ΚΚΕ είναι αδιάφορο ως προς την Β. Ήπειρο, εφόσον η «μάνα των λαών» (ΕΣΣΔ) δεν είχε συμφέροντα εκεί. Αλλά, κατά την διάρκεια του πολέμου, αλλάζουν τα πράγματα. Το 1942, ακραιφνείς Έλληνες δημιουργούν το Μέτωπο Απελευθερώσεως Βορείου Ηπείρου (Μ.Α.Β.Η.), με σκοπούς προφανείς. 

Το Μέτωπο βρέθηκε από την αρχή εν μέσω δύο πυρών: των κομμουνιστών ανταρτών του Χότζα και των Τουρκαλβανών Τσάμηδων. 

Οι τελευταίοι, είχαν συμμετάσχει στον Ελληνο-ιταλικό πόλεμο με δύο τάγματα πεζικού, που είχαν ενσωματωθεί στον ιταλικό στρατό και κατά την διάρκεια της ιταλικής κατοχής σχημάτισαν συμμορίες και δρούσαν ως βοηθοί των κατακτητών, κυρίως στην περιοχή της Θεσπρωτίας, όπου ήταν η «βάση» τους. Οι Ιταλοί είχαν υποσχεθεί ότι μετά τον πόλεμο θα παραχωρούσαν την Ήπειρο στους Τουρκαλβανούς, για την δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας», δορυφόρου της «Μεγάλης Ιταλίας». Οι Τσάμηδες αποδείχθησαν αντάξιοι της εμπιστοσύνης των Ιταλών. 

Ιδού τα εγκλήματά τους με αριθμούς: 

630 δολοφονίες, 460 απαγωγές, 210 βιασμοί, 2.330 πυρπολήσεις κατοικιών (αφού πρώτα τα λεηλατούσαν…) και χιλιάδες αρπαγές ζώων. 

Όπως ήταν φυσικό κι επόμενο, μετά την φυγή των Ιταλών προστατών τους, έφυγαν (ή εκδιώχθηκαν) και οι Τσάμηδες, που εγκαταστάθηκαν στην Αλβανία, για να αποφύγουν τις συνέπειες των κακουργημάτων τους εις βάρος των Ελλήνων. Αργότερα, το 1947, με απόφαση της τότε κυβερνήσεως στερήθηκαν την ελληνική ιθαγένεια και δημεύθηκαν οι περιουσίες τους, οι οποίες αποδόθηκαν στα θύματά τους. 

Σήμερα έχουν συστήσει σύλλογο και με τις ευλογίες της αλβανικής κυβερνήσεως, ζητούν την αποκατάστασή τους και την απόδοση των περιουσιών τους! Αυτήν την στιγμή, αποτελούν την αιχμή του αλβανικού ανθελληνικού δόρατος… 

Οι άνδρες του ΜΑΒΗ είχαν αποκτήσει επικοινωνία με τον ΕΔΕΣ του Ν. Ζέρβα και σε πολλές περιπτώσεις δρούσαν από κοινού. Μετά τις ύπουλες επιθέσεις του ΕΛΑΣ κατά των δυνάμεων του Ζέρβα (1943) και την αποδιοργάνωση που ακολούθησε, οι μαχόμενοι Βορειοηπειρώτες αδελφοί μας έμειναν εκτεθειμένοι στην δολοφονική μανία των Τσάμηδων, αλλά και των κομμουνιστών του Χότζα. Όμως, την χαριστική βολή, τους την έδωσε το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εκπρόσωποι του οποίου υπέγραψαν συμφωνίες συνεργασίας με τους σφαγείς του ελληνισμού και καλούσαν τους Βορειοηπειρώτες με την παρακάτω ανακοίνωση, να συνεργασθούν με τους σφαγείς τους! 

Ιδού τα χάλια τους: «Προς τον λαόν της Ελληνικής μειονότητος εν Αλβανία 

Στη σύσκεψη της 8ης Αυγούστου, απεφασίσθη όπως η μειονότης μετάσχη του αντιφασιστικού αγώνος περισσότερον ενεργώς. Κατέστη δε φανερόν πως για να επιτευχθεί τούτο, πρέπει να ιδρυθούν ομάδες της μειονότητος κάτω από την καθοδήγηση Αρχηγείου αποτελούμενον από Αλβανόν αντιπρόσωπον, αντιπρόσωπον της μειονότητος και αντιπρόσωπον της ελληνικής οργανώσεως (ΕΑΜ), της συνεργαζομένης με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Αλβανίας. Ο ίδιος τρόπος καθοδηγήσεως απεφασίσθη και δια την πολιτικήν οργάνωσιν. Την 10η Αυγούστου δε, εις κοινήν σύσκεψιν αντιπροσώπων των συνεργαζομένων ελληνο-αλβανικών οργανώσεων, μελετήθηκαν τα προβλήματα του αγώνος, τα οποία παρουσιάζουν η μειονότης εν Αλβανία και η μειονότης εν Ελλάδι και κατάληξαν εις την δημοσιευμένην απόφασιν. Ελπίζομεν ότι ο λαός της μειονότητος θα κατανοήσει το κρίσιμο των περιστάσεων και τη λεπτότητα των μειονοτικών ζητημάτων. Χρειάζεται επομένως απόλυτη πειθαρχία στην καθοδηγητική επιτροπή. Ο λαός να προσέξει να μην αναθέσει υπεύθυνη θέση σε ανθρώπους που ανεμίχθησαν σε παλαιούς αγώνες κι έχουν δημιουργήσει παρεξηγήσεις. Επίσης, να μην αναθέσει υπεύθυνη θέση σε άτομα γνωστών σωβινιστικών φρονημάτων. Πάσα προπαγάνδα σωβινιστική και διασπαστική απαγορεύεται απολύτως. Ο λαός δέον να απομονώσει όσους θέλουν να τον παρασύρουν εις πράξεις εκτός της γραμμής του αντιφασιστικού αγώνος. Σήμερα γίνεται αγών των λαών και η νίκη θα είναι των λαών, η νίκη της λαϊκής δημοκρατίας» (πηγή: Α. Κύρου – «Εθνική Αντίστασις και Εθνική Μειοδοσία», σελ. 306). 

Βλέπουμε, λοιπόν, πως το ΕΑΜ (ΚΚΕ) ανακάλυψε την ύπαρξη… αλβανικής μειονότητος στην Ελλάδα, από το 1943! Αυτή ήταν η «εθνική αντίσταση»! 

Ωστόσο, μπορεί κάποιος να σας εμφανίσει άλλα έγγραφα του ΕΑΜ που να αναφέρονται στην Β. Ήπειρο. Πράγματι, τον πρώτο καιρό της κατοχής που το ΚΚΕ κρυβόταν πίσω από το «πατριωτικό» ΕΑΜ, υπήρξαν κάποιες ελάχιστες αναφορές στην Β. Ήπειρο. Προφανώς, για να πεισθεί ο κόσμος ότι το ΕΑΜ ήτο πράγματι «πατριωτική» οργάνωσις, που αποδεχόταν τις εθνικές διεκδικήσεις. Το «ενδιαφέρον» ήταν πέρα για πέρα ψεύτικο. Αναφέρει σχετικώς ο Ζαχαριάδης το 1949, όταν το ΚΚΕ δεν χρειαζόταν πλέον την μάσκα του «πατριωτισμού»: 

«Το λαϊκό επαναστατικό στρατόπεδο περνά μια περίοδο ανασυγκρότησης. Ξεκαθαρίζεται και το ιδεολογικό μέτωπο από τις παλιές αμαρτίες. Μαζί με το λαϊκοδημοκρατικό διαχωρισμό απαλλάσσεται το ΕΑΜ κι από τις λαθεμένες σωβινιστικές επιδράσεις, που εκφράζονταν με ότι στο διάστημα της κατοχής υιοθέτησε τα μεγαλοελλαδίτικα συνθήματα και ζητούσε εδαφικές παραχωρήσεις σε βάρος της Βουλγαρίας και της Αλβανίας» 

*(πηγή: «Καινούργια κατάσταση – καινούργια καθήκοντα. Οι διαπιστώσεις, η γραμμή και οι αποφάσεις της 6ης Ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ (9-10-1949)», έκδοση της Κ.Ε. του ΚΚΕ) 

Το τέλος του πολέμου βρίσκει την Αλβανία στο κομμουνιστικό στρατόπεδο και την Ελλάδα στο Δυτικό. 

Την εποχή εκείνη, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων αναμένει την εκπλήρωση των υποσχέσεων των «μεγάλων συμμάχων» μας, με την παραχώρηση των Δωδεκανήσων, της Κύπρου, της Β. Ηπείρου, της Ρωμυλίας. Το κλίμα είναι πατριωτικό και διεκδικητικό. 

Το ΚΚΕ, που εκείνη την εποχή παίζει το χαρτί του πατριωτισμού («εθνική αντίσταση» κ.τ.λ.), διστάζει να πάει ανοικτά κόντρα στο λαϊκό αίσθημα, αφήνοντας «στον πάγο» τις παλαιότερες θέσεις του για την Μακεδονία, αν και εκφράζει την… ανησυχία του για την αποχώρηση των Βουλγάρων από την Μακεδονία: «Άρχισε η αποχώρηση του βουλγαρικού στρατού από την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Οι Έλληνες σύντροφοι ανησυχούν πολύ…» – Ραδιοτηλεγράφημα του Kostov – μέλους της Κ.Ε. του Κ.Κ. Βουλγαρίας προς τον Dimitrov για την αποχώρηση του βουλγαρικού στρατού από την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη και τις ανησυχίες των Ελλήνων συντρόφων , 12/10/1944- (πηγή: «Εμφύλιος Πόλεμος- Έγγραφα από τα γιουγκοσλαβικά και βουλγαρικά αρχεία», σελ. 199, εκδόσεις «Βήμα») και εκλιπαρεί τους Βουλγάρους να μην ανακινήσουν προς ώρας το Μακεδονικό: «Για το ζήτημα της Μακεδονίας υποστηρίζουν ότι η ανακίνησή του τώρα θα σήμαινε καταστροφικό πλήγμα στο Κόμμα τους και θα έριχνε νερό στο μύλο των εθνικιστών» – Ραδιοτηλεγράφημα του Kostov προς τον Dimitrov για την άφιξη του Αναστασιάδη στη Σόφια, 13/11/1944 – (πηγή: ό. π., σελ. 201) 

Ωστόσο, υπάρχουν ανοικτά θέματα εθνικών διεκδικήσεων, σε Β. Ήπειρο, Κύπρο και Δωδεκάνησα, οπότε οφείλει να λάβει κάποια θέση. 

Και λαμβάνει, όπως πάντα εις βάρος των πόθων του ελληνισμού, με σύνθημα «Όχι αλλαγή των συνόρων του 1939-Δεν ζητάμε τίποτα». 

Και για του λόγου το αληθές, ιδού το επίμαχο σημείο του λόγου του Ν. Ζαχαριάδη για την εξωτερική πολιτική, κατά το κλείσιμο των εργασιών της 12ης Ολομέλειας (25 έως 27/06/1945): «Όπως δεν αναγνωρίζουμε στους άλλους το δικαίωμα να έχουν εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος μας, έτσι κι εμείς δεν μπορούμε να θέτουμε παράλογες απαιτήσεις σε βάρος τους. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε βίαιη αλλαγή των συνόρων του 1939, ανεξάρτητα από ποια πλευρά αυτή προέρχεται… Αυτή η αρχή ισχύει και για τα Δωδεκάνησα και για την Κύπρο και για τη Βόρεια Ήπειρο» – (πηγή: ό. π., σελ. 63). 

Και τελικώς, η θέση του προδοτικού ΚΚΕ περνάει, με εξαίρεση τα Δωδεκάνησα! Η διεκδίκηση της Κύπρου και της Β. Ηπείρου εγκαταλείπεται… 

Λίγον καιρό αργότερα, αρχίζει ο «Τρίτος Γύρος» και πλέον το ΚΚΕ σταματάει να κρύβεται. Στο πλευρό του πολεμούν ήδη οι λεγόμενοι «Σλαβομακεδόνες» (βλέπε Κομιτατζήδες), αλλά δεν φθάνουν. 

Υπάρχει μεγάλη ανάγκη σε έμψυχο υλικό. Στο ΚΚΕ καταλήγουν στην απόφαση να ζητήσουν -δια στόματος Μάρκου Βαφειάδη- από τον κομμουνιστή δικτάτορα της Αλβανίας, Ενβέρ Χότζα, να τους στείλει μερικές χιλιάδες από τους φανατικούς ανθέλληνες Τσάμηδες –που έχουν εκδιωχθεί κακήν – κακώς από την Ελλάδα- για να τους εντάξει στον Δ.Σ.Ε. («Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος», δηλαδή, συμμορίτες…). 

Προφανώς, για να καταλήξει το ΚΚΕ σε μια τέτοια απόφαση, ήταν έτοιμο και για το αντάλλαγμα: την πλήρη δικαίωση των Τσάμηδων, άρα και την παραχώρηση και της Νοτίου Ηπείρου στην Αλβανία! 

Ευτυχώς, είτε ο Χότζα δεν συνειδητοποίησε την μεγάλη ευκαιρία που του παρουσιάστηκε, είτε πράγματι δεν είχε εμπιστοσύνη στους Τσάμηδες και αρνήθηκε. Ιδού και το σχετικό έγγραφο: «Έκθεση του Hoxha (Ενβέρ Χότζα) προς τον Τίτο για την επίσκεψη του Βαφειάδη στα Τίρανα (24/09/1947) – Σας πληροφορώ για την επίσκεψη στα Τίρανα του στρατηγού Μάρκου. Ήρθε χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση. Για το λόγο αυτό δεν συναντήθηκα μαζί του. Εξουσιοδότησα έναν σύντροφο από το Πολιτικό Γραφείο να συζητήσει μαζί του. 

Έθεσε τα ακόλουθα ερωτήματα: 

Να αποσταλούν 3.000-4.000 Τσάμηδες για τον Δημοκρατικό Στρατό, από τις 18.000 που ζουν στην Αλβανία, διωγμένοι από την Ελλάδα από τις δυνάμεις του Ζέρβα. 

…Όσον αφορά τους Τσάμηδες, θεωρούμε ότι προς το παρόν δεν μπορούν να αποτελέσουν παράγοντα βοήθειας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα βρέθηκαν υπό την επίδραση της αντίδρασης. Δεν θα θελήσουν να πάνε να πολεμήσουν, αλλά και για εκείνους που θα θελήσουν να πάνε υπάρχει ο κίνδυνος να περιπέσουν σε αμερικανική επίδραση. Για το λόγο αυτό απαντήσαμε ότι προς το παρόν αυτό είναι αδύνατο, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα του Δημοκρατικού Στρατού, αλλά ότι θα κάνουμε ότι μπορούμε να στείλουμε την κατάλληλη στιγμή αυτούς που έχουν τη δυνατότητα…» – (πηγή: ό. π., σελ. 104). 

Βεβαίως, η μη αποστολή Τσάμηδων στους συμμορίτες, δεν σήμαινε ότι αν κέρδιζε ο ΔΣΕ δεν θα υποχρεώνονταν οι συμμορίτες από τον «μεγάλο πατερούλη» Στάλιν, να παραχωρήσουν εδάφη στην Αλβανία… Μετά το τέλος του συμμοριτοπολέμου και την απόσχιση Τίτο από το σοβιετικό μπλοκ, δημιουργήθηκαν πολλαπλές εντάσεις στα ελληνο-αλβανικά σύνορα και το θέμα της Βορείου Ηπείρου ξαναφούντωσε. 

Τότε, το ΚΚΕ -δια στόματος του αρχηγού του Ζαχαριάδη- υπερασπίστηκε για μια ακόμα φορά το αλβανικό μόρφωμα από την «επιθετικότητα» της Ελλάδος και του Τίτο: «Άμεσος στόχος Ελλάδας και Γιουγκοσλαβίας είναι η Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας. Ενδεικτικό γι’ αυτό είναι όχι μόνο οι ατελείωτες μοναρχοφασιστικές πολεμικές προκλήσεις στα σύνορα, η διεκδίκηση της Νότιας Αλβανίας, η ακατάπαυστη λυσσασμένη προπαγάνδα ενάντια στην Αλβανία, μα και το γεγονός ότι ο Τίτο κατάγγειλε τελευταία τη συνθήκη φιλίας και αμοιβαίας βοήθειας με τη Λ.Δ. της Αλβανίας» – (πηγή: «Καινούργια κατάσταση – καινούργια καθήκοντα. Οι διαπιστώσεις, η γραμμή και οι αποφάσεις της 6ης Ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ (9-10-1949)», έκδοση της Κ.Ε. του ΚΚΕ). 

Εν συνεχεία και παρά την ανεξαρτητοποίηση της Αλβανίας από την ΕΣΣΔ, ουδέποτε το ΚΚΕ αναφέρθηκε στο βορειοηπειρωτικό ζήτημα, ζητώντας έστω ανθρώπινα δικαιώματα για τους κατατρεγμένους Βορειοηπειρώτες. 

Μάλιστα, όταν κατέφτασαν εδώ οι πρώτοι φυγάδες, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, το ΚΚΕ, υποδέχθηκε τους κατατρεγμένους αδελφούς μας με το σύνθημα: «Επαγγελματίες Βορειοηπειρώτες, κάτω τα χέρια από την σοσιαλιστική Αλβανία». 

Ακόμα και σήμερα, που εμφανίζεται ξανά με «πατριωτική» λεοντή, για το ΚΚΕ βορειοηπειρωτικό ζήτημα δεν υφίσταται! 

Βεβαίως, από τους μονίμους προδότες της πατρίδος, δεν περιμέναμε τίποτε καλύτερο… 

(Διαχρονικό κείμενο του Γ. Δημητρακόπουλου, Συνταξιούχου Εκπαιδευτικού)

Πρωθυπουργός: - "Η Ελλάδα ταξιδεύει πια στο πρώτο βαγόνι!!" - "Eμείς αυτά που λέμε τα κάνουμε πράξη, δεν εξαπατούμε τους πολίτες!!"

 

Θέλω να μετρήσουμε μαζί τα εμπόδια, τις δυσκολίες που κληθήκαμε να ξεπεράσουμε.  Πρώτα με τις μεταναστευτικές εισβολές στον Έβρο, αμέσως μετά την παγκόσμια πανδημία, ύστερα την ενεργειακή «έκρηξη» και το διεθνές κύμα ανατιμήσεων. Και σχεδόν καθημερινά επί 3,5 χρόνια τις επιθετικές προκλήσεις της γειτονικής Τουρκίας. Ποτέ καμία κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση και μετά δεν κλήθηκε να διαχειριστεί τόσες δυσκολίες και τόσες κρίσεις όσες η κυβέρνησή μας, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

 

Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά τα ταραχώδη γεγονότα πολίτες και πολιτεία, μαζί, κρατήσαμε ασφαλές και σε σωστή πορεία το εθνικό σκάφος. Μετατρέψαμε πολλές δυσκολίες σε ευκαιρίες και ενώ ανορθώναμε μία πατρίδα καθηλωμένη, ταυτόχρονα δρομολογήσαμε και τις τολμηρές αλλαγές που υποσχεθήκαμε. Αυτά ήταν τρία μέτωπα και τρεις νίκες, αλλά και τρεις δυνατοί κρίκοι στην αλυσίδα εμπιστοσύνης και αυτοπεποίθησης που μας ενώνει.

 

Φίλες και φίλοι, δεν έλειψαν βέβαια και λάθη και καθυστερήσεις. Πρώτος εγώ με θάρρος τα αναγνώρισα. Προσέξτε όμως, τα λάθη γίνονται πείσμα για να τα διορθώνουμε και οι καθυστερήσεις αφετηρίες για ακόμα πιο γρήγορα αποτελέσματα.

 

Είμαστε μία καλή κυβέρνηση που προχωρά, ίσως και με αστοχίες, αλλά ποτέ δεν θα γίνουμε μία άστοχη κυβέρνηση. Γι’ αυτό -το λέω συνέχεια στους συναδέλφους στην κυβέρνηση και στη Βουλή- αντίπαλός μας μπορεί στις εκλογές -κομματικός μας αντίπαλος- να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, πραγματικός μας αντίπαλος όμως, φίλες και φίλοι, είναι μόνο ο κακός μας εαυτός. Έχουμε βάλει τον πήχη των προσδοκιών πολύ ψηλά και θα τον φτάσουμε και με τη δύναμή σας θα τον ξεπεράσουμε.

 

Γιατί έτσι, μέσα από περιπέτειες και δυσκολίες, φτάσαμε στην Ελλάδα του σήμερα, με τους Έλληνες να έχουν απαλλαγεί από 68 βάρη του παρελθόντος. Όλοι σας πληρώνετε λιγότερους φόρους, χαμηλότερο ΕΝΦΙΑ και λιγότερες εισφορές, όπως είχαμε δεσμευτεί. Σχεδόν όλοι σας μεταφέρετε δωρεάν, πλέον, την περιουσία στα παιδιά σας. Η εισφορά αλληλεγγύης, αυτός ο φόρος που επιβλήθηκε στα μνημονιακά χρόνια, είναι πια παρελθόν για κάθε Ελληνίδα και για κάθε Έλληνα.

 

Έχουμε στη χώρα μας σχεδόν 300.000 νέες δουλειές και για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια έχουμε πραγματικές αυξήσεις στις συντάξεις. Και έκτακτη βοήθεια -ήταν μία προσωπική μου απόφαση αυτή- σε όσους συνταξιούχους δεν είδαν αυξήσεις λόγω της προσωπικής διαφοράς του νόμου Κατρούγκαλου. Και την 1η Απριλίου θα έχουμε την τρίτη κατά σειρά αύξηση του κατώτατου μισθού.

 

.

 

Αλλά θέλω να προσθέσετε σε αυτό το σημαντικό ποσό και παραπάνω από 13 δισ., τα οποία υψώθηκαν ως ανάχωμα στην εισαγόμενη ακρίβεια από τον πόλεμο στην Ουκρανία, με επιδοτήσεις στο ρεύμα αλλά και στα καύσιμα.

 

Όλοι σας, όταν παίρνετε τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος εδώ και παραπάνω από ένα χρόνο τώρα, βλέπετε δυο αριθμούς. Βλέπετε τι θα πληρώνετε χωρίς την κρατική επιδότηση και βλέπετε τι πληρώνετε τελικά, μετά την κρατική επιδότηση. Κόντρα στις «Κασσάνδρες», καταφέραμε και συγκρατήσαμε τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος.

 

Δώσαμε ενισχύσεις στους ευάλωτους. Δώσαμε χαμηλό ΦΠΑ στα λιπάσματα και στις ζωοτροφές για να στηρίξουμε τον πρωτογενή τομέα.

 

Ήταν μέτρα στοχευμένα, ήταν μέτρα αποτελεσματικά -σκεφτείτε τους αρχικούς φόβους για τον δύσκολο χειμώνα, οι οποίοι ευτυχώς τελικά δεν επιβεβαιώθηκαν- που μάλιστα πλαισιώνονται και από άλλα: από το «Καλάθι του Νοικοκυριού», το οποίο τόσο χλεύασαν οι αντίπαλοι μας, σταθεροποίησε όμως τις τιμές σε παραπάνω από 100 προϊόντα.

 

Και τώρα έρχεται η ώρα υλοποίησης της κάρτας αγορών. Του «Market Pass», που θα καλύπτει το 10% των βασικών αγορών κάθε ελληνικής οικογένειας μέχρι το καλοκαίρι.

 

Μας έλεγαν οι αντίπαλοι μας «αυτά είναι ψίχουλα». Μέσα στις πρώτες μέρες λειτουργίας έχει δεχτεί και έχει εγκρίνει σχεδόν 2.000.000 αιτήσεις. Kαι όποιος δεν χρησιμοποιεί την κάρτα θα εισπράττει σχεδόν όλο το ποσό στο λογαριασμό του.

 

Αυτό, προσέξτε, είναι ένα ποσό πολύ σημαντικό, είναι 600 εκατομμύρια ευρώ. Αλλά από πού βρήκαμε αυτά τα λεφτά; Ούτε από πρόσθετο δανεισμό, ούτε από φορολόγηση της μεσαίας τάξης. Φορολογήσαμε τα δύο διυλιστήρια της χώρας για να στηρίξουμε 8 εκατομμύρια συμπολίτες μας, γιατί αυτό επιτάσσει η κοινωνική μας ταυτότητα, γι’ αυτό είμαστε η μεγάλη λαϊκή παράταξη της χώρας, η Νέα Δημοκρατία.

 

Αν τα αθροίσετε, φίλες και φίλοι, όλα αυτά θα φτάσουμε στο ποσό των 58 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία διέθεσε αυτή η κυβέρνηση για να στηρίξει την οικονομία και την κοινωνία. Τι είναι αυτό; Είναι δημόσιος πλούτος, ο οποίος τελικά επιστρέφει στους πολίτες, με έμφαση στους πιο ευάλωτους.

 

Όλα αυτά έγιναν πράξη χάρη σε μία τολμηρή αλλά και συνετή πολιτική. Ένα σχέδιο ρεαλιστικό, με βάρος στη συλλογική ανάπτυξη, ώστε σε αυτήν να έχει μερίδιο και η ατομική προκοπή. Γιατί σήμερα, προσέξτε, η χώρα εμφανίζει από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε όλη την Ευρώπη και την πιο ραγδαία πτώση της ανεργίας.

 

Κάθε χρόνο κάνουμε ρεκόρ επενδύσεων, κάνουμε ρεκόρ εξαγωγών. Και, ναι, είμαστε πια ελεύθεροι από κάθε μνημονιακή εποπτεία, μόνοι μας καθορίζουμε την τύχη μας ως λαός. Τι σημαίνει αυτό, φίλες και φίλοι; Ότι μπορούμε να δημιουργούμε περισσότερο πλούτο και να διανέμουμε αυτόν τον πλούτο δίκαια σε αυτούς που το έχουν περισσότερο ανάγκη.

 

Ο πλούτος τον οποίον χρησιμοποιήσαμε για να στηρίξουμε την κοινωνία -και θέλω να το τονίσω αυτό γιατί είναι πολύ σημαντικό- δεν προήλθε ούτε από δανεικά, ούτε από πρόσθετους φόρους. Προήλθε από το προϊόν της ανάπτυξης. Η οικονομική μας πολιτική δημιούργησε αυτή τη δυναμική δημιουργίας νέου πλούτου, για να μπορούμε να χτίσουμε αυτό το νέο απόθεμα και να στηρίξουμε κοινωνικές πολιτικές, όπως η ανασυγκρότηση της υγείας.

 

Σε αυτά, λοιπόν, τα οικονομικά θεμέλια, φίλες και φίλοι, εδράζεται και η αναστήλωση της διεθνούς θέσης της χώρας. Από σχεδόν «λαθρεπιβάτης» στην ευρωπαϊκή αμαξοστοιχία, η Ελλάδα ταξιδεύει πια στο πρώτο βαγόνι. Μας σέβονται στην Ευρώπη. Δεν είμαστε το ευρωπαϊκό αποπαίδι.

 

Ταυτόχρονα, η Ελλάδα στέκεται φρουρός των εθνικών και ευρωπαϊκών συνόρων. Πριν από σχεδόν τρία χρόνια -ήταν πάλι, ίσως το θυμάστε, σαββατοκύριακο Καθαράς Δευτέρας του 2020- αρχές Μαρτίου, η Ελλάδα δέχτηκε απρόκλητη μεταναστευτική εισβολή ενορχηστρωμένη από την Τουρκία. Υπερασπιστήκαμε τα εθνικά μας σύνορα. Υπερασπιστήκαμε τα ευρωπαϊκά μας σύνορα και υλοποιήσαμε μία αυστηρή αλλά δίκαιη μεταναστευτική πολιτική.

 

 Όμως, φίλες και φίλοι, πάνω από όλα οικονομική ανάπτυξη σημαίνει και αμυντική θωράκιση. Τα πρώτα γαλλικά Rafale πετούν ήδη στους ελληνικούς ουρανούς. Μέχρι το τέλος του έτους θα έχουμε παραλάβει και τα 24 που έχουμε παραγγείλει. Αναβαθμίζουμε ταχύτατα τα F-16 μας σε μοντέλα Viper. Οι τρεις πρώτες φρεγάτες Belh@rra χτίζονται ήδη στα γαλλικά ναυπηγεία. Προσθέτουμε ελικόπτερα, εκατοντάδες τεθωρακισμένα, σύγχρονα πυρομαχικά.

 

Και πρώτα και πάνω από όλα, το γνωρίζετε, στηρίζουμε τους ενστόλους μας με πραγματικές βελτιώσεις στις οικονομικές τους απολαβές. Είναι το ελάχιστο ευχαριστώ το οποίο μπορούμε να τους πούμε για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στην πατρίδα.

 

Όλα αυτά είναι η άλλη όψη της ενεργητικής μας διπλωματίας. Δεν θέλω να ξεχνάτε ότι τα εθνικά χωρικά ύδατα έχουν ήδη επεκταθεί στα 12 μίλια στο Ιόνιο. Και ναι, αυτή η κυβέρνηση, μετά από μια δεκαετία αδράνειας, ξεκίνησε τις έρευνες για υδρογονάνθρακες νοτιοδυτικά της Κρήτης. Οριοθετήσαμε θαλάσσιες ζώνες με την Ιταλία και την Αίγυπτο. Έχουμε ισχυρές συνεργασίες που απλώνονται σε όλο τον Αραβικό κόσμο, όχι μόνο με το Ισραήλ. Ενώ πανίσχυρες διμερείς αμυντικές συνθήκες μας συνδέουν τόσο με τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και με τη Γαλλία.

 

Όσο για την Τουρκία, δείξαμε με περίσσευμα ανθρωπισμού ότι στεκόμαστε δίπλα στο λαό της σαν καλοί γείτονες στο πρόσφατο δράμα του. Και θα ήθελα να επιφυλάξετε ένα θερμό χειροκρότημα για τους διασώστες μας, οι οποίοι έσπευσαν πρώτοι στα συντρίμμια του σεισμού. Σε αυτούς που, επί μήνες τώρα, μας έλεγαν ότι «θα έρθουν νύχτα» τους απαντήσαμε: εμείς ήρθαμε νύχτα για να σας βοηθήσουμε. Όμως μην έχετε καμία αμφιβολία ότι παραμένουμε πάντα απέναντι σε κάθε απειλή της απρόβλεπτης ηγεσίας της.

 

Η πατρίδα μας είναι πυλώνας σταθερότητας, την ίδια ώρα είναι όμως και τείχος κατά της επιθετικότητας. Είμαστε ειλικρινείς, δεν είμαστε αφελείς. Θέλουμε να προχωράμε στο αύριο δίχως να ξεχνάμε το χθες. Ξέρουμε ότι μπορούμε με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο να λύσουμε τις διαφορές μας με την Τουρκία. Ξέρουμε επίσης, όμως, ότι υπάρχουν «κόκκινες γραμμές» οι οποίες είναι αδιαπραγμάτευτες για τη χώρα μας και ζητήματα τα οποία κανείς Έλληνας Πρωθυπουργός -και σίγουρα όχι εγώ- δεν πρόκειται να συζητήσει με την Τουρκία.

 

. Γιατί εμείς αυτά που λέμε τα κάνουμε πράξη, δεν εξαπατούμε τους πολίτες.

 

Όλα αυτά, όμως, είναι μια γενναία ματιά στον καθρέφτη της κυβερνητικής μας συνέπειας. Όταν ήρθα και σας μίλησα, εδώ στη Λάρισα, πριν από τις εκλογές του 2019 σκεφτείτε λίγο τι σας υποσχέθηκα. Τρία απλά πράγματα: μία χώρα με λιγότερους φόρους, με περισσότερες επενδύσεις και δουλειές, μία πατρίδα ισχυρή με διεθνή ακτινοβολία και μία καθημερινή ζωή σύγχρονη και φιλική. Εσείς θα κρίνετε αν αυτά τα πετύχαμε. Η δική μου απάντηση είναι ότι προσπαθήσαμε και, παρά τις μεγάλες κρίσεις, τους περισσότερους κεντρικούς στόχους που θέσαμε τους υλοποιήσαμε.

  

Θα είμαι ξανά Πρωθυπουργός με τη στήριξη τη δική σας και της σιωπηλής πλειοψηφίας των Ελλήνων, που ξέρουν να αναγνωρίζουν τη σκληρή δουλειά. Μπορούν να κρίνουν και να συγκρίνουν. Και να διακρίνουν μεταξύ του έργου και των ψεύτικων υποσχέσεων.

 

Δεν έχει η χώρα περιθώρια ούτε για μία χαμένη ψήφο. Κάθε λάθος ίσως να μην διορθώνεται μετά. Σας μίλησα, πιστεύω με αντικειμενικότητα, για το σημαντικό έργο το οποίο έχουμε επιτελέσει. Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν είναι δεδομένο εάν υπάρξει μια «στραβή» στην κάλπη. Θέλω λοιπόν να είμαι απολύτως σαφής: η πρώτη κάλπη θα καθορίσει ποιος θα κυβερνήσει την επόμενη μέρα. Η δεύτερη θα κάνει ισχυρότερη αυτή την επιλογή. Και στις δύο, συνεπώς, το ψηφοδέλτιο ένα μόνο πρέπει να γράφει: Νέα Δημοκρατία.

 

 

Ο λαός, λοιπόν, θα συγκρίνει και θα κρίνει, γιατί θυμάται και συλλογάται, γιατί ζυγίζει και αποφασίζει. Δεν είναι, ωστόσο, μόνο το παρελθόν που περιγράφει δύο διαφορετικούς κόσμους, είναι και το μέλλον, για το οποίο οι αντίπαλοί μας δεν έχουν να πουν τίποτα.

 

 

Θέλω οι υποσχέσεις να είναι δεσμεύσεις. Όταν μιλώ για καλύτερες αμοιβές, να γίνουμε συγκεκριμένοι: 1/1/2024 θα έχουμε νέο ενιαίο μισθολόγιο για τους δημοσίους υπαλλήλους. Θα έχουμε αυξήσεις στον ιδιωτικό τομέα, πέραν της αύξησης του κατώτατου μισθού, με βάση την παραγωγικότητα και την ανάπτυξη.

 

Και βέβαια, για την άμυνά μας μιλούν τα γεγονότα. Σε λίγο ο φράχτης στον Έβρο ολόκληρος θα είναι πραγματικότητα. Τα νέα μαχητικά μας, τα πλοία μας, αλλά και οι συμμαχίες ειρήνης που οικοδομούμε.

 

Η πατρίδα μας έχει ανάγκη όσο ποτέ από καθαρές λύσεις και από καθαρούς ορίζοντες. Και οι αυριανές αποφάσεις θα πρέπει να είναι γρήγορες και τολμηρές, χωρίς να χάνονται σε κομματικά παζάρια.

 

Γι’ αυτό, θα το τονίσω, η αυτοδυναμία δεν είναι μία κομματική σκοπιμότητα. Το πιστεύω ακράδαντα, είναι μία εθνική αναγκαιότητα. Και, προσέξτε, αυτοδυναμία σημαίνει τελικά ευρυχωρία. Να γιατί πρέπει να φέρουμε δίπλα μας όλους τους Έλληνες.

Καλή Καθαρά Δευτέρα, Καλή Σαρακοστή και Καλά Κούλουμα - Τα Ήθη και τα Έθιμα σε όλη την Ελλάδα

 

Η Καθαρά Δευτέρα είναι κινητή γιορτή, η οποία εξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Συγκεκριμένα πέφτει κάθε χρόνο στο ξεκίνημα της 7ης εβδομάδας, δηλαδή 48 μέρες πριν το Ελληνορθόδοξο Πάσχα και προφανώς πάντοτε ημέρα Δευτέρα.

Την ημέρα αυτή ξεκινάει η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημαίνει το τέλος των Αποκριών. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονται» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή της Ανάστασης του Χριστού, το χριστιανικό Πάσχα.

Η ημέρα της Καθαράς Δευτέρας, γιορτάζεται έντονα σε όλη την Ελλάδα, με διάφορα έθιμα και αποτελεί κατ'έθιμο αργία. 

Συνηθίζεται πανελλαδικά να τρώγεται λαγάνα, δηλαδή άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα, ταραμάς, χαλβάς, θαλασσινά, λαχανικά, ελιές και φασολάδα χωρίς λάδι. Κύρια έθιμα σε όλη την Ελλάδα είναι το πέταγμα του χαρταετού, αλλά και το λεγόμενο Γαϊτανάκι, έθιμο που έφεραν από τη Μικρά Ασία οι πρόσφυγες. 

 Στα Μεστά και στους Ολύμπους και στο Λιθί της Χίου, αναβιώνει το Έθιμο του Αγά με τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όπου σε ένα θεατρικό ο Αγάς ως δικαστη καταδικάζει με χιούμορ τους θεατές.

 Άλλο έθιμο με ρίζες στην Τουρκοκρατία είναι εκείνο της μεταμφίεσης κάποιου κατοίκου της Αλεξανδρούπολης σε Μπέη και της περιφοράς του στην πόλη μοιράζοντας ευχές. 

Οι κάτοικοι του Πόρου καθαρίζουν τα μαγειρικά σκευάσματά τους από τα λίπη των κρεάτων που καταναλώθηκαν τις Απόκριες σε ένα έθιμο που αποκαλείται ξάρτυσμα. 

Σε ορισμένα χωριά της Κέρκυρας λαμβάνει μέρος ο Χορός των Παπάδων όπου οι ιερείς στήνουν χορό που ακολουθείται από τους γέροντες. 

Στην Κάρπαθο οδηγούνται στο Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων από τους Τζαφιέδες, δηλαδή τους χωροφύλακες, οι κάτοικοι που αντάλλαξαν απρεπείς χειρονομίες, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη από τους σεβάσμιους της πόλης.

Το αλευρομουτζούρωμα στο Γαλαξίδι, όπου οι καρναβαλιστές πασαλείφονται με αλεύρι και χορεύουν κυκλικά. 

Στη Μεθώνη Μεσσηνίας γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος, αναπαράσταση ενός πραγματικού γάμου του 14ου αιώνα, 

Στη Νέδουσα οι αγρότες προσκαλούν την ευημερία με το αγροτικό καρναβάλι τους. 

Στη Βόνιτσα ένας αχυρένιος ψαράς δεμένος σε γάιδαρο γυρνώντας μέσα από το χωριό καταλήγει σε μια φλεγόμενη βάρκα στο έθιμο του Αχυρένιου-Γληγοράκη,  

Στη Θήβα λαμβάνει μέρος ο Βλάχικος γάμος όπου ξυρίζεται ο γαμπρός για να παντρευτεί κάποιον άντρα συγχωριανό του μεταμφιεσμένο σε νύφη. Τέλος, οι Μουτζούρηδες στο Πολύσιτο Βιστωνίδας, μουτζουρώνουν με κάπνα τους επισκέπτες του χωριού.

Τα Κούλουμα γίνονται οικογενειακά και περιλαμβάνουν:

(Σαρακοστιανό τραπέζι)

• Λαγάνα
• Ταραμοσαλάτα
• Χαλβάς
• Ελιές
• Τουρσί
• Θαλασσινά (καλαμαράκια, σουπιές, χταπόδι, γαρίδες, καραβίδες, μύδια)
• Ντολμαδάκια γιαλαντζί
• Φασολάδα χωρίς λάδι

Ο «χάρτης» πληρωμών για την περίοδο 24 έως 27 Φεβρουαρίου - 2.491.175.622,63 ευρώ σε 4.324.406 δικαιούχους

 

Κατά την περίοδο 24 έως 27 Φεβρουαρίου, θα καταβληθούν συνολικά 2.491.175.622,63 ευρώ σε 4.324.406 δικαιούχους, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e-ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης.

1. Ειδικότερα από τον e-ΕΦΚΑ:

• Στις 24 Φεβρουαρίου θα καταβληθούν 1.280.867.372,54 ευρώ σε 2.568.455 δικαιούχους για πληρωμή κύριων και επικουρικών συντάξεων Μαρτίου 2026.
• Στις 26 Φεβρουαρίου θα καταβληθούν 1.126.208.250,09 ευρώ σε 1.671.184 δικαιούχους για πληρωμή κύριων και επικουρικών συντάξεων Μαρτίου 2026.
• Στις 27 Φεβρουαρίου θα καταβληθούν 3.300.000 ευρώ σε 8.500 δικαιούχους για πληρωμή προκαταβολών συντάξεων ν. 4778/2021 Μαρτίου 2026.
• Από 24 έως 27 Φεβρουαρίου θα καταβληθούν 17.000.000 ευρώ σε 900 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ.
• Στις 27 Φεβρουαρίου θα καταβληθούν 7.000.000 ευρώ σε 3.797 δικαιούχους για επιστροφή εισφορών μη μισθωτών.

 

2. Από τη ΔΥΠΑ θα γίνουν οι εξής καταβολές:

• 22.000.000 ευρώ σε 35.000 δικαιούχους για καταβολή επιδομάτων ανεργίας και λοιπών επιδομάτων.
• 14.000.000 ευρώ σε 17.500 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
• 20.000.000 ευρώ σε 19.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.
• 800.000 ευρώ σε 70 δικαιούχους φορείς για την πληρωμή εισφορών προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα.

Τα ΠΕΝΤΕ δώρα της κυβέρνησης - Ποιοι συνταξιούχοι κινδυνεύουν από νέα «έμμεση» μείωση των συντάξεων!

Οι ονομαστικές αυξήσεις στις συντάξεις μπορεί να δίνουν την εικόνα ενίσχυσης του εισοδήματος. Ωστόσο, όταν ο πληθωρισμός «τρέχει» με υψηλότερους ρυθμούς από τις ετήσιες αυξήσεις, το αποτέλεσμα είναι μια έμμεση μείωση της αγοραστικής δύναμης. Δηλαδή, ο συνταξιούχος μπορεί να παίρνει περισσότερα ευρώ, αλλά να αγοράζει λιγότερα αγαθά. Η απειλή αυτή δεν αφορά όλους με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν συγκεκριμένες κατηγορίες που εκτίθενται περισσότερο.

1. Όσοι έχουν προσωπική διαφορά

Οι συνταξιούχοι με προσωπική διαφορά βλέπουν τις αυξήσεις να συμψηφίζονται λογιστικά χωρίς να περνούν στην τσέπη τους. Αν οι τιμές αυξάνονται και η σύνταξη παραμένει πρακτικά αμετάβλητη, η πραγματική αξία του εισοδήματος μειώνεται χρόνο με τον χρόνο.

2. Συνταξιούχοι με χαμηλές αποδοχές

Όσοι λαμβάνουν χαμηλές συντάξεις διαθέτουν μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματός τους σε βασικά αγαθά (τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκιο). Οι συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών είναι συνήθως εκείνες που επηρεάζονται περισσότερο από τον πληθωρισμό. Έτσι, η πίεση είναι εντονότερη.

3. Όσοι δεν λαμβάνουν πλήρη αύξηση

Οι ετήσιες αυξήσεις στις κύριες συντάξεις συνδέονται με τον ρυθμό ανάπτυξης και τον πληθωρισμό, αλλά δεν καλύπτουν πάντα το σύνολο της ανόδου των τιμών. Αν ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός για μεγάλο διάστημα, η διαφορά συσσωρεύεται.

4. Δικαιούχοι μόνο επικουρικής ή μικρής κύριας

Σε αρκετές περιπτώσεις, οι επικουρικές παραμένουν «παγωμένες» ή αυξάνονται με μικρότερους ρυθμούς. Όταν το συνολικό εισόδημα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από ένα σταθερό ποσό που δεν αναπροσαρμόζεται επαρκώς, η απώλεια αγοραστικής δύναμης γίνεται αισθητή.

5. Συνταξιούχοι με αυξημένες υγειονομικές δαπάνες

Οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν αυξημένες ανάγκες σε φάρμακα και ιατρικές υπηρεσίες. Αν οι σχετικές δαπάνες αυξάνονται, ενώ η σύνταξη μένει στάσιμη ή αυξάνεται οριακά, το διαθέσιμο εισόδημα περιορίζεται περαιτέρω.

Τι σημαίνει «έμμεση μείωση»

Δεν πρόκειται για ονομαστική περικοπή. Η σύνταξη δεν μειώνεται στα χαρτιά. Όμως η αξία της υποχωρεί στην πράξη. Για παράδειγμα, μια αύξηση 3% σε περιβάλλον πληθωρισμού 5% οδηγεί σε καθαρή απώλεια 2% αγοραστικής δύναμης.

πηγή: https://workenter.gr/poioi-syntaxiouchoi-kindynevoun-apo-nea-emmesi-meiosi-logo-plithorismou-898313

1944: Η εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή από τους Γερμανούς - 1943: - Συμμαχία ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με την 1η Γερμανική Μεραρχία Ορεινών Κυνηγών «Εντελβάις» στη μάχη της Νεράιδας εναντίον του ΕΔΕΣ

Η μάχη της Νεράιδας αποτέλεσε μια από τις μαύρες στιγμές της κατοχής και της εθνικής αντίστασης. Υπήρξε η πιο τραγική στιγμή της διάρκειας του κατοχικού συμμοριτοπόλεμου. 

Έλαβε χώρα στις 30-31 Οκτωβρίου 1943. Το τραγικότερο της όλης υπόθεσης είναι πως παρόλο που υπήρξαν αλλεπάλληλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών, αυτή έλαβε χώρα κανονικά σαν να μην υπήρχαν κατοχικά στρατεύματα.

Όπως είναι ευρέως γνωστό, ο κατοχικός συμμοριτοπόλεμος ξεκίνησε αποφασιστικά και προμελετημένα από την ηγεσία του ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στις 9 Οκτωβρίου 1943. Στράφηκε προς όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις, σε όλη την επικράτεια της χώρας, με στόχο την απόκτηση της εξουσίας, καθώς η ηγεσία του ΚΚΕ θεώρησε πως οι Γερμανοί ετοιμάζονταν προς αποχώρηση και ήθελαν να προλάβουν τις εξελίξεις.

Η κεραυνοβόλος επίθεση του Εκστρατευτικού Σώματος Ηπείρου του ΕΛΑΣ, υπό την διοίκηση του Άρη Βελουχιώτη, απέτυχε παταγωδώς, όπως γράφει ο ίδιος ο Βελουχιώτης στην έκθεσή του: «Το βασικό στοιχείο του πρώτου μας σχεδίου ήτανε ο αιφνιδιασμός. Σ’ αυτόν βασίζαμε και την σύλληψη του Ζέρβα και γι’ αυτό τη σύλληψη τη βάλαμε σα σκοπό, ένα από τους σκοπούς. Απ’ τη στιγμή όμως του δικού μας αιφνιδιασμού απ’ τον Ζέρβα – αιφνιδιασμός και διάλυση 3/40 – άλλαξε κάπως η κατάσταση. Απ’ τη σύμπτυξή μας και έπειτα (μάχη προς Πράμαντα) άλλαξε εντελώς. Στο μυαλό μας βάλαμε από τότε τούτες τις αλήθειες: 

Πρώτη: ο αγώνας μας για τη διάλυση του ΕΔΕΣ θα χρόνιζε και θα απαιτούσε πολλές δυνάμεις γερά οπλισμένες, ανεφοδιασμό μας συνεχή από άλλες Μεραρχίες και το Γεν. Στρατηγείο, δημιουργία Κλιμακίου με Επιτελείο και κάπως ευρύτερη δικαιοδοσία, κατοχή για αρκετό χρόνο από σημαντικά ξένα τμήματα της περιοχής Ηπείρου, άμεση ενίσχυση σε πολιτικά και στρατιωτικά στελέχη της ΥΙΙΙης και των Συνταγμάτων της. 

Δεύτερη: ο Ζέρβας δεν θα πιανόταν, ούτε θα σκοτωνόταν εκτός από «παλαβή» σύμπτυξη» (ολόκληρη η έκθεση εδώ).

Από τα ανωτέρω είναι ξεκάθαρος ο στόχος του Βελουχιώτη και του ΚΚΕ, η διάλυση ή δολοφονία του Ζέρβα και κατ’ επέκταση του ΕΔΕΣ. Οι Γερμανοί δεν αναφέρονται καν… Αντ’αυτού όμως, ο ΕΔΕΣ στάθηκε ικανοποιητικά απέναντι στον αιφνιδιασμό του ΕΛΑΣ και από τα μέσα Οκτωβρίου αντεπιτέθηκε, πετυχαίνοντας τον αφοπλισμό του τάγματος Τζουμερκιώτη («Μαλτέζου»). 

Παρόλα αυτά, η διοίκηση του ΕΔΕΣ (Ζέρβας, Πυρομάγλου) προσπάθησε να πετύχει σημείο επαφής με το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ ώστε να συναφθεί ανακωχή για να στραφούν από κοινού στον αγώνα κατά των κατακτητών. 

Ο Ζέρβας μάλιστα προς ένδειξιν καλής θέλησης έκανε συμφωνία με τον Τζουμερκιώτη που προέβλεπε τον πλήρη εξοπλισμό του αιχμάλωτου 3/40 Συντάγματος του ΕΛΑΣ Ηπείρου, με αντάλλαγμα τον από κοινού πόλεμο κατά των Γερμανών. 

Η συμφωνία αυτή έλαβε χώρα την 22α Οκτωβρίου, αν και από την μεριά του ΕΛΑΣ εν τέλει δεν τηρήθηκε. Ο Πυρομάγλου, μετά από εντολή του Ζέρβα, τηλεφώνησε στο Γ.Σ του ΕΛΑΣ και συνομιλώντας με τους Βελουχιώτη και Κόζιακα, ζήτησε κοινή σύμπραξη κατά των ναζί. Η άρνηση των ηγετών του ΕΛΑΣ ήταν κατηγορηματική, όπως επιβεβαιώνει και ο ίδιος ο Βελουχιώτης. Αναπάντητη έμεινε και η επιστολή του Ζέρβα, την ίδια ημέρα, προς τον Άρη:

«Προς: Άρη, Κόζιακαν.

Υπέρτατον, προς την Πατρίδα και Εθνικόν Αγώνα καθήκον επιτάσσει την ένωσιν όλων των Εθνικών δυνάμεων προς αποτελεσματικήν αντιμετώπισιν των Γερμανών.

Κάμνομεν ύστατην έκκλησιν πατριωτισμού και ανθρωπισμού σας. Να δώσωμεν τα χέρια και να κτυπήσωμεν από κοινού τους Γερμανούς.

Δεν υπάρχουν διαφοραί που να μας κάνουν να αλληλοεξοντωθούμεν . Αυτό πιστεύομεν.

Εάν σεις έχετε άλλην γνώμην τότε σας προτείνω να κρατήσητε την γνώμην σας και να λύσωμεν τας διαφοράς μας μετά την απόκρουσιν κοινού εχθρού.

Εδώσαμεν πρώτοι παράδειγμα. Από σήμερον ο Αρχηγός ΕΑΜ Τζουμέρκων Μαλτέζος και όλοι οι συλληφθέντες κατά την μάχην αξιωματικοί και αντάρται αφεθέντες ελεύθεροι αγωνίζονται μαζί μας κατά Γερμανών.

Εξεδώσαμεν κοινήν προκήρυξιν και υπεγράψαμεν κοινόν συμφωνητικόν, δια του οποίου καλούμεν όλους τους Έλληνας και τους αντάρτας να ενωθώμεν αφίνοντας διαφοράς μας.

Ας ακολουθήσωμεν παράδειγμα τόσων προγόνων μας οι οποίοι σε στιγμάς κινδύνου πατρίδος μας έδωσαν τα χέρια σε μία ιεράν ένωσιν.

     Αναμένομεν απάντησίν σας.

                                            Σ.Δ.Γ.Α   22.10.1943   ώρα 15.00

                                                                Ν. Ζέρβας

Την ίδια περίοδο, μέσα Οκτωβρίου, ξεκινούν και οι εκκαθαριστικές επιθέσεις των Γερμανών, που είχαν διακοπεί για περίπου δύο βδομάδες. Τη διεύθυνση της επιχείρησης είχε ο στρατηγός Χούμπερτ Φον Λανζ, διοικητής του 22ου Σώματος Στρατού. Τον καίριο ρόλο είχε αναλάβει η γνωστή για τη δράση της στο Ανατολικό μέτωπο, μεραρχία Εντελβάϊς. Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις έλαβαν χώρα στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία κατά των οργανώσεων. Στην Ήπειρο ο ΕΛΑΣ είχε συμφωνήσει για δεκαπενθήμερη ανακωχή με τους Γερμανούς (6-20 Οκτωβρίου) και γενικότερα δεν ανέλαβε επιθετικές ενέργειες κατά των Γερμανών ακόμη και μετά την λήξη της ανακωχής, όπως αναφέρει ο Άρης Βελουχιώτης.

Οι Γερμανοί στράφηκαν, ως επί το πλείστον, κατά του Ζέρβα και του ΕΔΕΣ. Η άποψη αυτή τεκμηριώνεται και από αριστερούς συγγραφείς (βλ. Σόλωνα και Φοίβο Γρηγοριάδη, ηγετικά στελέχη του ΕΛΑΣ, επιπλέον βλ. Χάιντς Ρίχτερ).  

Οι επιθέσεις στρέφονταν κατά της έδρας του κράτους του Ζέρβα στο Βουλγαρέλι. Μεταπολιτευτικά, δημοσιεύθηκαν κάποιες απόψεις που ούτε λίγο ούτε πολύ, υποστήριξαν πως οι Γερμανοί επεδίωξαν να μη χτυπήσουν τον ΕΔΕΣ, με στόχο μελλοντική σύμπραξη. Και πως οι μεγάλες συγκρούσεις έγιναν επειδή οι Γερμανοί «μπέρδεψαν» τον ΕΔΕΣ με τον ΕΛΑΣ. Η πληθώρα πηγών, εκθέσεων και μαρτυριών όλων των χώρων αναιρούν την εν λόγω άποψη. Χαρακτηριστικό είναι και ένα έγγραφο των Γερμανικών αρχείων, που αποδεικνύει πως οι Γερμανοί γνώριζαν ξεκάθαρα ποιόν είχαν απέναντί τους (Βλ. Πολυχρόνη Ενεπεκίδη, Η Εθνική Αντίστασις 1941-1944, σ. 135):

Διοίκησις ΧΧΙΙ Ορεινής Πυροβολαρχίας, 22 Οκτωβρίου 1943

«Κατά την διάρκειαν της επιχειρήσεως «Λεόπαρδος» αντέταξαν αι εθνικαί συμμορίαι 30 χιλμ. Α. της Άρτας καθ΄ομάδας εκ 50 περίπου ανδρών, εν μέρει εκ χαρακωμάτων, και δι΄οπλοπολβόλων, επιδεξίαν αντίστασιν διαρκείας»

Το έγγραφο αυτό είναι αποκαλυπτικό και αναφέρεται στη δράση του ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ, τον οποίο αποκαλούσαν «εθνικαί συμμορίαι» ενώ το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ «ερυθραί συμμορίαι».

Καθ’ όλη την διάρκεια του Οκτωβρίου συνεχίστηκαν οι επιθέσεις των Γερμανών κατά του ΕΔΕΣ καθώς και οι αψιμαχίες του ΕΛΑΣ με την οργάνωση του Ζέρβα. 

Αποκορύφωμα όλων υπήρξε η 30η και η 31η Οκτωβρίου, όπου έλαβε χώρα η μάχη της Νεράιδας, στο ομώνυμο χωριό των Τρικάλων, χτισμένο σε υψόμετρο 1.020 μέτρων στις πλαγιές των Τζουμέρκων. 

Η μάχη αυτή, απέναντι σε δύο εχθρούς, υπήρξε καίρια για τα γεγονότα της αντίστασης. Και οι δύο επιτιθέμενοι εχθροί είχαν ως στόχο τον αφανισμό του Ζέρβα, ο καθένας για τους δικούς του λόγους και σκοπούς. Ενδεχόμενος αφανισμός του ΕΔΕΣ θα άλλαζε τις ισορροπίες εν όψει της απελευθέρωσης όποτε και αν λάμβανε χώρα. 

Οι δυνάμεις των Εθνικών Ομάδων βρέθηκαν στο εγκλωβισμένες στο μέσο, βαλλόμενες από ταυτόχρονα πυρά των ανδρών της Έντελβάϊς και των ανδρών του Άρη Βελουχιώτη. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ περιέγραψε συνοπτικά αλλά και κατατοπιστικά τα γεγονότα εκείνων των ημερών (βλ. Φωτιά και τσεκούρι, σ. 110): «Οι άνδρες του Ζέρβα αναγκάσθηκαν να πολεμήσουν σε δύο μέτωπα: προς ανατολάς, εναντίον ανδρών που είχαν το ίδιο αίμα με αυτούς, εναντίον αδελφών. Προς δυσμάς, εναντίον ανδρών που είχαν αίμα βορείων φυλών, εναντίον ξένων. Επί τέσσερις ημέρες διεξήχθη μάχη σκληρότατη, για να φθάσει στο αποκορύφωμά της την 30ή Οκτωβρίου, όταν κυκλωμένοι επάνω σε μια ψηλή βραχώδη ράχη, όλοι οι άνδρες, ανεξαρτήτως βαθμού, πολέμησαν ως ακροβολισταί τον τελικό αγώνα της απελπισίας και της τιμής».

Ο ΕΔΕΣ επέζησε αποκλειστικά εξαιτίας της οξυδέρκειας και της στρατιωτικής ικανότητας του αρχηγού του. Ενώ οι δυνάμεις του είχαν διασκορπιστεί και διαλυθεί σε μεγάλο βαθμό, ο Ζέρβας με 85 μόνον αντάρτες και με μια φάλαγγα αιχμαλώτων Ιταλών και αμάχων γυναικόπαιδων, κυνηγημένος από Γερμανούς και Ελασίτες, με ελιγμό καταφέρνει να απαγκιστρωθεί από το τέλμα και να ξεφύγει προς τους Μελισσουργούς και από εκεί στα Πράμαντα – Άγναντα.

Οι μαρτυρίες των πρωταγωνιστών

Την επομένη οι τραγικές στιγμές γιγαντώθηκαν με το όσα φρικτά συνέβησαν στο χωριό των Τζουμέρκων. Οι μαρτυρίες όσων συμμετείχαν στη μάχη δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης. Ο Ναπολέων Ζέρβας έγραφε την 30η Οκτωβρίου στο Ημερολόγιό του:

«… την 10.15 ώρα, κατερχόμενος από το Βουλγαρέλι, συνηντήσαμε ένα νέον ο οποίος έλεγε ότι έρχονται οι Γερμανοί και ειδοποιούσε όλο τον κόσμο να φύγη. Δεν επιστρέψαμε και την 11.15 ώρα εφθάσαμε στο Βουλγαρέλι. Στην πλατεία ήλθαν οι σύνδεσμοι οι οποίοι μας είπαν ότι οι Γερμανοί έρχονται. Πραγματικά, δεν προφθάσαμε να πάμε προς το Γραφείο, ότε ‘αρχισε να μας βάλη πυροβολικό και όλη η γραμμή άναψε από τα πυροβόλα… Πολλές οβίδες έπεσαν κοντά μου. Η επίθεσις ήταν αιφνιδιαστική, ουδείς την ανέμενε. Μας επετέθησαν εξ όλων των μερών, μέτρα δεν είχαν ληφθή, λόγω δε της επιθέσεως των εαμιτών εκ των Πηγών, όλοι οι άνδρες είχαν σταλή προς Τετράκωμον. Ο αιφνιδιασμός υπήρξε πλήρης, με αποτέλεσμα να διασκορπισθούν οι πάντες και να αναμιχθούν τα τμήματα. … Όλοι ετράπησαν προς Θεοδώριανα και ούτω διέταξα γενικήν συγκέντρωσιν προς Νεράιδα. Την 17 ώρα ξεκινήσαμε μια ατελείωτη φάλαγξ ιδιωτων και ανταρτών. Το θέαμα ήτο τραγικόν. Το κακό οφείλεται εις την άνευ προηγουμένου προδοσίαν του ΕΑΜ».

  Και συνεχίζει για την επομένη 31η Οκτωβρίου 1943:

«[…] Οι Γερμανοί έχουν εισέλθει την 8ην πρωινήν εις Θεοδώριανα διά μικρών φαλάγγων. Η κάθοδός των συνεχίζεται. Την αυτήν ώραν οι εαμίτες αρχίζουν να βάλλουν, από τα υψώματα Γκορτζιάς, κατά των τμημάτων του Χονδρού. […]

Οι Γερμανοί αρχίζουν την 9ην ώραν να ανέρχωνται προς τον Προφήτη Ηλία. Διατάσσω τα τμήματα να βαστάξουν μέχρι τέλους. Βάλλουν με όλμους. Οι εαμίτες πυροβολούν στο χωριό. Δύο φορές οι σφαίρες έπεσαν πλάι μου. Η μάχη με τους εαμίτας συνεχίζεται σκληρά. […]

[…] Την 11ην ώραν από τον Προφήτην Ηλίαν ειδοποιούν ότι οι Γερμανοί εξακολουθούν ανερχόμενοι και ότι τα φυσίγγια ετελείωσαν. Τότε διατάσσω αναχώρησιν. Τα πυρά των εαμιτών καθίστανται ισχυρότερα. Οι πυροβολισμοί πυκνούνται, βάλλουν τους αναχωρούντας. Οι Γερμανοί εξακολουθούν βολήν όλμων προς Νεράιδαν»

Ο υπασπιστής του Ζέρβα, Μιχάλης Μυριδάκης, παρευρισκόμενος στη μάχη έγραψε τις αναμνήσεις του (Αγώνες της Φυλής, 1948, σ. 118-120):

«… Τα ξημερώματα της 31 Οκτωβρίου ευρέθησαν αι εθνικαί αυταί δυνάμεις περικυκλωμέναι και βαλλόμεναι πανταχόθεν από Γερμανούς και Ελασίτας. Από τας 6.30 το πρωί τα πυρά των δύο και συγχρόνως βαλλόντων εχθρών των εθνικών ομάδων πίπτουν διασταυρωνόμενα επ’ αυτών. Στιγμάς μαύρας, στιγμάς τραγικάς και φρικώδεις επέρασαν οι κακή τη μοίρα παρευρεθέντες τότε εκεί.

{…} Την εσπέραν τέλος της 31ης Οκτωβρίου, ο Ζέρβας, από δύναμιν 10.500 ανδρών, τους οποίους διέθετε πρό της συγκρούσεως, ευρίσκεται να έχη πλησίον του μόνον 79 αξιωματικούς και οπλίτας. Με την κατάστασιν αυτήν, ακολουθούν τον Ζέρβαν και περί τα 3.000 γυναικόπαιδα και περί τους 800 Ιταλοί»

Ο Καπετάνιος του ΕΛΑΣ, Άρης Βελουχιώτης στην Έκθεσή του αναφέρει πως οι Γερμανοί κυνηγούσαν τους «Ζερβικούς» και πως υπήρξε διμέτωπος πόλεμος:

«Στις 31-10-43 το προγεφύρωμα Μεσούντας – Τετρακώμου δεν είχε γίνει, έτσι πέρασε απ’ εκεί μια φάλαγγα Γερμανών. Κατέβηκαν χαμηλά στο ρέμα του Αχελώου και βγήκανε στη Λαφίνα. Σύγχρονα φτάσαν στα Θεοδώριανα και κυνηγώντας τους Ζερβικούς βγήκαν στον Προφήτη Ηλία.

Ένα τμήμα Ζερβικών προς το οποίον είχαν εμπλακεί οι δικοί μας εν τη προσπαθεία των προς την Νεράϊδα και Προφήτη Ηλία, συνεπτύχθη.

Ο Ζέρβας ο ίδιος ήτανε στη Νεράϊδα κι’ όλοι μαζί, μεταγωγικά, στρατός κλπ περί τους 300, δια της ράχης Νεράϊδας ριχτήκανε στο δρόμο Θεοδωριάνων – Μελισσουργών δια «Αυτί» αλλά βορείως «Αυτί» προς Μελισσουργούς. […]

  Η περιγραφή του Έντυ Μάγιερς

Ο πρώτος αρχηγός της Βρετανικής Συμμαχικής Αποστολής, Έντυ Μάγιερς, έγραψε σχετική έκθεση (η οποία υπάρχει στα αρχεία της ΔΙΣ, φάκελος 956/Γ/4) για τις ημέρες εκείνες του κατοχικού εμφυλίου που ανέφερε:

«Ενώ ο εκ των Γερμανών κίνδυνος εφαίνετο απομακρυνθείς, η διοίκησις των ΕΟΕΑ κατόπιν της εκδηλωθείσης την 27ην Οκτωβρίου επιθέσεως τμήματος του ΕΛΑΣ εκ περιοχής Πηγών, διέταξε την συγκέντρωσιν εις περιοχήν Βουλγαρελίου των δυνάμεων της περιοχής Τζουμέρκων εκ 2000 περίπου ανταρτών και την συγκρότησιν τμήματος κρούσεως εκ τεσσάρων Ταγμάτων με αποστολήν ενεργείας αντεπιθέσεως κατά την 30ην Οκτωβρίου κατά των εις περιοχής Τετρακώμου προωθηθέντων ελασιτών.

Την πρωϊαν εντούτοις της ιδίας ημέρας εξεδηλούτο αιφνιδιαστική επίθεσις των Γερμανών, δια τεσσάρων Ταγμάτων και Πυροβολικού επί του μετώπου Βουλγαρελίου – Λειψούς, με αποτέλεσμα την αποκοπήν και πλήρη διάλυσιν των κινούμενων προς τας θέσεις εξορμήσεως τμημάτων των ΕΟΕΑ. Τα υπόλοιπα εν αμυντική διατάξει ευρεθέντα ολίγα τμήματα του Αρχηγείου Τζουμέρκων, κατόπιν σκληρού αγώνος, καθ΄όν πολλά υψώματα περί ήλθον εναλλάξ εις τας χείρας των αντιμαχομένων, επέτυχον όπως συγκρατήσωσι τους Γερμανούς μέχρι του τελευταίου φωτός.

Ακολούθως κατά την νύκτα συνεπτύχθησαν προς τα υψώματα Θεοδωριάνων – Νεράϊδας μετά των πανικοβλήτων κατοίκων της περιοχής. Κατά τη μάχη του Βουλγαρελίου αι απώλειαι των αντιπάλων υπήρξαν σοβαρώταται. Μόνον οι νεκροί των ΕΟΕΑ υπερέβησαν τους 50, κατά το πλείστον του 3/40 Συντάγματος και Σχολής Αξιωματικών, εξ ών 2 Αξιωματικοί ο Έφεδρος Ίλαρχος Ζησόπουλος Πέτρος και ο Ανθυπολοχαγός Μπάλλας Μιλτιάδης.

Η Γερμανική φάλαγξ προελαύνουσα προς Ανατολάς προσέβαλε την επομένην τα υπολείμματα των ΕΟΕΑ επί του αντερείσματος νοτιοανατολικώς του χωρίου Νεράιδα, εντός του οποίου είχον καταφύγει χιλιάδες γυναικοπαίδων και περί τους 300 Ιταλοί, το Αρχηγείον των ΕΟΕΑ και ο Σύνδεσμος Αξιωματικός της ΒΣΑ. Συγχρόνως σοβαραί δυνάμεις του ΕΛΑΣ ελιχθείσαι από της προτεραίας είχον καταλάβει τα ανατολικώς Νεράιδας υψώματα. Την μεσημβρίαν η θέσις των αμυνομένων, ευρεθέντων μεταξύ δύο πυρών και εξαντλησάντων τα πυρομαχικά των κατέστη κρισιμωτάτη. Προ του κινδύνου τελείας εξοντώσεώς των, ο Αρχηγός των ΕΟΕΑ διέταξε την διάσπασιν του κλοιού και την αποχώρησιν, επιτευχθείσης της διαφυγής προς Δυσμάς προς το χωρίον Μελισσουργοί δια των αποκρήμνων κορυφών των Τζουμέρκων.

Υπό την κάλυψιν των πυρών των ανταρτών ηδυνήθησαν να εκκενώσωσι την περιοχήν και τα συγκεντρωμένα γυναικόπαιδα με αρκετάς απωλείας. Η Βρεττανική Αποστολή κινηθείσα προς την κατεύθυνσιν των ελασιτών συνελήφθη αιχμάλωτος. Αι απώλειαι των τμημάτων του Αρχηγείου Τζουμέρκων κατά τας επιχειρήσεις από 10-31 Οκτωβρίου εναντίον των Γερμανών και ελασιτών ανήλθον εις 150 νεκρούς, τραυματίας και σφαγιασθέντας. Γενικώς εκ του διμετώπου αγώνος της 31ης Οκτωβρίου αι ΕΟΕΑ υπέστησαν πλήρη εξάρθρωσιν, πλείσοτν δε των Αξιωματικών και ανταρτών θεωρήσαντες άσκοπον τον περαιτέρω αγώνα απεχώρησαν εις τας υπό των Γερμανών και ελασιτών κατεχομένας περιοχάς».  

Αρχές Νοεμβρίου και ενώ οι ΕΟΕΑ ήταν σχεδόν διαλυμένες μετά από τα ισχυρά χτυπήματα Γερμανών και ελασιτών, οι τελευταίοι αρχίζουν ένα κύμα πρωτοφανούς αγριότητας και εκδιώξεων αμάχων που δεν ήταν ενταγμένοι στον ΕΛΑΣ γιατί προτιμούσαν τον ΕΔΕΣ. Αυτόπτες μάρτυρες, όπως ο Μυριδάκης, αναφέρουν πως ο ίδιος ο Βελουχιώτης πραγματοποίησε άγρια εγκλήματα και βασανιστήρια σε ανθρώπους που μερικοί εξ αυτών επέζησαν και έδειχναν τα σημάδια στο σώμα τους σε όσους τα διηγούνταν. Βρέθηκαν κεφάλια χωρίς σώματα και το ανάποδο. Τα ανωτέρω επιβεβαίωσαν και οι Βρετανοί Σύνδεσμοι στον Γουντχάουζ, ο οποίος ενημέρωσε το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής τόσο για τη διμέτωπη μάχη όσο και για τα εγκλήματα πολέμου του Άρη Βελουχιώτη και των μαυροσκούφηδών του κατά Ελλήνων «αντοφρονούντων» και αμάχων.

Αποτέλεσμα αυτών ήταν τα συγχαρητήρια του Μάγιερς για τη στάση του ΕΔΕΣ κατά των κατακτητών, με ραδιοτηλεγράφημα την 1/11/1943:

Παρακαλώ διαβιβάσατε εις τους συμπολεμιστάς σας τον εξαιρετικόν θαυμασμόν διά τους προσφάτους σας άθλους κατά των Γερμανών. Υμέτερον παράδειγμα θέλει εμπνεύσει όλους τους πειθαρχικούς, οι οποίοι μάχονται και θέλουν να μάχονται υπέρ της Ελλάδος, των Ηνωμένων Εθνών και των δικαιωμάτων της Ελευθερίας. ΣΤΟΠ. Υγιαίνετε. Συνεχίσατε μάχην κατά Γερμανών παρά τας τραγικάς δυσκολίας. ΣΤΟΠ. Απηύθυνα έκκλησιν προς τον ΕΛΑΣ όπως παύση αιματοχυσίαν ακολουθών μεγάλον παράδειγμά σας. Χαίρε. ΣΤΟΠ

                     

Αυτή ήταν συνοπτικά η αναφορά για τα γεγονότα της μάχης της Νεράιδας, που ενώ υπάρχουν τόσα τεκμήρια και αναφορές για την κρισιμότητά της καθώς και για τον πραγματικό ρόλο σημαντικών προσωπικοτήτων της αντίστασης, αυτή αποσιωπάται εντέχνως και συνειδητά από την πλειονότητα των στρατευμένων ερευνητών.

https://ellhnikaxronika.com/2015/10/31