Μερικές φορές, κ. Ανδρουλάκη, όταν σας ακούω, έχω την εντύπωση ότι το 2019 πρέπει να εκλέχθηκα Πρωθυπουργός στο Λουξεμβούργο και ότι αυτή τη στιγμή περίπου, ως αποτέλεσμα της πολιτικής μας, έχουμε οδηγήσει την Ελλάδα σε μια πολύ-πολύ χειρότερη θέση από αυτή στην οποία βρισκόμασταν πριν από κάποια χρόνια.
Θα το ξαναπώ, για ακόμα μια φορά: η Ελλάδα κουβαλάει στις πλάτες της, ακόμα και σήμερα, τις επιπτώσεις μιας χρεοκοπίας, μιας δεκαετούς κρίσης η οποία παρατάθηκε αχρείαστα, λόγω του τρίτου μνημονίου. Όταν εκείνες τις εποχές στην Ευρώπη «έβρεχε λεφτά», κάποιοι στην πατρίδα μας φρόντιζαν να κρατάμε μια μεγάλη ομπρέλα.
Και κληθήκαμε από το 2019, με μεγάλη μεθοδικότητα, να καλύψουμε το χαμένο έδαφος μιας δεκαετίας. Δεν νομίζω ότι κανείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι η θέση της Ελλάδος σταδιακά βελτιώνεται.
Δεν είμαι μάγος, δεν είμαι Χάρι Πότερ, δεν έχω δυνατότητα να κάνω πράγματα τα οποία έρχονται και αντιβαίνουν στη σκληρή πραγματικότητα και στις βασικές αρχές της οικονομικής επιστήμης. Ξέρω, όμως, ότι έχω πάρει εντολή από τον ελληνικό λαό να προτάξω τη στήριξη των νοικοκυριών και του διαθέσιμου εισοδήματος ως αδιαπραγμάτευτη πρώτη πολιτική προτεραιότητα. Και αυτό το κάνει αυτή η κυβέρνηση, με συνέπεια.
Έχουμε μειώσει 83 φόρους. Είπαμε ότι θα μειώσουμε φόρους και μειώσαμε φόρους. Έχουμε φτάσει την ανεργία από το 18% στο 8%. Και αναρωτιέμαι: όταν μιλάμε για το κόστος ζωής το οποίο, όπως σας είπα -θα το ξαναπώ ακόμα μια φορά-, είναι πραγματικό πρόβλημα, είναι καλύτερο κάποιος ο οποίος είναι άνεργος και παίρνει το επίδομα ανεργίας για όσο διάστημα το παίρνει ή κάποιος ο οποίος βρίσκει δουλειά, έστω και αν αυτή είναι με τον κατώτατο μισθό; Έχουμε στηρίξει τη μεσαία τάξη με πολιτικές οι οποίες απέχουν πολύ από το να είναι «φιλοδωρήματα».
Επιτέλους, κ. Ανδρουλάκη -σας αντιμετωπίζω ως έναν σύγχρονο πολιτικό και ως έναν πολιτικό αντίπαλο τον οποίο σέβομαι-, ας αφήσουμε πια αυτό το λεξιλόγιο. Ανήκει στον 20ο αιώνα. Είναι 1,76 δισεκατομμύρια ευρώ. Είπατε εν τη ρύμη του λόγου σας ότι οι αυξήσεις μπορεί να είναι έως 2 ευρώ την ημέρα. Κάνω έναν απλό υπολογισμό, με 2 ευρώ την ημέρα είναι 60 ευρώ το μήνα, είναι 720 ευρώ τον χρόνο.
Και επαναλαμβάνω: έχετε εσείς κάποια εναλλακτική πρόταση για το πώς μπορεί να δαπανηθεί ο δημοσιονομικός χώρος τον οποίο αυτή η κυβέρνηση με μεγάλο κόπο εξασφάλισε;
Σήμερα στην Ευρώπη οι πιο πολλές κυβερνήσεις αναγκάζονται να επιβάλουν μέτρα λιτότητας. Γιατί; Διότι πολύ απλά δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν τις δαπάνες τους. Οι αγορές αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση τους ασκούν μεγάλη πίεση και καταφεύγουν είτε σε μειώσεις δαπανών είτε σε αυξήσεις φόρων.
Εμείς δεν είμαστε σε αυτή τη θέση. Και αυτό είναι και η καλύτερη απόδειξη της επιτυχίας της οικονομικής πολιτικής.
Ακούω συνέχεια για τα περιβόητα υπερπλεονάσματα. Μα δεν ξέρετε, κ. Ανδρουλάκη, ότι η Ελλάδα και σήμερα ακόμα έχει ένα χρέος το οποίο είναι πολύ υψηλό. Βεβαίως και αποκλιμακώνεται, με τον γρηγορότερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Δεν έχει μία υποχρέωση η Ελλάδα, δεν έχουμε υποχρέωση απέναντι στην επόμενη γενιά, να μειώσουμε κι άλλο το χρέος; Πώς θα το κάνουμε αυτό εάν δεν παράγουμε πλεονάσματα;
Και δεν είναι αυτό κάτι το οποίο μας το επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση, μας το επιβάλλει η στοιχειώδης ειλικρίνεια με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη διαγενεακή αλληλεγγύη. Παράγουμε, λοιπόν, πλεονάσματα, μειώνουμε το χρέος μας, δημιουργούμε και ένα κοινωνικό μέρισμα προς διανομή και παίρνουμε κάποιες συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις για το πώς θα το διανείμουμε.
Θα σας το ξαναπώ: δεν μπορείτε ταυτόχρονα να ψηφίζετε τα μέτρα τα οποία ανακοινώσαμε στη ΔΕΘ και να ανακοινώνετε και άλλα τόσα, πολλά περισσότερα πρόσθετα μέτρα, χωρίς να εξηγείτε στον ελληνικό λαό από πού αυτά θα χρηματοδοτηθούν.
Ξέρετε ότι στις επόμενες εκλογές, με τον νόμο τον οποίο έχουμε ήδη ψηφίσει, θα πρέπει να καταθέσετε το πρόγραμμά σας στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο προκειμένου αυτό να αξιολογηθεί και να κοστολογηθεί. Το υπενθυμίζω σε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Πέρασαν πια οι εποχές όπου μπορούσατε να τάζετε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Δεν γίνεται αυτό. Έχουμε προχωρήσει μπροστά, τις πληρώσαμε αυτές τις εποχές…
(Ομιλίες εκτός μικροφώνου)
Μιας και μιλάμε για το ΦΠΑ, θα το ξαναπούμε: αυτή τη στιγμή η ελληνική οικονομία δεν αντέχει οριζόντιες μειώσεις ΦΠΑ. Αν έπρεπε να κάνουμε οριζόντιες μειώσεις ΦΠΑ κατά μία μονάδα, με τι όφελος, αναρωτιέμαι;
Εγώ θα ήθελα πραγματικά, γιατί δεν την έχετε κάνει αυτή την άσκηση, την κάναμε εμείς για λογαριασμό σας… Είπατε «μείωση ΦΠΑ σε κάποια βασικά αγαθά». Σας ρώτησαν «ποια ήταν αυτά», δεν ήσασταν ακριβώς σίγουρος. Ας υποθέσουμε ότι τα προσδιορίζετε τα βασικά αυτά αγαθά.
Έχετε κάνει την άσκηση να δείτε από τη μείωση αυτή του ΦΠΑ, υπό την προϋπόθεση ότι θα περνούσε η μείωση στον τελικό καταναλωτή, ποιο είναι το τελικό όφελος για τον καταναλωτή; Αυτό και αν θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς -εγώ δεν θα χρησιμοποιήσω ποτέ τη λέξη «ψίχουλα»- ότι είναι ελάχιστο. Όταν ξέρουμε…
(Ομιλίες εκτός μικροφώνου)
Αφήστε να τελειώσω. Εμείς αυτό που προτείνουμε είναι αυτό που κάνουμε. Εμείς δεν προτείνουμε, εμείς κάνουμε. Εσείς προτείνετε. Εμείς είμαστε κυβέρνηση, εμείς νομοθετούμε. Εμείς κάνουμε, δεν προτείνουμε. Μπορεί να μην σας αρέσουν, αλλά εμείς κάνουμε. Λοιπόν, άρα η δική μας άποψη για το ζήτημα του ΦΠΑ είναι πάρα πολύ σαφής.
Και στα νησιά, θέλω να το τονίσω αυτό, ο λόγος για τον οποίο μειώσαμε το ΦΠΑ στο ανατολικό Αιγαίο ήταν πρωτίστως για να διορθώσουμε μία βαθιά ανισότητα. Διότι είχαμε τη δυνατότητα να έχουμε μειωμένο ΦΠΑ στα νησιά εκείνα τα οποία είχαν προσφυγικές υποδομές, αλλά φαντάζομαι ότι είναι αδιανόητο να λέμε ότι η Χίος έχει μειωμένο ΦΠΑ και δεν έχουν τα Ψαρά, ή έχει η Λέσβος και δεν έχει η Λήμνος. Γι’ αυτό μειώθηκε ο ΦΠΑ στα νησιά.
Θέλω να τονίσω ότι χαμηλούς συντελεστές ΦΠΑ έχουμε σε μία σειρά από προϊόντα, Αλλά, επίσης, επειδή έχουμε δοκιμάσει και τις μειώσεις ΦΠΑ σε προϊόντα όπως ο καφές, η εμπειρία μας λέει -όχι μόνο η ελληνική αλλά και η ευρωπαϊκή-, ότι τελικά τις μειώσεις ΦΠΑ κατά κανόνα δεν τις καρπώνεται ο καταναλωτής, τις καρπώνεται ο έμπορος.
Μπορεί να είναι και αυτή μία πολιτική επιλογή, «θέλουμε να στηρίξουμε τη μεταποίηση, τους εμπόρους». Αλλά εμείς δεν κάνουμε αυτή την επιλογή.
Τώρα, για κάποια ακόμα επιμέρους θέματα στα οποία αναφερθήκατε, δεν ξέρω τώρα αν τα ρεβίθια είναι 15 φορές πιο ακριβά. Παρακαλώ, αν υπάρχουν στοιχεία ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει, είμαι σίγουρος ότι το Υπουργείο και οι σχετικές αρχές, έως ότου δημιουργηθεί η νέα Αρχή, θα επιμεληθούν. Αλλά είναι -θα το ξαναπώ- πάρα πολύ άδικο και θα έλεγα και παραπλανητικό, να χρησιμοποιεί κανείς πάντα αποσπασματικά παραδείγματα για να παρουσιάσει μια γενική εικόνα.
Η γενική εικόνα είναι αυτή την οποία είπαμε: υπάρχει πρόβλημα ακρίβειας στη χώρα. Το αναγνωρίζουμε. Σεβόμαστε τους συμπολίτες μας οι οποίοι τα βγάζουν πέρα δύσκολα. Τους μιλάμε, όμως, με ειλικρίνεια, για το τι μπορούμε και το τι δεν μπορούμε να κάνουμε. Και να κλείσω με μία…
(Ομιλίες εκτός μικροφώνου)
Πρόστιμα. Όλα τα πρόστιμα έχουν εισπραχθεί, 20 εκατομμύρια σε πρόστιμα έχουν εισπραχθεί και θυμάστε…
Κοιτάξτε, μιας και μιλάτε για φόρο. Αυτή η κυβέρνηση πήρε πίσω από τους ηλεκτροπαραγωγούς το 90% των κερδών. Δεν τα πήρε πίσω; Δεν φορολογήσαμε τα διυλιστήρια; Δεν επιβάλαμε πλαφόν στις τράπεζες στις προμήθειες; Τι κουνάτε το χέρι σας; Γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα, ξέρετε.
Και να κλείσω με αυτό. Γίνεται μία μεγάλη συζήτηση για την «κολλημένη βελόνα» στο κόμμα σας, έτσι δεν είναι; Δεν είναι κολλημένη η βελόνα. Μακάρι να ήταν κολλημένη. Προς τη λάθος κατεύθυνση πάει η βελόνα δυστυχώς, και πάει προς τη λάθος κατεύθυνση για εσάς, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν λέτε να μάθετε από τα λάθη της αντιπολίτευσης και εξακολουθείτε να υιοθετείτε έναν λόγο ο οποίος δεν είναι τεκμηριωμένος. Είναι παραπλανητικός και παρουσιάζει την εικόνα μιας χώρας η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα των πολιτών. Αλλά από εκεί και πέρα, όπως έχω πει πολλές φορές, αυτό είναι δικό σας ζήτημα. Δεν είναι δικό μου ζήτημα.
Αυτό το οποίο η κυβέρνηση θα εξακολουθεί να κάνει με συνέπεια είναι να εφαρμόζει πολιτικές στήριξης του διαθέσιμου εισοδήματος. Οι πολίτες δεν έχουν δει ακόμα τα οφέλη από τις πολιτικές μας. Δεν έχουν εισπράξει ακόμα το ένα ενοίκιο. Δεν έχουν εισπράξει οι συνταξιούχοι τα 250 ευρώ. Δεν έχουν δει -από τον Ιανουάριο- στις μισθοδοσίες τους οι πολίτες τη μείωση των φόρων, οι ένστολοι τις αυξήσεις των μισθών.
Νομίζω ότι όταν διαπιστώσουν ότι κάνουμε αυτό το οποίο μπορούμε, τους κοιτάμε με ειλικρίνεια στα μάτια και τους λέμε ότι ναι, οι καλύτερες μέρες είναι μπροστά μας. Όλοι θα έχουν μέρισμα από την ανάπτυξη την οποία δρομολογεί αυτή η κυβέρνηση.
Σας ευχαριστώ.
.jpg.webp)
.webp)
