Σαν Σήμερα: E.Α.Α.Σ/Παρ. Άρτας: -Εκδήλωση με θέμα: - "Η Διακήρυξη της Φιλίας των Αθηνών και η Γαλάζια Πατρίδα" - Κεντρικοί Ομιλητές, ο Πρέσβης επί τιμή Γεώργιος Αϋφαντής και ο Γεωστρατηγικός Αναλυτής, Σάββας Καλεντερίδης

 

Ως το καλύτερο θεματολόγιο, των τελευταίων ετών,  χαρακτηρίστηκε από τους παρευρισκόμενους,  η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες στο πνευματικό κέντρο της Μητροπόλεως Άρτας, από το παράρτημά μας, με θέμα:  "Η Διακήρυξη της Φιλίας των Αθηνών και η Γαλάζια Πατρίδα" 

    Κεντρικοί Ομιλητές, ήταν  ο Πρέσβης επί τιμή Γεώργιος Αϋφαντής και ο Γεωστρατηγικός Αναλυτής, Σάββας Καλεντερίδης, οι οποίοι για ένα 3ωρο καθήλωσαν με τις αναλύσεις τους και τις "σκληρές" αλήθειες για την Πατρίδα μας  

   Η αίθουσα του θεάτρου είχε κατακλυσθεί από συναδέλφους και φίλους των Ενόπλων Δυνάμεων και αρκετοί εξ αυτών είχαν έρθει από τους όμορους Νομούς

    

Στην εκδήλωσή παρευρέθησαν και οι παρακάτω: 

α.  Ο Διοικητής του 584 Μ/ΠΤΠ,Τχης(ΠΖ) Γούλας Σπύρος ως εκπρόσωπος του Διοικητή της 8ης Μ/ΠΤΑΞ.ΠΖ Γεωργίου Παππά

β. Ο πρώην βουλευτής που ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, Χρήστος Γκόκας

γ.  Ο περιφερειακός σύμβουλος του νομού Άρτας Νικόλαος Σπύρου

δ.  Ο πανοσιολογιώτατος Δημήτριος, ως εκπρόσωπος  του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Άρτης κ. Καλλίνικου

ε.  Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Άρτας Ανθλγος(ΕΜ) Γεώργιος Αρχιμανδρίτης

στ.  Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Άρτας Μιχαήλ Νικολάου

ζ. Η πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου "Ο Μακρυγιάννης" κα. Δήμητρα Αξιώτη

η.  Ο 100χρονος πολεμικής διαθεσιμότητας Άνχης(ΕΜ) Απόστολος Φλώρος, ο οποίος διατελεί και πρόεδρος της Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντιστάσεως ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ Στρατηγού Ναπολέοντος Ζέρβα

  

H ομιλία του Προέδρου του Παραρτήματός μας

Ξεκινάω την ομιλία μου κάνοντας μια συνοπτική αναδρομή στο παρελθόν για να θυμηθούμε κάποια σημαντικά γεγονότα, που για μένα, ρίχνουν φως σε κάποιες σκοτεινές περιόδους της Πατρίδας μας  και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα  μεταξύ τους.  

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2003 ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής,  παρουσιάζει το πρόγραμμα του κόμματός του, με θέμα: "Επανίδρυση του Κράτους"

Στις 10 Μαρτίου 2004 εκλέγεται πρωθυπουργός

Την 8η Φεβρουαρίου του 2005, η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, μεταβαίνοντας  στο γραφείο του κ. Παπούλια, για να του ανακοινώσει και επισήμως το αποτέλεσμα της εκλογής του στην Προεδρεία της Δημοκρατίας του είπε:

"Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση, ενδεχομένως, και της συνταγματικής συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη" 

"Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων" 

"και πάντως, η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης"

Στις 17 Μαρτίου 2007 υπογράφηκε η τελική συμφωνία κατασκευής του αγωγού αργού πετρελαίου  Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη

Τον Νοέμβριο του 2011 η κατασκευή του αγωγού ακυρώνεται οριστικά κα αμετάκλητα. 

Τον Μάρτιο του 2008 ο πρώην πρωθυπουργός κ. Καραμανλής ασκεί Βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ

 Από τις αρχές του 2008  η Ελληνική  οικονομία αρχίζει καταρρέει και όλοι οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι γνώριζαν τα πάντα για την επερχόμενη πτώχευση

Τον Φεβρουάριο 2009 αποκαλύπτεται ένα σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή  με την ονομασία "Πυθία 1"που περιελάμβανε τέσσερα κύρια σημεία: πολιτική αποσταθεροποίηση (υπόθεση μονής Βατοπεδίου), επιχειρηματική αποσταθεροποίηση (υποβάθμιση ελληνικής οικονομίας), κοινωνική αποσταθεροποίηση (κοινωνική αναταραχή και τρομοκρατικές ενέργειες) και προβλήματα στην εξωτερική πολιτική.

Στις 23 Απριλίου 2010 ο κύριος "λεφτά  υπάρχουν"  Παπανδρέου κήρυξε και επισήμως από το Καστελόριζο την Ελλάδα σε πτώχευση. Ο οποίος σημειωτέον είχε ενημερωθεί από το 2008 από τον τότε πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ  και την κάκιστη κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας

 Στις εκλογές του 2012, αναδύεται ως αξιωματική αντιπολίτευση  ο ΣΥΡΙΖΑ 

 Στις εκλογές του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ  γίνεται κυβέρνηση και πρόεδρος του κ. Τσίπρας αφού πρώτα ασπάσθηκε τον καπιταλισμό στη συνέχεια στις 12 Ιουνίου 2018 αναγνωρίζει τα Σκόπια με το όνομα  "Βόρεια Μακεδονία" που ήταν και ο διακαής πόθος του. Η Ν.Δ, δια του κ. Μητσοτάκη, δηλώνει ΑΜΕΣΑ ότι θα εφαρμόσει πιστά την συμφωνία των Πρεσπών, αγνοώντας και αυτός την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που ήταν εναντίον της συμφωνίας. ΕΔΩ είναι όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για το ποιος είναι ο φυσικός αυτουργός της προδοσίας

 Στις εκλογές που διεξήχθησαν 07 Ιουλίου 2019 η ΝΔ γίνεται κυβέρνηση και βρίσκει μπροστά της την κλιμάκωση των προκλητικών λεκτικών επιθετικών ενεργειών του Ερντογάν   που θέλει να επιβάλει τους όρους του στην περιοχή. 

Στο εύφλεκτο πλέγμα των γεωπολιτικών ανταγωνισμών προστίθεται ένας χάρτης, μπροστά από τον οποίο φωτογραφίζεται ο πρόεδρος Ερντογάν. Είναι ο χάρτης της "Γαλάζιας Πατρίδας" (Mavi Vatan) – η αποτύπωση του νέου αναθεωρητικού δόγματος της Τουρκίας. 

Ο χάρτης απεικονίζει το Αιγαίο Πέλαγος μοιρασμένο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και πληθώρα ελληνικών νήσων υπό τουρκικό πέπλο. Έκτοτε ο χάρτης αυτός απέκτησε πολιτική υπόσταση και συνεχή παρουσία στο μενού των αξιώσεων της τουρκικής πλευράς με επιστολές στα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με τις διεκδικούμενες θαλάσσιες ζώνες.

Μπρος στην επιθετικότητα του Ερντογάν η κυβέρνηση αποφασίζει την ενίσχυση της  πολεμικής αεροπορίας και του ναυτικού με την αγορά  F- 35, Rafale, φρεγατών και για τον Στρατό απολύτως τίποτα  

Στις 07 Δεκεμβρίου του 2023 ο Ερντογάν επισκέπτεται την Ελλάδα και συναντιέται με τον Έλληνα πρωθυπουργό.  Οι δύο ηγέτες υπέγραψαν διακήρυξη φιλίας, καλής γειτονίας και διατήρηση των ήρεμων νερών στο Αιγαίο.  

ΥΕΘΑ στις 14 Ιανουαρίου 2024: Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, διότι αντιμετωπίζει υπαρκτές απειλές. 

Η Τουρκία έχει κάνει εξοπλιστικά άλματα κι εμείς έχουμε κάνει βήματα προς τα πίσω!  

Οι Μονάδες έχουν 25% πληρότητα και το 75% των εφέδρων είναι ανεκπαίδευτοι!!

Πρωθυπουργός στις 10 Ιανουαρίου 2024: Έχοντας κάνει πια τρεις συναντήσεις με τον Πρόεδρο Erdoğan  είμαι πολύ πιο αισιόδοξος ότι "το νερό έχει μπει στο αυλάκι" και τουλάχιστον μπορούμε να κρατήσουμε ως κεκτημένο αυτή τη σημαντική εξομάλυνση των σχέσεών μας, ασχέτως του τι θα γίνει τελικά με τη μεγάλη μας διαφορά.

Στους τελευταίους ΔΥΟ μήνες, αρκετοί βουλευτές και Υπουργοί της κυβέρνησης δηλώνουν, για το μεγάλο θέμα των διεκδικήσεων και απαιτήσεων της Τουρκίας πως θα πρέπει να επιλυθεί με διαπραγματεύσεις και πως "Σε κάθε διαπραγμάτευση κάτι δίνεις και κάτι παίρνεις. Πάντα υπάρχει συμβιβασμός"

Για να δούμε τώρα αν υλοποιήθηκαν κάποιοι  από τους "χρησμούς" της Άννα Ψαρούδα Μπενάκη:

 α. Οικονομία. Μετά από την ευμάρεια, της περιόδου 2004 μέχρι και το 2008, όπως δηλώνει συχνά/πυκνά ο Υπουργός κ. Γεωργιάδης, ξαφνικά μπήκαμε στα μνημόνια

β.  Οικονομία Γιατί "χάθηκε" η  κατασκευή του αγωγού αργού πετρελαίου  Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Ποιοι βυσσοδομούσαν κάθε φορά που η Ελλάδα προωθούσε την ιδέα για τον αγωγό; 

γ. Οικονομία Ποιοι και για ποιους λόγους, κάποιοι γνωστοί και μη εξαιρεταίοι φίλοι μας πτώχευσαν το Κράτος;

δ. Ποια θα ήταν τα  γεωστρατηγικά οφέλη για την Χώρα μας;

ε.   Κράτος Δικαίου: Γιατί δεν έγινε ποτέ η "Επανίδρυση του Κράτους". Η Ελλάδα έχει 1.000 καταδίκες από το ΕΔΑΔ

στ. Εθνικό θέμα Η Οδυνηρή ήττα, που έγινε με την θέλησή μας, στο θέμα των Σκοπίων

 ζ. Επιβαλλόμενες μορφές Δημοκρατίας: Στις νέες μορφές διακυβέρνησης μήπως ανήκει και ο "διάτων αστέρας" Τσίπρας που μας ήρθε ουρανοκατέβατος και αφού έκανε  ότι του επέβαλαν να κάνει μετά από  5 χρόνια εξαφανίστηκε;

 η. Εθνική Άμυνα/Εξοπλιστικά: Γιατί οι τελευταίες κυβερνήσεις αδιαφόρησαν παντελώς για τον εξοπλισμό του Στρατού Ξηράς; Μήπως ανοίγουμε κερκόπορτες    

θ. Προετοιμασία για απώλειες σε γη αέρα και θάλασα: Τι παραδέχθηκαν και γιατί μας προετοιμάζουν ο Πρωθυπουργός, ο ΥΕΘΑ, βουλευτές και κάμποσοι γεωστρατηγικοί αναλυτές για την  διακήρυξη φιλίας την καλή γειτονία και διατήρηση των ήρεμων νερών στο Αιγαίο;

 θ. Συμπέρασμα: Τελικά τι θα δώσουμε και τι θα πάρουμε, μετά από μια συμφωνία με την Τουρκία;

Τις απαντήσεις, για όλα τα παραπάνω και ακόμα πολύ περισσότερα θα μας δώσουν  οι Κεντρικοί Ομιλητές μας, ο Πρέσβης επί τιμή Γεώργιος Αϋφαντής και ο Γεωστρατηγικός Αναλυτής και συνάδελφος  Σάββας Καλεντερίδης

Κώστας Περρίκος : - Ο μέγας Εθνικός ήρωας - Ο Φλογερός πατριώτης - Σαν σήμερα, το 1943, εκτελέστηκε από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής

 

Πριν από 82 χρόνια, τις πρώτες πρωινές ώρες της 4ης Φεβρουαρίου 1943, εκτελέστηκε από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής ο Κώστας Περρίκος, Αξιωματικός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Ο Υποσμηναγός Περρίκος, ένας από τους λιγότερο προβεβλημένους ήρωες της κατοχικής περιόδου, θανατώθηκε λόγω της εθνικής δράσεως που είχε αναπτύξει ως ιδρυτικό μέλος της ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων), αντιστασιακής οργάνωσης με κεντρώο πολιτικό προσανατολισμό.

Γεννημένος στην Καλλιμασιά, το Μαστιχοχώρι της Χίου, τον Απρίλιο του 1905, ο Κωνσταντίνος Δημητρίου Περρίκος ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ενεγράφη σε ηλικία 21 ετών στη δύναμη της Στρατιωτικής Σχολής Αεροπλοΐας.

Το 1929 νυμφεύτηκε τη Μαρία Δεληγεώργη, με την οποία έμελλε να αποκτήσει τρία παιδιά. Τη δεκαετία του 1930 ο Περρίκος αποτέλεσε στέλεχος του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και ανέπτυξε αξιόλογη δραστηριότητα ως αρθρογράφος σε εφημερίδες, γεγονός που προκάλεσε τη σύλληψη, τη φυλάκιση και, τελικά, την απόταξή του από την Πολεμική Αεροπορία με το βαθμό του Υποσμηναγού, το 1935.

Όταν κηρύχθηκε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος, το 1940, ο Περρίκος ζήτησε επιμόνως την ανάκλησή του στην ενεργό υπηρεσία, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες του με οποιαδήποτε ιδιότητα και να εκπληρώσει το ύψιστο προς την πατρίδα καθήκον του, όπως ο ίδιος το αντιλαμβανόταν.

Η αίτησή του έγινε δεκτή έστω και με καθυστέρηση. Έτσι, ο Περρίκος είχε την ευκαιρία να πολεμήσει στο μέτωπο και να αγωνιστεί εναντίον των βαρβάρων, όπως τους αποκαλούσε.

Μετά την κατάρρευση του μετώπου, την άνοιξη του 1941, ο Περρίκος, πνεύμα αδούλωτο και ανήσυχο, άρχισε να προβάλλει με κάθε πρόσφορο μέσο τις αντιλήψεις του για την Ελλάδα, το σύμβολο της ελευθερίας, και τους Έλληνες, τους σκλαβωμένους νικητές.

Όμως, ο Περρίκος δεν αρκέστηκε μόνο στον ιδεολογικό αγώνα εναντίον του κατακτητή, αλλά φρόντισε να θέσει σε εφαρμογή και το σχέδιό του για τη δημιουργία ενός Εθνικού στρατού.

Η ΠΕΑΝ, πέραν της εφημερίδας που εξέδιδε («Δόξα»), δημιούργησε ουλαμό καταστροφών για την εκτέλεση αποστολών δολιοφθοράς σε βάρος του εχθρού, με επικεφαλής τον ίδιον τον Περρίκο.

Ο φλογερός πατριώτης, περιφρονώντας τους τεράστιους κινδύνους και θέτοντας εκ των πραγμάτων σε δεύτερη μοίρα τη λατρεμένη οικογένειά του, τη σύζυγο και τα τρία ανήλικα παιδιά του, ανέπτυξε εντονότατη αντιστασιακή δραστηριότητα, που έφθασε στο αποκορύφωμά της στις 20 Σεπτεμβρίου 1942, με την ανατίναξη των κεντρικών γραφείων της εθνικοσοσιαλιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ στη συμβολή των οδών Γλάδστωνος και Πατησίων. Η βομβιστική αυτή επίθεση των μελών της ΠΕΑΝ υπήρξε η πρώτη σημαντική πράξη δολιοφθοράς στην καρδιά της κατεχόμενης Αθήνας.

Κατόπιν προδοσίας, ο επικεφαλής της ΠΕΑΝ συνελήφθη μαζί με συμμαχητές του στο κρησφύγετό του, στην Καλλιθέα, στις 11 Νοεμβρίου 1942.

 

Στις 31 Δεκεμβρίου 1942 ο Περρίκος καταδικάστηκε σε θάνατο και κάθειρξη 15 ετών για την όλη αντιστασιακή δράση του.

Σε μια υπέρτατη χειρονομία αυτοθυσίας και απαράμιλλου ηρωισμού, ο Περρίκος ανέλαβε εξ ολοκλήρου την ευθύνη για τη δράση της οργάνωσης και δήλωσε περήφανος για το ισχυρό πλήγμα που είχε καταφέρει στον εχθρό.

Λίγες ημέρες πριν από τον τυφεκισμό του, οι Γερμανοί επέτρεψαν στην οικογένεια του Περρίκου να τον επισκεφθεί στη φυλακή. Ήταν 23 Ιανουαρίου 1943, και ήταν η τελευταία φορά που τον είδαν η γυναίκα του και τα παιδιά του.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1943 το υπουργείο Αεροπορίας διά βασιλικού διατάγματος επανέφερε τον Περρίκο στους μονίμους και τον προήγαγε στο βαθμό του αντισμηνάρχου επ’ ανδραγαθία.

Εξόχως χαρακτηριστικά για την προσωπικότητα του Περρίκου είναι όσα αναφέρονται σε δημοσίευμα της εποχής εκείνης:

Μικρόσωμος, λεπτός, με μέτωπο ευρύ και μάτια διαπεραστικά και ρεμβώδη, γελαστός πάντα και μειλίχιος στους τρόπους, έμοιαζε περισσότερο ποιητής και λιγότερο ή καθόλου επαναστάτης, αλλά έκλεινε μέσα στην ψυχή του την Ελλάδα. Κάτω από τον ζυγό και την τρομοκρατία άρχισαν να κινούνται μερικοί ανυπότακτοι Έλληνες. Πρώτος μεταξύ των πρώτων, ο μικρόσωμος υποσμηναγός ανέπτυξε τότε μιαν αφάνταστη δραστηριότητα. Ευκίνητος, εύγλωττος, ακαταπόνητος, έτρεχε, έμπαινε παντού, έπειθε, στρατολογούσε, φορολογούσε, οργάνωνε τη Στρατιά των Ελλήνων που θα κρατούσαν τα όπλα και τα φλάμπουρα και την τιμή της Ελλάδας ψηλά. Προσηλωμένος στο όραμα, δεν άκουσε τις συμβουλές των φρονίμων. «Έχεις γυναίκα και παιδιά Περρίκο». «Η ζωή μας ανήκει στην Ελλάδα» ήταν η απάντηση.

πηγή:https://www.in.gr/2020/02/04/plus/features/kostas-perrikos-o-megas-ethnikos-iroas/

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - Δεν υπάρχει "ουδέτερο" φύλο

 

Δεν υπάρχει ουδέτερο φύλο, αποφάνθηκε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 31/1, δικαιώνοντας το γαλλικό κράτος, απορρίπτοντας έτσι το αίτημα ενός 70χρονου Γάλλου που από το 2015 ζητούσε από τα γαλλικά δικαστήρια να εγγραφεί στο πιστοποιητικό γέννησης του «ουδέτερο» φύλο αντί για «αρσενικό». Το αίτημά του απορρίφθηκε από όλες τις βαθμίδες των γαλλικών δικαστηρίων, γι’αυτό και κατέφυγε στην ανώτατη βαθμίδα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (ΕΔΑΔ) που δέχεται να εξετάσει τέτοιες υποθέσεις, σε σπάνιες περιπτώσεις.

Ο 70χρονος έχει γεννηθεί χωρίς ανδρικά ή γυναικεία σεξουαλικα όργανα. Είναι μεταξύ δυο φύλων. Το ΕΔΑΔ αναγνωρίζει τον πόνο αυτού του ανθρώπου αλλά θεωρεί ότι η Γαλλία θα αποφασίσει «με το δικό της ρυθμό» αν και ποτέ θα επιλέξει να προσθέσει ένα τρίτο φύλο στα επίσημα έγγραφά της, κατέληξε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Η Γερμανία, η Ινδία, η Αυστραλία, το Νεπάλ και η Νέα Ζηλανδία αναγνωρίζουν τρίτο φύλο.

Ο 70χρονος σκέφτεται να κάνει έφεση στο ανώτατη βαθμίδα του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου.

πηγή:  ertnews.gr - https://www.ertnews.gr/eidiseis/diethni/gallia-den-yparxei-oudetero-fylo-apofanthike-to-eyropaiko-dikastirio-anthropinon-dikaiomaton/

«Της έβαλα μια σφαίρα στη θαλάμη και της είπα “ρίξ’ του”» - Συγκλονιστική Πραγματική Ιστορία

 

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΕΣΚΟΠΙΑ, στην περιοχή Ντίμπρα του αλβανικού Βορρά, η ζωή της 27χρονης Ρασμία είχε γίνει κόλαση. Μητέρα πέντε παιδιών, λυγερόκορμη, προκαλούσε τον θαυμασμό στη μικρή κοινωνία. Ομως στη βόρεια Αλβανία των ορεσίβιων τα ήθη ήταν και παραμένουν αυστηρά. Μια αδιάκριτη ματιά σε «ξένη» γυναίκα θεωρείται ντροπή και προσβολή, η δε σεξουαλική παρενόχληση βαριά αμαρτία, η οποία εμπίπτει στον κώδικα τιμής του «Κανούν», του προαιώνιου εθιμικού δικαίου που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα στις περιοχές του Βορρά να ρυθμίζει τις σχέσεις και τις διαφορές των ανθρώπων και τιμωρείται με αίμα.

Επί χρόνια η Ρασμία δεχόταν πιέσεις από κάποιον συχωριανό της, αλλά συνήθως απέφευγε να το λέει στον σύζυγό της φοβούμενη τις αντιδράσεις του. Το 1997 όμως η πολιορκία του επιθετικού «θαυμαστή» είχε καταστεί επικίνδυνα ασφυκτική. Μια μέρα που ο σύζυγός της Βάλε Γκαζιτέντε έπρεπε να πάει για δουλειές στην πόλη, η Ρασμία του εκμυστηρεύθηκε τους φόβους της ότι εν τη απουσία του είναι πιθανό να δεχθεί επίσκεψη στο σπίτι από τον «εφιάλτη» της. Εκείνος τότε της έδωσε ένα γεμάτο όπλο και την προέτρεψε να του ρίξει με το που θα κάνει την εμφάνισή του. Και αυτό έκανε.

Στη θέα του προκλητικού «πολιορκητή» της στην αυλή, άρπαξε το όπλο, τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. «Το έκανα για να προστατέψω την τιμή μου και την τιμή της οικογένειάς μου», είπε αργότερα στο δικαστήριο, που έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της ότι βρισκόταν σε άμυνα και της επέβαλε μια μικρή ποινή. Το θέμα φυσικά δεν είχε κλείσει. Απεναντίας, μια αιματηρή βεντέτα, από αυτές που εξακολουθούν να ταλανίζουν τη σύγχρονη Αλβανία, μόλις είχε ανοίξει. Τις δύο οικογένειες χώριζε πλέον αίμα και ο άγραφος νόμος επιτάσσει εκδίκηση – αίμα δηλαδή. Το αίμα δεν στεγνώνει ποτέ στον αλβανικό Βορρά. Ο φαύλος κύκλος της εκδίκησης και της αντεκδίκησης κρατάει έως επτά γενιές.

Το 1997 ο Βάλε Γκαζιτέντε παρότρυνε τη σύζυγό του Ρασμία να σκοτώσει έναν επίμονο «θαυμαστή» της, στην Πεσκοπία του αλβανικού Βορρά. Σήμερα ζουν ακόμη απομονωμένοι σε ένα λόφο έξω από τα Τίρανα, αφού η βεντέτα με την οικογένεια του θύματος δεν έχει κοπάσει. «Εμείς εδώ θα πεθάνουμε, το ξέρουμε», λέει στην «Κ» ο 93χρονος πλέον Βάλε. Φωτ. Aleksander Gjonaj

Σε κάποιες περιοχές, όπως η Σκόδρα, το οροπέδιο του Ντουκάνγκιν, η Ντίμπρα, η Τροπόγια κ.ά., η Τζακμαρία (αιματηρή εκδίκηση) παραμένει ενεργή ακόμη και σήμερα που η Αλβανία οδεύει προς τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.Ο Γκαζιτέντε και η οικογένειά του είχαν δύο επιλογές: να αυτοφυλακιστούν στο σπίτι τους, όπου, όπως προβλέπει το Κανούν, είναι το μόνο μέρος στο οποίο δεν επιτρέπεται να τους σκοτώσουν και να μη βγουν ποτέ από εκεί, ή να εξαφανιστούν από προσώπου γης. Επέλεξαν το δεύτερο, όταν προσπάθειες για συμφιλίωση των δύο οικογενειών απέβησαν άκαρπες.

Η συνάντηση   

Το αυτοκίνητο της «Κ» βγήκε από τα Τίρανα με προορισμό την «κρυψώνα», κάπου στους γύρω λόφους, όπου η Ρασμία και ο Βάλε έχουν βρει κρησφύγετο. Η επαφή μαζί τους δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τη μεσολάβηση και την παρουσία του Γκιν Μάρκου, προέδρου του Ιδρύματος Εθνικής Συμφιλίωσης, ενός ανθρώπου που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην ειρήνευση οικογενειών που αλληλοεξοντώνονται στις βεντέτες, προσπάθεια η οποία έχει αναγνωριστεί διεθνώς. Ο Γκιν Μάρκου είναι από τους ελάχιστους που γνωρίζουν την ακριβή τοποθεσία όπου κρύβεται το ζεύγος Γκαζιτέντε.

Ο Βάλε και η Ρασμία δεν εμπιστεύονται σχεδόν κανέναν, ούτε καν την αστυνομία, φοβούμενοι ότι μπορεί να διαρρεύσει η τοποθεσία της κρύπτης και να τους εντοπίσουν «οι άλλοι». Υστερα από περιπλάνηση αρκετής ώρας στους χωματόδρομους, προέβαλε ένα μικρό κτίσμα στην κορυφή ενός από τους λόφους, που όπως μας εξήγησε αργότερα ο Γκαζιτέντε είναι το παρατηρητήριό τους. Από εκεί ελέγχουν κάθε πρόσβαση στο άσυλό τους. Κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει χωρίς να τον αντιληφθούν. Μόνο ένας υποτυπώδης χωματόδρομος στην απότομη πλαγιά μπορεί να σε οδηγήσει σε απόσταση πενήντα μέτρων από το κρησφύγετο, αλλά και πάλι θα σε δουν. Εν τοιαύτη περιπτώσει, αν δηλαδή κάποιος ανεπιθύμητος το αποτολμήσει, (θα) υπάρχει κρυμμένο κάπου στο μικρό παράπηγμα που χρησιμοποιούν ως κατοικία, μαζί με μια παλιά ασπρόμαυρη τηλεόραση και κάποια κουζινικά σκεύη, ένα καλάσνικοφ. Από αυτά που κάθε «σώφρων» Αλβανός φρόντισε να προμηθευτεί, «καλού κακού», για αυτοπροστασία κατά τη λεηλασία των στρατοπέδων το 1997, όταν μαζί με τις περιβόητες πυραμίδες στις οποίες έχασαν τις οικονομίες τους οι Αλβανοί, κατέρρευσε και το κράτος.

«Εμείς εδώ θα πεθάνουμε, το ξέρουμε», λέει έχοντας πλάι του αμίλητη τη σύζυγό του ο 93χρονος πια Γκαζιτέντε, κλασική φιγούρα Αλβανού «Μαλλιώχ», ορεσίβιου δηλαδή, και πατέρας δεκαπέντε(!) παιδιών – δέκα με την πρώτη σύζυγό του και πέντε με τη σημερινή, τη Ρασμία.

Ψηλός, ξερακιανός, με το παραδοσιακό αλβανικό «κελέσι» στο κεφάλι, παρά τις φυλακίσεις (τρεις φορές) και τις διώξεις από καθεστώς Χότζα, έδειχνε ακμαιότατος και σίγουρα θεματοφύλακας του υπερσυντηρητισμού που κυριαρχεί στις κοινωνίες του αλβανικού Βορρά. «Καλά, τι άνδρας είσαι εσύ που φοράς βραχιόλι στο χέρι, αυτά οι γυναίκες τα βάζουν», είπε με ύφος επιτιμητικό στον φωτογράφο μας, στον Αλέξανδρο, όταν αντιλήφθηκε ότι έφερε στο χέρι του ένα κομποσκοίνι, για να σπεύσει ο Γκιν Μάρκου να τον καθησυχάσει.

Ο φόβος της εκδίκησης   

«Αυτός ο άνθρωπος της είχε κάνει τη ζωή μαρτύριο. Της έβαλα, λοιπόν, μια σφαίρα στη θαλάμη και της είπα φεύγοντας “ρίξ’ του, του άτιμου, αν έρθει”. Και έτσι έγινε». Παρότι έχουν περάσει από τότε τόσα χρόνια, η οικογένεια Γκαζιτέντε δεν αισθάνεται καθόλου ασφαλής. Γνωρίζει καλά πως αυτά τα πράγματα στον Βορρά δεν ξεχνιούνται.

Τον άμεσο κίνδυνο εκδίκησης διαδέχθηκε ο φόβος, αυτός που «σκοτώνει» αργά αργά. Οι συγγενείς του θύματος «υποχρεούνται» από τον νόμο του αίματος (εδάφιο του Κανούν που λέγεται Τζακμαρία) να εκδικηθούν και μέχρι να το πράξουν θα είναι το όνειδος στα «μάτια» της κοινωνίας. «Μπορεί κάποιος από τους δικούς του να θελήσει να πάρει το αίμα του πίσω, αυτό το πράγμα μπορεί να κρατήσει αιώνες».

Η 9χρονη Μαρσέλα παίζει με μια κούκλα στο κρησφύγετο της οικογένειάς της, κάπου στην Αλβανία. Το 1995, πολύ πριν από τη γέννησή της, ο πατέρας της σε κατάσταση βαριάς μέθης σκότωσε έναν φίλο του, πυροδοτώντας μια πολυετή βεντέτα. Φωτ. A.P. Photo / Hektor Pustina   

Δέκα χρόνια «φυλακισμένη» αγκαλιά με ένα καλάσνικοφ

Hταν μόλις επτά χρόνων η Ελσα Κοπτσάρι όταν αναγκάστηκε να αυτοφυλακιστεί. Ο πατέρας της, Νντοντ, έμπλεξε «από το πουθενά» σε βεντέτα και αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε μια αποθήκη έξω από το χωριό Μπουσάτι της Σκόδρας, την οποία μετέτρεψαν σε φρούριο.

Ο Κοπτσάρι πήγε μια μέρα σε σούπερ μάρκετ της Σκόδρας να αγοράσει αυγά, αλλά καθώς περίμενε στην ουρά λογομάχησε με δύο νεαρούς που του πήραν τη σειρά και ήρθαν στα χέρια. Οι νεαροί, αφού τον ξυλοφόρτωσαν, επιχείρησαν να διαφύγουν με μοτοποδήλατο. Εκείνος εκσφενδόνισε εναντίον τους μια πέτρα, ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του μοτοποδηλάτου, οι δύο επιβάτες έπεσαν και ο ένας σκοτώθηκε. Τα δικαστήρια απάλλαξαν τον Κοπτσάρι, αλλά ξεκίνησε βεντέτα. Δύο φορές συγγενείς της οικογένειας του θύματος επιχείρησαν ανεπιτυχώς να σκοτώσουν τον δωδεκάχρονο γιο του, γεγονός που τον ανάγκασε να τον φυγαδεύσει στο εξωτερικό και ο ίδιος μαζί με τη σύζυγό του και την επτάχρονη Ελσα να κλειστούν στην αποθήκη.

Μη έχοντας εμπιστοσύνη ότι οι αντίπαλοι θα τηρήσουν το Κανούν και δεν θα παραβιάσουν την ασυλία του σπιτιού, οπλίστηκαν με καλάσνικοφ και φυλούσαν εναλλάξ σκοπιά επί εικοσιτετραώρου βάσεως. Με τη βοήθεια ενός μεσολαβητή η «Κ» μπήκε στη «φυλακή» των Κοπτσάρι, και η μικρή κοπέλα, που είχε πατήσει τα 17 πλέον, περιέγραψε το δράμα της.

Eχω δέκα χρόνια εγκλωβισμένη μέσα σε αυτό το σπίτι και τρελαίνομαι στην ιδέα ότι μπορεί να μη βγω ποτέ από εδώ», μας είπε. «Δεν έκανα τίποτα, δεν πείραξα κανέναν και δεν θέλω να πεθάνω εδώ μέσα».

– Πώς κυλάει η ζωή σου;  

– Δεν υπάρχει ζωή. Eίμαι ζωντανή νεκρή στα 17 μου, πέθανα ήδη προτού να βγω στον κόσμο.

– Δεν βγήκες στα δέκα χρόνια ποτέ από αυτό το σπίτι;

– Oχι, ποτέ, και φοβάμαι ότι δεν θα βγω.

– Ξέρεις να διαβάζεις και να γράφεις, Eλσα;

– Λίγα πράγματα, ό,τι έμαθα στους λίγους μήνες που πρόλαβα να πάω στο σχολείο. Mετά εγκλωβίστηκα εδώ και… 

– Πώς ήταν η ζωή σου μέχρι τότε, έκανες όνειρα;

– Ηταν όμορφα. Πήγαινα στις παραλίες, έπαιζα με άλλα παιδάκια και ήθελα να σπουδάσω κτηνίατρος, ξέρετε αγαπώ πολύ τα ζώα. Tώρα όλα τελείωσαν. 

– Γιατί απελπίζεσαι; Ισως κάποια στιγμή βγεις από εδώ μέσα.

– Δεν μπορείτε να καταλάβετε τι είναι να είσαι φυλακισμένος δέκα χρόνια σε τριάντα τετραγωνικά μέτρα, σε τέσσερις τοίχους, να μην μπορείς να βγεις έξω. Eσείς δεν θα αντέχατε ούτε μία εβδομάδα εδώ μέσα.  

– Ξέρεις να χειρίζεσαι το καλάσνικοφ; Tι θα κάνεις αν έρθουν τη νύχτα;  

– Nαι, έμαθα αυτό το όπλο, δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Aν έρθουν οι άλλοι για να σκοτώσουν, θα υπερασπιστώ με το όπλο τη ζωή μου και των γονέων μου.

– Ποιες σκέψεις κάνεις το βράδυ όταν πέφτεις να κοιμηθείς;

– Σκέφτομαι πώς μπορούμε να φύγουμε όσο πιο μακριά γίνεται από εδώ, να πάμε κάπου που να μην μπορούν να μας βρουν, να αλλάξουμε τα ονόματά μας και να ξεκινήσουμε μια άλλη ζωή.

Η λύτρωση  

Καθώς βγαίναμε από το «φρούριο», ο πατέρας της πήρε παράμερα τον μεσολαβητή και τον παρακάλεσε να πει στην αντίπαλη οικογένεια να συναντηθούν κάπου στα γύρω χωράφια και εκεί να τον σκοτώσουν για να απαλλαγεί η υπόλοιπη οικογένειά του από το μαρτύριο του αργού θανάτου. Το δημοσίευμα της «Κ» (20/5/2001) για την Ελσα προκάλεσε τότε το ενδιαφέρον ξένων διπλωματικών αποστολών στα Τίρανα. Με αφορμή το ρεπορτάζ για τον Γκαζιτέντε, θελήσαμε να μάθουμε τι απέγιναν οι Κοπτσάρι. Πληροφορηθήκαμε ότι με παρέμβαση των πρεσβειών της Ελλάδας και του Καναδά εξασφάλισαν βίζα και διέφυγαν στον Καναδά. Η ζωή χαμογέλασε και πάλι στην Ελσα, που παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια. Πολλά άλλα παιδάκια όμως δεν έχουν την ίδια τύχη, πίσω στην πατρίδα της.

Ο Γκιν Μάρκου, πρόεδρος του Ιδρύματος Εθνικής Συμφιλίωσης, χαιρετά τη Ρασμία Γκαζιτέντε υπό το βλέμμα του συζύγου της, Βάλε. «Οι οικογένειες που κρύβονται ή έχουν αυτoφυλακιστεί στα σπίτια τους για να γλιτώσουν ανέρχονται στις 400», λέει στην «Κ». Φωτ. Aleksander Gjonaj  

Συμβόλαια και με τη μαφία για λόγους τιμής

Η ζωή του ζεύγους Γκαζιτέντε έχει παραλύσει. Τρέφονται με λαχανικά, που καλλιεργούν οι ίδιοι, αυγά από μερικές κότες και πωλούν μέσω κάποιων πολύ έμπιστων ανθρώπων τους το μέλι που παράγουν τα μελίσσια τους, για να αγοράζουν φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης. Τα παιδιά τους σκόρπισαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Κάποια έφυγαν στο εξωτερικό και ουδείς γνωρίζει πού βρίσκονται – ορισμένα πέρασαν στην Ελλάδα, ενώ δύο παραμένουν κρυμμένα κάπου στην Αλβανία έχοντας αλλάξει πιθανότατα και τα ονόματά τους, για να μην τους αναγνωρίζουν.

Oπως μας εξηγεί ο Γκιν Μάρκου, περιπτώσεις παρόμοιες με αυτήν του ζεύγους Γκαζιτέντε υπάρχουν αρκετές στη σημερινή Αλβανία. «Οι οικογένειες που κρύβονται ή έχουν αυτoφυλακιστεί στα σπίτια τους για να γλιτώσουν την εκδίκηση ανέρχονται στις 400 και τα εγκλωβισμένα παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο λόγω βεντέτας στα 380.

Εως και πρόσφατα υπήρχε στην πόλη της Σκόδρας ολόκληρη γειτονιά του αίματος, όπου είχαν καταφύγει από τα απομακρυσμένα ορεινά χωριά εμπλεκόμενοι σε βεντέτες. Πλέον διαλύθηκε γιατί κατάφεραν να διαφύγουν στο εξωτερικό. Από τα στοιχεία που έχουμε στο ίδρυμά μας, ο αριθμός των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν για λόγους τιμής σε βεντέτες αίματος και εκδίκησης, από την πτώση του καθεστώτος Χότζα το 1991 και εντεύθεν, ανέρχεται σε 13.073 εντός Αλβανίας και 3.620 εκτός, ξεπερνούν δηλαδή τις 16.000, ανάμεσά τους και 1.270 που έχουν δηλωθεί ως αγνοούμενοι ή έχουν αυτοκτονήσει.

Εντός και εκτός Αλβανίας σκοτώνονται κάθε χρόνο από 90 έως 120 άνθρωποι σε βεντέτες, εκ των οποίων οι 15 με 20 είναι γυναίκες, παρότι το Κανούν το απαγορεύει. Ενα ποσοστό της τάξης του 30% αφορά βεντέτες για θέματα ιδιοκτησίας, το 25% σχετίζεται με ζητήματα τιμής, 20% αφορά όπλα και ναρκωτικά, 15% οικογενειακή βία, 8% δικαστικές αποφάσεις και 2% κάτι άλλο. Υπάρχουν βεβαίως και εκείνοι που αργοπεθαίνουν εγκλωβισμένοι, οι κλεισμένοι, δηλαδή, εφ’ όρου ζωής στα σπίτια τους, όπου αρκετοί αυτοκτονούν, και εκείνοι που έχουν καταφύγει σε σπηλιές στα δάση ή στις μεγάλες πόλεις, με την ελπίδα ότι δεν θα εντοπιστούν. Αλλά και εκεί πολλές φορές τους καταδιώκουν και τους σκοτώνουν συγγενείς ή πληρωμένοι εκτελεστές».

Ο πρόεδρος του Ιδρύματος Εθνικής Συμφιλίωσης «ανοίγει» στην «Κ» την εικόνα της κρυφής αυτής πληγής στην αυλή της Ευρώπης, η οποία δεν λέει να κλείσει στην Αλβανία, που την κουβαλάει στην πορεία της προς την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

«Οι περισσότερες δυτικές χώρες νομίζουν ότι η Αλβανία είναι μια ασφαλής χώρα, σε αντίθεση με τη σύγχρονη πραγματικότητα που λέει ότι οι δολοφονίες για λόγους βεντέτας αυξάνονται τραγικά. Αυτές μπορεί να συμβούν και σε πολίτες οι οποίοι έχουν φύγει από την Αλβανία, αν δεν καταφέρουν να αποκτήσουν προστασία από τη χώρα μετανάστευσης, γίνονται ακόμη και εντός φυλακών υψίστης ασφαλείας. Συχνά διαπράττονται με μυστικότητα και επ’ αμοιβή.

Η αγορά των πληρωμένων δολοφόνων στην Αλβανία είναι η πλέον ανεπτυγμένη από όλες τις άλλες χώρες όπου κυριαρχεί η μαφία. Κάθε χρόνο 40 με 50 άνθρωποι εκτελούνται μόνο από πληρωμένους δολοφόνους, οι οποίοι καταφθάνουν σε πόλεις και χωριά, με την υποστήριξη συνδέσμων της μαφίας αλλά και του διεφθαρμένου κρατικού μηχανισμού.

Οι βεντέτες φούντωσαν και από την αποτυχημένη διαδικασία διανομής της γης μετά την αποκρατικοποίησή της και τις σκόπιμες καθυστερήσεις του διεφθαρμένου κρατικού μηχανισμού στη χορήγηση τίτλων ιδιοκτησίας και νομιμοποίησης σπιτιών που άφησαν 600.000 αλβανικές οικογένειες σε ιδιοκτησιακές διαμάχες, πολλές εκ των οποίων εξελίσσονται σε αιματηρές βεντέτες».

Η «μπίζνα»  

Του ζητάμε να μας πει κάτι περισσότερο για τον ρόλο της μαφίας, με την επισήμανση ότι ο «εθιμικός κώδικας» το απαγορεύει. «Η μαφία έχει εμπλακεί γιατί το Κανούν, το οποίο δεν επιτρέπει τη μυστική και επί πληρωμή δολοφονία, έχει πλέον παραβιαστεί, όπως απαγόρευε ρητά τη βία κατά γυναικών και παιδιών ως δείγμα ασέβειας εναντίον τους. Πλέον όλα αυτά δεν ισχύουν, καλοπληρωμένοι δολοφόνοι εμφανίζονται γύρω μας σαν… επενδυτές. Εχει εξελιχθεί σε “μπίζνα”. Πληρώνονται από τις οικογένειες των θυμάτων για να σκοτώνουν και έτσι να εκδικούνται».

«Εχουμε καταγράψει όλες τις δολοφονίες και τις διαμάχες λόγω βεντέτας και μίσους στην Αλβανία. Υπάρχουν εθελοντικές ομάδες εργασίας του ιδρύματός μας σε κάθε πόλη και χωριό, οι οποίες γνωρίζουν οτιδήποτε σχετικά με την κάθε διαμάχη. Οι πολίτες συνεργάζονται με το ίδρυμα διότι έχουν δει τον επαγγελματισμό, την πολιτική ουδετερότητα αλλά και την προσήλωσή μας στην εθελοντική αυτή εργασία. Εάν δεν είχε δημιουργηθεί το συγκεκριμένο ίδρυμα το 1990, με τη δημόσια αναγνώρισή του από τον τότε γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ, σήμερα θα υπήρχαν περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι νεκροί από υποκινούμενη βία, διαιρετική εθνικιστική πολιτική, αλλά και αυτοδικία».

Ο συνομιλητής μας καταλήγει: «Το 1997 με την “εξέγερση των πυραμίδων” υπήρχε αντιπρόσωπός μας στην πόλη Λούζνια, ο οποίος συγκέντρωσε τον κόσμο γύρω του με σκοπό την αποσόβηση τραγωδιών ανάμεσα στους πολίτες, καθώς όλοι είχαν όπλα. Το ίδιο έγινε και σε άλλες περιοχές του Βορρά, όπου ομάδες εργασίας του ιδρύματός μας απέτρεψαν σε ποσοστό 80% τους νέους που είχε εξοπλίσει η κυβέρνηση για να κατέβουν στον Νότο και να καταστείλουν την ένοπλη εξέγερση για τις πυραμίδες».

❗ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ.

13.073 νεκροί σε βεντέτες από την πτώση του καθεστώτος Χότζα το 1991 και εντεύθεν εντός Αλβανίας.

3.620 δολοφονήθηκαν για αντεκδίκηση εκτός Αλβανίας. 

1.270 έχουν δηλωθεί ως αγνοούμενοι ή έχουν αυτοκτονήσει. 

90-120 άνθρωποι σκοτώνονται κάθε χρόνο σε βεντέτες, εκ των οποίων 15-20 είναι γυναίκες, παρόλο που το Κανούν το «απαγορεύει».

❗ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ.

30% θέματα ιδιοκτησίας.

25% ζητήματα τιμής. 

20% όπλα και ναρκωτικά. 

15% οικογενειακή βία.

---

Φεβρουάριος του 1830 - Εκείνη τη μέρα που η Ελλάδα έγινε Κράτος!

 

Η 3η Φεβρουαρίου 1830 είναι η επίσημη ημερομηνία γέννησης του ελληνικού κράτους. Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου που υπέγραψαν οι τρεις Προστάτιδες Δυνάμεις και επέδωσαν στην Υψηλή Πύλη έχει τεράστια ιστορική σημασία, παρότι ορισμένα από τα πιο βασικά σημεία του άλλαξαν μέσα σε μόλις δυόμισι χρόνια

Ελένη Λετώνη

Ότι σε αυτή τη χώρα γιορτάζουμε την έναρξη του κάθε πολέμου και όχι το τέλος του έχει ένα στοιχείο ψυχοπαθολογικό, θα μπορούσε να πει κανείς. Βέβαια, από την άλλη μεριά, το πότε ξεκινούσε ένας πόλεμος ήταν σχετικά ξεκάθαρο, το πότε τελείωνε ήταν ανέκαθεν πιο περιπεπλεγμένο – τουλάχιστον στη δική μας περίπτωση. 

Παραδείγματος χάριν, ενώ σχεδόν όλοι γνωρίζουμε πότε ξεκίνησε ο Αγώνας της Ανεξαρτησίας, ελάχιστοι ξέρουμε πώς και πότε έληξε και πότε ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος. Για να μη μας ρίχνουμε και όλο το φταίξιμο όμως, να πούμε ότι τις περισσότερες φορές τα πράγματα ήταν πιο μπερδεμένα απ’ όσο θα θέλαμε. Λαμπρό παράδειγμα αποτελεί η ίδια η ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. 

Από διπλωματική άποψη, η διαδικασία ήταν αργή και… βασανιστική. Πρώτα υπογράφηκε η Συνθήκη του Λονδίνου τον Ιούλιο του 1827, που προέβλεπε αυτονομία της Ελλάδας, η οποία θα ήταν φόρου υποτελής στον σουλτάνο. Ορια του κράτους δεν προσδιορίστηκαν (αυτό το θέμα «έκαιγε», οπότε το άφησαν να αιωρείται). 

Ακολούθησε το Πρωτόκολλο του Λονδίνου τον Μάρτιο του 1829, όπου ορίστηκε το ποσό του φόρου που θα πλήρωνε η Ελλάδα στην Υψηλή Πύλη, ως βόρειο σύνορο η γραμμή Παγασητικού-Αμβρακικού καθώς και ότι θα υπήρχε χριστιανός κληρονομικός ηγεμόνας. Έξι μήνες αργότερα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποδέχτηκε και τη Συνθήκη του Λονδίνου του 1827 και το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1829. Remaining Time-0:01 Fullscreen Mute

 Η Ελλάδα λοιπόν είχε συμφωνηθεί να είναι αυτόνομη, δηλαδή φόρου υποτελής στον σουλτάνο. Αυτό όμως θα άλλαζε με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830. Εκεί, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία αποφάσισαν ότι η Ελλάδα θα γινόταν ένα πλήρως ανεξάρτητο κράτος. 

Το πρώτο άρθρο του Πρωτοκόλλου έλεγε «La Grèce formera un Etat indépendant, et jouira de tous les droits politiques, administratifs, et commerciaux, attachés à une indépendance complète» – «Η Ελλάς θα αποτελέσει ένα Κράτος ανεξάρτητο και θα απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα, πολιτικά, διοικητικά και εμπορικά που συνεπάγεται μια πλήρης ανεξαρτησία». 

Αυτή είναι και η θεμελιώδης αξία αυτού του Πρωτοκόλλου. Είναι το πρώτο που αναγνωρίζει την πλήρη ανεξαρτησία της Ελλάδας. 

Αλλά επειδή κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις, το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 προέβλεπε μείωση της έκτασης του ελληνικού κράτους σε σχέση με όσα είχαν οριστεί την προηγούμενη χρονιά, με τα σύνορα να περιορίζονται στην γραμμή Σπερχειού-Αχελώου. Το Πρωτόκολλο προέβλεπε ότι μέρος του νεοσύστατου ελληνικού κράτους θα αποτελούσαν και η Εύβοια, οι Βόρειες Σποράδες, η Σκύρος και οι Κυκλάδες και ότι η τελική οριοθέτηση των συνόρων θα γινόταν από Βρετανούς, Γάλλους και Ρώσους. 

Στο επόμενο άρθρο οριζόταν ότι το πολίτευμα της Ελλάδας θα ήταν «μοναρχικό και κληρονομικό, βάσει πρωτοτοκίας» καθώς και ότι ο βασιλιάς τη χώρας δεν θα μπορούσε να προέρχεται από κάποια από τις βασιλικές οικογένειες των Τριών Δυνάμεων. Στη συνέχεια οριζόταν ότι με την αποδοχή των όρων του Πρωτοκόλλου από Οθωμανική Αυτοκρατορία και Ελλάδα θα δινόταν γενική αμνηστία, θα επικρατούσε ειρήνη, θα αποσύρονταν οι στρατιωτικές και ναυτικές δυνάμεις Οθωμανών και Ελλήνων από μέρη που βρίσκονταν εκτός των συνόρων τους, ενώ δεν θα εμποδίζονταν όσοι ήθελαν οικειοθελώς να μεταναστεύσουν από το ένα κράτος στο άλλο. 

Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου, οι Τρεις Δυνάμεις ήταν εγγυήτριες της εφαρμογής όλων όσων αναφέρονταν σε αυτό. Εξ ου και αποτελούσαν Προστάτιδες Δυνάμεις του ελληνικού κράτους, με ρόλο θεσμοθετημένο και όχι θεωρητικό. Τέλος, την ίδια μέρα υπογράφτηκε και άλλο Πρωτόκολλο, που προέβλεπε ότι βασιλιάς της Ελλάδας θα γινόταν ο πρίγκιπας Λεοπόλδος του Σαξ-Κοβούργου. 

Βέβαια, επειδή όπως είπαμε στη δική μας περίπτωση τίποτα δεν ήταν ποτέ απλό και ξεκάθαρο, μέσα σε δυόμισι χρόνια, δύο από τα βασικότερα σημεία της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στο Λονδίνο εκείνη τη μέρα, θα άλλαζαν. Ο Λεοπόλδος θα παραιτείτο από τον ελληνικό θρόνο και πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας θα γινόταν τελικά ο Οθωνας τη Βαυαρίας, ενώ τα σύνορά του ελληνικού κράτους θα επανέρχονταν τελικά στη γραμμή Παγασητικού-Αμβρακικού το 1832.

 Ανεξάρτητα όμως από όσα προηγήθηκαν και από όσα ακολούθησαν, το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 αποτελεί αναμφίβολα τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους και είναι, νομίζω, μια ημερομηνία που θα ήταν καλό να τη θυμόμαστε και να την τιμούμε. 

Πηγή: Protagon.gr

Σαν σήμερα το 1843, "πέρασε" στην Αθανασία ο Γέρος του Μοριά - "Φωτιά και Τσεκούρι στους Προσκυνημένους"!

 

Στη σορό του κάτω από τα πόδια του έβαλαν την τουρκική σημαία

Ήταν 3 Φεβρουαρίου 1843 όταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης παραβρέθηκε στο βασιλικό χορό στα ανάκτορα, για να γιορτάσουν την επάνοδο της Α.Μ. του βασιλέως και της Α.Μ. σεπτής βασίλισσας. Γύρω στις 11:00 το βράδυ, ο Κολοκοτρώνης επέστρεψε στο σπίτι του, αλλά έπειτα από τέσσερις ώρες έπαθε αποπληξία.

Φαίνεται πως οι υπηρέτες του ζήτησαν άμεση βοήθεια από τους γιατρούς Γλαράκη, Ρέζερ και Σοφ. Οικονόμου οι οποίοι έσπευσαν στο σπίτι του Αρχιστράτηγου χωρίς όμως να μπορέσουν να ανατρέψουν το μοιραίο. Ο Γέρος του Μοριά έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή στις 4 Φεβρουαρίου σε ηλικία 73 ετών.

Η φήμη του θανάτου του κυκλοφόρησε γρήγορα στην Αθήνα και πλήθος κόσμου συνέρρεε στο σπίτι του Ήρωα αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης για τον ύστατο ασπασμό. Ακολούθησε γοερό μοιρολόι, με το πλήθος να φωνάζει σπαρακτικά: «Σε κλαίνε χώρες και χωριά!».

Σύσσωμη η ελληνική κυβέρνηση και ο ίδιος ο βασιλιάς τίμησαν τον γενναίο οπλαρχηγό στη μεγαλοπρεπή κηδεία του. Μάλιστα, εκδόθηκε βασιλικό διάταγμα όπου κηρυσσόταν τριήμερο πένθος των αξιωματικών και των λοιπών υπαλλήλων του Στρατού Ξηράς. Την ημέρα της κηδείας έκλεισαν όλα τα εργαστήρια και τα καταστήματα της Αθήνας ως ένδειξη πένθους.

Η σορός του Κολοκοτρώνη μεταφέρθηκε με νεκροφόρα άμαξα στο ναό της Αγίας Ειρήνης, κινούμενη από τις οδούς Ερμού και Αιόλου. Τον είχαν ντύσει με τη στολή του Αντιστρατήγου, έφερε το ξίφος που είχε από την αρχή της Επανάστασης και την περικεφαλαία και τις επωμίδες από την υπηρεσία του στα Επτάνησα, στα πόδια του έβαλαν τα τσαρούχια και κάτω από τα πόδια του τοποθέτησαν την τουρκική σημαία.

Η νεκρώσιμος ακολουθία στο ναό της Αγίας Ειρήνης μαζί με τους επικήδειους που εκφωνήθηκαν διήρκεσε τρεις ώρες. Εντός του ναού ο Κωνσταντίνος Οικονόμου, ο σπουδαίος λόγιος από τη Λάρισα, εκφώνησε τον επικήδειο λόγο που κράτησε πάνω από μία ώρα. Έπειτα, ο νεκρός με μεγάλη πομπή μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο, περνώντας μπροστά από τα Βασιλικά Ανάκτορα. Την ώρα της ταφής ο Παναγιώτης Σούτσος, ο Σύμβουλος της Επικρατείας, εκφώνησε επίσης επικήδειο λόγο και μόλις το χώμα σκέπασε τη λάρνακα, ο Ελληνικός Στρατός πυροβολούσε ακατάπαυστα για αρκετή ώρα.

Υπολογίζεται πως στην κηδεία του Κολοκοτρώνη παραβρέθηκαν περίπου 10.000 άτομα, απλοί άνθρωποι του λαού, πρέσβεις και εκπρόσωποι άλλων χωρών, παλιοί συναγωνιστές, φίλοι, εκπρόσωποι του στρατού και της Ελληνικής κυβέρνησης.

πηγή:https://www.neweak.gr/stories/166757/fotia-kai-tsekoyri-stoys-proskynimenoys-kolokotronis/sbr

Λατινοπούλου: «Η Ελλάδα και η Ευρώπη δέχονται ισλαμική εισβολή» -«Εύγε στους ήρωες του Λιμενικού που με κίνδυνο της ζωής τους, αντιμετώπισαν τους λαθρομετανάστες»

 

• Εύγε στους ήρωες του Λιμενικού που με κίνδυνο της ζωής τους, αντιμετώπισαν τους λαθρομετανάστες.

• Η θανατική ποινή πρέπει να ισχύει για τους λαθροδιακινητές και για όλα τα ειδεχθή εγκλήματα.

• Αποκλειστικά υπεύθυνοι για το χτεσινό τραγικό δυστύχημα είναι οι λαθροδιακινητές, που τα κάνουν όλα για το χρήμα, και οι ίδιοι οι λαθρομετανάστες. Ουδείς άλλος.

• Η Ελλάδα και η Ευρώπη δέχονται ισλαμική εισβολή.

• Πρέπει επιτέλους να κάνουμε τα βασικά. Ας το καταλάβουμε.