Με αφορμή μια συνάντηση εργασίας στην Παλιά Αγορά, με έναν γνωστό δικηγόρο από τους σοβαρούς, που ασχολείται ιδιαίτερα με τις Συνταγματικές Ελευθερίες, ζήτησα την ανεπηρέαστη γνώμη του για το τελευταίο επεισόδιο της κωμικής σειράς "Να φύγη η Χούντα Κούλιη!111!".
Συγκεκριμένα, τον ρώτησα τι γνώμη έχει για την τελευταία κατηγορία κατά του πρωθυπουργού, για "εσχάτη προδοσία".
Remaining Time -0:00
Αφού μειδίασε λίγο και έκανε μια μικρή παύση με γκριμάτσα, μου είπε ότι ανεξαρτήτως έκβασης της συγκεκριμένης υπόθεσης, "Για να υπογράψει ένας οποιοσδήποτε δικηγόρος, το έγγραφο που κατατέθηκε ως τεκμηρίωση για το κατηγορητήριο, θα πρέπει να πληρωθεί τόσο υψηλό τίμημα ώστε να μην ξαναέχει ποτέ την ανάγκη στην υπόλοιπη ζωή του να ξαναδουλέψει ως δικηγόρος! Γιατί πολύ απλά δεν θα τον εμπιστευτεί κανείς σοβαρός πελάτης…".
Στην ερώτηση μου γιατί το υποστηρίζει αυτό, μου εξήγησε ότι πρώτα απ'όλα το ποινικό δίκαιο ΔΕΝ ΕΠΙΔΕΧΕΤΑΙ ΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ. Τελεία!
Σε κάθε επιστημονικό πεδίο, η γνώση μέχρι κάποιο επίπεδο μπορεί να μεταδοθεί και να γίνει κατανοητή και από μη ειδικούς. Το ίδιο ισχύει και για τη Νομική Επιστήμη. Ιδίως για το Ποινικό Δίκαιο, διότι είναι το κατ' εξοχήν Δίκαιο που απευθύνεται στο μέσο πολίτη, ο οποίος πρέπει να μπορεί να διαβάσει και να κατανοήσει εύκολα το νόμο για να μη διαπράξει κάποιο αδίκημα. Δηλαδή, ο νόμος πρέπει να είναι γραμμένος απλά και κατανοητά, ώστε να μπορεί να τον καταλάβει ο κάθε πολίτης χωρίς να υπάρχει ανάγκη να έχει σπουδάσει τη Νομική επιστήμη.
Βέβαια, το έγκλημα της "εσχάτης προδοσίας" δεν είναι κάποιο συνηθισμένο αδίκημα, καθώς αφορά ενέργειες πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων. Και το άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα περί εσχάτης προδοσίας δεν αποτελεί εξαίρεση.
Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η δύσκολη, σε ορισμένα σημεία, διατύπωσή του, απαιτεί ερμηνεία. Όμως, κάθε νομική διάταξη - ανεξαιρέτως - επιδέχεται ερμηνείας.
Αυτό που χρειάζεται πραγματικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, λόγω της περίπλοκης διατύπωσης, είναι απλώς ένα ξεκαθάρισμα με βάση την άποψη εκείνων που "ανιχνεύουν" τη διάπραξη του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας από τον πρωθυπουργό με την από 6-3-2023 επιστολής.
Ακόμη όμως και σύμφωνα με την άποψη αυτή, αφού αφαιρέσουμε όλες τις προβλέψεις που απαιτούν τη χρήση ή την απειλή χρήσης βίας, η παρ. 2 του άρθ. 134, μου εξήγησε ο Κωνσταντίνος, θα πρέπει να διαβαστεί ως εξής: "§2. Με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος [...] επιχειρεί, με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους, να [...] καταστήσει ανενεργό, [...] προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού· [ή] β) επιχειρεί, με τα μέσα που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και με τρόπο πρόσφορο, να διαταράξει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος [...]."
Ο πιο παρατηρητικός, θα διαπιστώσει και ότι δεν αναφέρεται πουθενά στο άρθρο η δικαστική εξουσία, παρά μόνο η εκτελεστική και η νομοθετική.
Θεωρούν, δηλαδή, ότι το να στείλει ο πρωθυπουργός την επιστολή (και μάλιστα σε αναρμόδιο όργανο, σύμφωνα με την άποψη πλείστων σοβαρών δικηγόρων), σφετεριζόμενος της ιδιότητάς του, κατέστησε προσκαίρως ανενεργό το δημοκρατικό πολίτευμα, ή και τη θεμελιώδη Αρχή της διάκρισης των εξουσιών, ή/και τον θεσμό της Δικαιοσύνης.
Για να έχει συμβεί οτιδήποτε από τα τρία, θα έπρεπε κατ' αρχάς ο πρωθυπουργός να έχει στείλει την επιστολή του σε αρμόδιο όργανο! Αλλά ας το ξεπεράσουμε και αυτό!
Δεύτερον, επειδή τέτοια πράγματα δε γίνονται κατά λάθος, θα έπρεπε να είχε δόλο!
Δηλαδή το ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείται κάποιος, δεν μπορεί να προκύπτει από συμπεράσματα και δευτερογενείς υποθέσεις για το ποια μπορεί να είναι τα αποτελέσματα της υποτιθέμενης ποινικά κολάσιμης ενέργειας του.
Αν δεν ισχύσει αυτό, καθένας μας θα μπορούσε να κατηγορηθεί ότι με κάποια φράση του ή ενέργεια του επηρέασε κάποιον τρίτο για να διαπράξει κάτι παράνομο. Φυσικά δεν υπάρχει τέτοια πρόβλεψη στο ποινικό δίκαιο της Ελλάδας της Ευρώπης ή οποιασδήποτε ανεπτυγμένης χώρας με δυτικού τύπου δίκαιο.
Είναι σαν να λέμε ότι ένας δημοσιογράφος που έγραψε ότι είχε κάποια αποδοχή στην κοινωνία μια τρομοκρατική ενέργεια της 17Ν, να δικαστεί για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Γελοιότητες δηλαδή!
Μετά, μου εξειδίκευσε ότι η ποινική ευθύνη των δημοσίων αλλά και ιδιωτικών οργανισμών, στα αυτοδιοικούμενα νομικά πρόσωπα δηλαδή, καταλήγει στη διοίκηση τους. Τελεία. Παύλα.
Αν δηλαδή κάποιος τεχνικός ενός νοσοκομείου κάνει λάθος στις μπουκάλες οξυγόνου και εκραγούν με αποτέλεσμα να γκρεμιστεί μια πτέρυγα ενός νοσοκομείου, δεν φέρει ευθύνη απέναντι στο νόμο για αυτή την πράξη αυτού του τεχνικού ο Άδωνις Γεωργιάδης, ως υπουργός Υγείας!
Ούτε αν ένας οδηγός απορριμματοφόρου τρακάρει με ένα λεωφορείο, μπορείς να επεκτείνεις την ευθύνη απέναντι στο νόμο, στον υπουργό Εσωτερικών ή στον υπουργό Μεταφορών, αναλόγως ποιος παραβίασε τη σήμανση για την προτεραιότητα!
Η οπτική ότι για ό,τι στραβό συμβαίνει στη χώρα έχει ποινική ευθύνη ο πρωθυπουργός, παραπέμπει σε διασταλτική ερμηνεία του ποινικού κώδικα που πιθανόν να έκανε ο Καραγκιόζης Δικηγόρος!
Όπως ο Καραγκιόζης Φούρναρης ζύμωνε καρβέλια με γύψο όταν του τελείωνε το αλεύρι, και ο Καραγκιόζης Δήμαρχος προσέλαβε όλους τους δημότες στο δήμο για να ξαναεκλέγεται πάντα.
Το άλλο σημείο που μου επεσήμανε ο Κωνσταντίνος (σοβαρός δικηγόρος) είναι ότι για να διαπράξει κάποιος έσχατη προδοσία πρέπει με κάποιο βίαιο τρόπο να έχει προσπαθήσει να διαταράξει την ασφάλεια του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος της Ελλάδας! Δεν γίνεται να κατηγορείς ότι διακινδυνεύει ο κοινοβουλευτισμός, του οποίου την προστασία έχει ως σκοπό νομοθέτης, στο συγκεκριμένο Άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα για την Εσχάτη Προδοσία, από μια επιστολή του πρωθυπουργού προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου!
Μάλιστα, ο συγκεκριμένος εισαγγελέας, αυτός του Αρείου Πάγου δηλαδή, είναι αναρμόδιος για να κάνει εκείνο που ζητούσε η επιστολή!
Σαν να λέμε δηλαδή ότι είπε κάποιος στον οδηγό του λεωφορείου "τράκαρε σε παρακαλώ αυτό το Απορριμματοφόρο με εκείνο το ΙΧ αυτοκίνητο".
Άλλος είναι ο οδηγός του απορριμματοφόρου, και άλλος ο οδηγός του λεωφορείου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το τιμόνι του Απορριμματοφόρου δεν το είχε κανείς που να έλαβε επιστολή από τον πρωθυπουργό!
Είπαμε ήδη ότι διασταλτική ερμηνεία του Ποινικού Κώδικα είναι κατάλυση του δικαίου της Ελλάδας.
Και όμως, την έκαναν!
Αυτό εννοούσε ο φίλος δικηγόρος όταν έλεγε ότι όποιος υπογράφει τέτοιες χαζομάρες παίρνει διαζύγιο από την ενασχόληση με τη δικαιοσύνη. Συμπληρώνω, είναι ΨΕΚ!
Βέβαια, έχω την υπόνοια ότι καμία σημασία δεν θα έχει τι πρεσβεύει το πραγματικό Δίκαιο για εκείνους στους οποίους απευθύνεται το επεισόδιο "Καραγκιόζης Δικηγόρος" του σίριαλ "Να φύγει ο Κούλιης!111!!"
Δυστυχώς για τη χώρα μας, και για την κοινωνία μας, έχουμε όχι μόνο επιτρέψει να έρθει το ΨΕΚ Κίνημα στο πολιτικό προσκήνιο, αλλά έχουμε αφήσει και τον Καραγκιόζη να αγορεύει περισπούδαστα και με έπαρση.
Στην καθημερινή ζωή μας, λες και δεν μας έφθαναν η μεγάλη μας φίλη Ουκρανία, η μεγάλη μας σύμμαχος Τουρκία, αναφύονται κατά καιρούς και διάφορα θέματα, η λύση των οποίων δεν είναι μεν εφικτή, πλην όμως έχουν πολλές λύσεις. Μπερδευτήκατε; Δικαιολογημένα. Επειδή λοιπόν εγώ δεν μπορώ να τα εξηγήσω, αφού και ο Μπαμπινιώτης, μάλλον σηκώνει ψηλά τα χέρια, προσφεύγω σε σας.
Και αρχίζω με το μεγάλο και άλυτο θέμα, πότε μια ενέργεια στρατιωτικών είναι πραξικόπημα, χούντα, τυραννία, φούντα, τυρί γκούντα κ.λπ. και πότε είναι κίνημα, επανάσταση, σωτηρία, ευλογία Κυρίου και έλεος έλθοι εφ’ υμάς κ.λπ. Διότι δεν είναι δυνατόν στις 3 Σεπ. του 1843 ο Συνταγματάρχης Καλλέργης να έκανε κίνημα, όπως και το 1909 ο Εθνικός Σύνδεσμος και ό,τι έγινε από ‘κει και πέρα (και γίνανε δυστυχώς πολλά…) να είναι ό,τι είναι.
«Μα, θα πει ο αντιρρησίας, αυτά είχαν τη στήριξη του λαού». Μπα! Και πού το ξέρουμε; Από όσο γνωρίζουμε, οι εταιρίες δημοσκοπήσεων εμφανίστηκαν έναν αιώνα αργότερα και δεν είχαν και τόσο αξιόπιστα δείγματα. Τώρα θα μου πει πάλι ο αντιρρησίας «και σήμερα έχουμε;». Ε τώρα τι να του πεις;
Άλλο ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα είναι πότε κάποιος είναι ηγέτης, πρόεδρος, αρχηγός, τιμονιέρης, γονδολιέρης κ.λπ. και πότε είναι τύραννος, αιμοσταγής δικτάτορας, δράκος με τέσσερα κεφάλια και φουντωτή ουρά που απ’ την πολύ χαρά κουνούσε την ουρά (τσα, τσα, τσα…).
Διότι, δεν μπορεί ο Μάο να είναι ο μεγάλος τιμονιέρης, ο Στάλιν (ξέρετε αυτός που, κατά τον Γιάννη Ρίτσο, «ετοιμάζει με το σκόρπιο αλεύρι του κόσμου ένα ολοστρόγγυλο καρβέλι υγείας»…) ο πατερούλης και ο Πινοσέτ ή ο Περόν να είναι τέρατα, βρικόλακες, νυχτερίδες κι’ αράχνες γλυκειά μου, που μου κρατούν συντροφιά. Διότι απ’ όσο γνωρίζω, όπως άλλωστε το γνωρίζουν όλοι, η σχέση αυτών, αλλά και μερικών άλλων, με τη δημοκρατία, ήταν ακριβώς η σχέση που έχουν τα παϊδάκια με τη Σαρακοστή. Δηλαδή καμία.
Στις 19 Δεκεμβρίου 2011, μου κόπηκε η ανάσα και μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια, όταν σε ένα τρέιλερ στο κάτω μέρος της οθόνης της ΕΡΤ διάβασα: «…πέθανε ο ηγέτης της Β. Κορέας Κιν Γιογκ Ουν». Τι λες ρε παιδί μου πέθανε ο ηγέτης; Πριν αρχίσω να κλαίω τον μακαρίτη, σκέφθηκα να ψάξω να βρω περί τίνος πρόκειται. Διάβασα λοιπόν στις εφημερίδες: «ο πατέρας του εκλιπόντος Κιμ Ιλ Σουνγκ τοποθετήθηκε το 1945 από τους σοβιετικούς στην ηγεσία της Κορέας. Το 1974, ο πατέρας του τον ονομάζει διάδοχό του και το 1994 αναλαμβάνει την εξουσία». Εμ έτσι εξηγείται. Μόνο που στον όρο «ηγέτης» η ΕΡΤ ξέχασε να προσθέσει και το…«λαοπρόβλητος» !
Τέλος, σας θερμοπαρακαλώ βοηθήστε με. Πότε κάποιος είναι προδότης, συνεργάτης των Γερμανών, χαφιές, σπιούνος, δωσίλογος κ.λπ. (πλούσια γαρ η Ελληνική γλώσσα, όση έχει απομείνει ακόμη βεβαίως – βεβαίως) και πότε είναι άγιος άνθρωπος, που εκτελεί θεάρεστο και πατριωτικό έργο, διότι ναι μεν είναι αρχηγός της αστυνομίας επί γερμανικής κατοχής, αλλά… βοηθούσε κόσμο, λες και αυτός δεν λογοδοτούσε στη… Μέρκελ της εποχής.
Κάποτε, στο γήπεδο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», στο πέταλο της «Θύρας 7», για τους μυημένους, είχε τοποθετηθεί ένα τεράστιο πανό, το οποίο θα είχε στοιχίσει αρκετά χρήματα γιατί ήταν καλογραμμένο και όχι προχειροφτιαγμένο, που έγραφε: «Η ιστορία γράφεται από τους δυνατούς».
Νομίζω πως το πανό αυτό τα είπε όλα. Ίσως επειδή ακριβώς έλεγε την αλήθεια, το έφαγε το σκοτάδι και πριν τελειώσει το ημίχρονο μαζεύτηκε και έκτοτε δεν ξαναφάνηκε. Κρίμα τα λεφτά γιατί ήταν καλογραμμένο…
Η δουλικότητα σε όλο της το μεγαλείο. Η «ΑΥΓΗ» της 8 Μαρτίου του 1953, διαπιστώνει ότι όταν κάποιος πεθαίνει είναι ασάλευτος και ξαπλωμένος…
Και για να γελάσουμε λίγο, για διαβάστε το παρακάτω δημοσίευμα εκείνης της εποχής:
Γιέ μου το χεράκι σου…
Να κι΄ αυτό. Ο καθηγητής του ΕΜΠ δώρισε στο ΚΚΕ τον παραπάνω πίνακα του Ι. Στάλιν. «Πάνε στη σωστή θέση, εκεί όπου ανήκουν», δήλωσε ο καθηγητής του ΕΜΠ, και ράγισαν και ο πέτρες…
***************************
Μια βραδιά που χάθηκε – Ενστάσεις και Παρατηρήσεις
Το προηγούμενο σημείωμα με τον τίτλο «Μια βραδιά που χάθηκε», προκάλεσε μερικές αντιδράσεις. Οι πιο χαρακτηριστικές ήταν οι παρακάτω δύο:
α. Ο φίλος Γιώργος Μ. μου έγραψε: «Εγώ έχω αντίθετο πρόβλημα. Έχω στρέμματα, αλλά δεν έχω πρόβατα. Μήπως υπάρχουν κάπου αδέσποτα πρόβατα να τα δηλώσω και να επιδοτηθώ; Ανεξαρτήτως προβάτων …»
Απάντηση: Γιώργο νομίζω ότι σε καλύπτει πλήρως το παρακάτω σκίτσο. Πρόβατα υπάρχουν…
β. Ένας παλιός συμμαθητής μου, ο Γιώργος Τσ., παρατηρεί από πέραν του Ατλαντικού χώρα:
«Αγαπητέ Χρήστο, συμφωνώ και εγώ με την γνωμάτευσή σου περί της αξίας του Παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου και βλέπω πάλι και πάλι τις ταινίες που όλοι αγαπήσαμε.
Υπάρχει όμως ένα σημείο που έχω προσέξει και περιμένω ανυπόμονα να το αναλύσεις αλλά εσύ δεν το έχεις θίξει.
Ο Παλιός Ελληνικός Κινηματογράφος στην πλειοψηφία των ταινιών του χωρίζει τον κόσμο βασικά σε πλούσιους και φτωχούς: Οι πλούσιοι παίζουν χαρτιά, έχουν τα σπίτια, τα αυτοκίνητα και τα καράβια και οι φτωχοί ζουν σε καλύβες ή αυλές.
Τα παιδιά των πλουσίων χορεύουν σαν ξεκούρδιστα καραγκιοζάκια από το πρωί μέχρι το βράδυ, ή ξεπαραδιάζουν τους γονείς τους, ενώ τα φτωχόπαιδα είναι στο μεροκάματο την ημέρα, καλοί μαθητές στο νυχτερινό, και μετά γίνονται γιατροί και γιατρεύουν τους πλούσιους.
Το δε σύνηθες μεγάλο θέμα είναι αυτό της αποκατάστασης των κοριτσιών ή του γάμου ειδικά αν πρόκειται για μίξη πλούσιου/ας με φτωχιά/χού.
Αυτή η διάκριση των τάξεων, των αχρήστων πλουσίων και των τιμίων φτωχών, παίρνει ιδεολογικές διαστάσεις διότι φτωχός και βασανισμένος είναι κατ’ επέκταση αριστερός, ενώ ο πλούσιος εκμεταλλευτής προέρχεται από τούς δεξιούς δωσίλογους και μαυραγορίτες.
Σε τελική κατάληξη, έτσι δημιουργείται ή επιβεβαιώνεται το ηθικόν πλεονέκτημα της Αριστεράς.
Σε αυτή την ανάλυση το πρόβλημα ξεκινάει από τα σενάρια ή τις ηθογραφίες του Παλιού Καλού Ελληνικού Κινηματογράφου και είναι ανεξάρτητο από το γεγονός ότι οι περισσότεροι καλοί ηθοποιοί της εποχής εκείνης ήταν αριστεροί (Αλεξανδράκης, Μακρής, Φωτίου, Ληναίος, Κατράκης, κ.λ.π)
Ο παλιός συμμαθητής σου
Γιώργος Τ.
Απάντηση: Γιώργο μου κατά βάση έχεις δίκιο. Ο τότε κινηματογράφος απευθυνόταν κυρίως στους φτωχούς, που ήταν οι περισσότεροι, όπως και σήμερα άλλωστε μη το ξεχνάμε αυτό, άρα έφερναν και πιο πολλά χρήματα στα ταμεία. Βέβαια η υπερβολή ήταν παντού διάχυτη. Πρώτα πρώτα δεν υπήρχε τόση δυστυχία. Ζήσαμε σε λαϊκή γειτονιά, η οποία σε τίποτα δεν έμοιαζε με τη «Συνοικία το όνειρο», μια ταινία που γυρίστηκε με συγκεκριμένη αποστολή: Τον διασυρμό της Ελλάδος.
Ακόμα ο κινηματογράφος εκείνος, σκόπευε και στην ευαίσθητη χορδή της προσφυγιάς. Μη ξεχνάμε ότι είμαστε μόλις 30 χρόνια μετά τη μικρασιατική τραγωδία και οι Μικρασιάτες, που έφυγαν κυνηγημένοι μόνο με τον εαυτό τους από τις πατρογονικές τους εστίες, κυκλοφορούσαν μεταξύ μας. Θυμάσαι πόσοι συμμαθητές μας έμεναν στις προσφυγικές παράγκες. Κλασικός ενσαρκωτής των πόνων του ξεριζωμού ο Νίκος Ξανθόπουλος.
Η διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών είναι ακριβώς η ίδια και σήμερα. Διαβάζουμε στις εφημερίδες τις προκλητικές διακοπές των πλουσίων (celebrity τους λένε σήμερα…), τα πάρτι στη Μύκονο και τα ψώνια στο Παρίσι και σχεδόν το σύνολο του λαού τρομάζει να ενώσει τις δύο άκρες, αφού οι αποδοχές τους με το ζόρι φτάνουν για τις είκοσι μέρες του μήνα.
Βέβαια και εδώ το επιχείρημα είναι… ακαταμάχητο «Δεν βλέπεις κάθε Σάββατο οι ταβέρνες είναι γεμάτες;». Σωστά και έτσι είναι. Αν όμως τα 5 εκατομμύρια των κατοίκων της Αθήνας δεν μπορούν να γεμίσουν 3 και 5.000 ταβέρνες τότε…
Το θέμα των δωσιλόγων και των μαυραγοριτών σηκώνει πολύ κουβέντα, διότι εξαρτάται από την έννοια που δίνει ο καθένας στους όρους αυτούς. Π.χ. ήταν προδότης ο ήρωας της Πίνδου Στρατηγός Τσολάκογλου, ο οποίος υπέγραψε τη Συνθηκολόγηση με τη σύμφωνη γνώμη όλων των Στρατηγών του Μετώπου αλλά και του Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνος, μετέπειτα Αρχιεπισκόπου και δεν ήταν προδότης ο αρχηγός της αστυνομίας επί κατοχής, Άγγελος Έβερτ; Ήταν προδότης και ανίκανος ο Στρατηγός Χαντζανέστης, που ανέλαβε έναν διαλυμένο, μετά από 4 χρόνια μαχών, στρατό στη Μικρά Ασία και είναι Εθνάρχης ο Ελ. Βενιζέλος που μας έσυρε άκριτα σ΄ αυτήν την τραγωδία;
Και βέβαια, όπως και να το κάνουμε, οι πλούσιοι δεν είναι άχρηστοι. Είναι, αν θέλεις «αναγκαίο κακό», διότι χάρη σ’ αυτούς βρίσκουν δουλειά οι φτωχοί και αν μάλιστα πετύχουν και κάποιο αφεντικό, που προέρχεται από αυτούς, όπως στην «κόρη μου τη σοσιαλίστρια» ή στο «Τεμπελόσκυλο» ακόμα καλύτερα…
Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε τι έγινε όταν επί ΠΑΣΟΚ οι συνδικαλιστάδες (διάβαζε πρασινοφρουροί) διέλυσαν κραταιές βιομηχανίες όπως η Βιαμάξ, η Pirelli, η Goodyear Hellas, η Πειραϊκή – Πατραϊκή, στις εγκαταστάσεις της οποίας γυρίστηκε Η «σοσιαλίστρια» και τόσες άλλες. Μάλιστα στην «Κόρη μου τη σοσιαλίστρια» του Αλέκου Σακελάριου, ακούμε και μία δολοφονική διαπίστωση του Γιώργου Νικολαΐδη (Δημήτρης Παπαμιχαήλ), που περνάει μάλλον απαρατήρητη: «Από σοσιαλιστές γεμίσαμε. Κάναν καλό δεν βλέπουμε».
Τα λέει όλα η συμπαθέστατη Τασσώ
Και τελειώνω με μία διόρθωση για να μην αδικήσουμε κάποιον. Ο Ορέστης Μακρής δεν ήταν αριστερός. Οι άλλοι που αναφέρεις, ναι ήταν και μάλιστα φανατικοί με πλούσια αντισυναδελφική δράση μετά την απελευθέρωση, όπως με τη συμμετοχή τους στη «δίκη» της Ελένης Παπαδάκη. Βέβαια όλους αυτούς τους κυνήγησε το ανάλγητο κράτος της Δεξιάς αναθέτοντάς τους σωρεία ρόλους σε θεατρικά και κινηματογραφικά έργα, ακόμα και επί καθεστώτος της 21ης Απριλίου. Τα έχουμε πει αυτά παλιότερα αλλά αν χρειασθέι θα επανέλθουμε.
Παράδειγμα προς μίμηση
Έτσι μπράβο
Τύφλα νάχουν όλοι οι σοφοί
Ολοκληρωμένη ανάλυση
Πούν τα χρόνια ‘κείνα τα παλιά
Το αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας
Παναγία μου, Χριστέ μου. Μπρρρρρ!
§Μετά μας λένε ότι γκρινιάζουμε με την κυβέρνηση και δεν βρίσκουμε τίποτα καλό σ’ αυτήν. Ουδείς όμως σκέφτεται τι κάνει η κυβέρνηση για να μας πείσει ότι χωρίς αυτήν θα βουλιάξει η Ελλάδα. Εξηγούμαστε. Παίζει η ΑΕΚ στις Σέρρες και από μία πλευρά που κάθονταν φίλαθλοι, κατά τεκμήριο φίλοι της ΑΕΚ (δεν το γράφουν και στο κούτελό τους), μετά στο τέλος του αγώνα εκτοξεύεται μία φωτοβολίδα. Η απόφαση βγαίνει αμέσως και είναι κεραυνός, καθόσον η κυβέρνησή μας δεν σηκώνει πολλά -πολλά: Δύο αγωνιστικές χωρίς φιλάθλους το γήπεδο της ΑΕΚ. Από την άλλη, μετατρέπεται το ΣΕΦ σε βόθρο για τον οποίο απαιτούνται δεκάδες «Αχόρταγοι» να τον καθαρίσουν από τα υβριστικά συνθήματα και τις πεζοδρομιακές χειρονομίες και ο κ. Βρούτσης, υπουργός επί των αθλητικών πραγμάτων, αστράφτει και βροντά: «Να έρθουν όλοι ενώπιόν μου». Οι «όλοι» όμως, δεν έρχονται όπως θέλει ο κ. Βρούτσης, αλλά όπως θέλουν αυτοί. Δηλαδή χωριστά. Ο κ. Βρούτσης, με ζηλευτή αποφασιστικότητα το… καταπίνει. Συζητά μαζί τους και συμπεραίνει ότι δεν έγινε και τίποτα και αποφασίζει να συνεχιστεί κανονικά αυτό που λέγεται πρωτάθλημα μπάσκετ. Η κυβέρνηση προφανώς θεωρεί ότι τα εμετικά συνθήματα επισύρουν ποινές μόνο όταν απευθύνονται στον κ. πρωθυπουργό ή αναφέρονται στην τραγωδία των Τεμπών ή όταν τα φωνάζουν οπαδοί του Άρη Βοσκοτοπίου, οπότε τότε οι ποινές είναι εξοντωτικές. Αυτό θα πει πυγμή…
§Τον κ. πρωθυπουργό και το επιτελείο του βέβαια τους ξέρετε. Όπως ξέρετε και τα όσα, κάθε τόσο, λένε ότι είμαστε πλούσιοι και δεν το ξέρουμε ή το ξέρουμε μεν αλλά είμαστε ψεκασμένοι και δεν το καταλαβαίνουμε. Το σουβλατζίδικο της γειτονιάς μου, ας το πούμε «Η τσίκνα» όμως δεν το ξέρετε. Η «Τσίκνα» λοιπόν είχε κυκλοφορήσει ένα φυλλάδιο με τις τιμές των προϊόντων της και προχθές κυκλοφόρησε ένα καινούργιο. Επειδή, ως γνωστόν, ό διάβολος όταν δεν έχει δουλειά συγκρίνει φυλλάδια, ιδού τα αποτελέσματα. Η φάβα πιο ακριβή κατά 1 ευρώ! Προφανώς επηρεάστηκε από τη λάβα της Σαντορίνης. Όλες οι σαλάτες και οι σκεπαστές ακρίβυναν κατά 1 ευρώ. Το Burger «Τσίκνα» από 9 έφτασε τα 10,20 ευρώ. Η φασολάδα πιο ακριβή (από 5,60 έφτασε στα 6,30 ευρώ) και γενικώς οι αναδομηθείσες τιμές τείνουν να καταστήσουν απαγορευτική την πανδαισία που προσφέρει «Η τσίκνα», την οποία ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θα μπορούσε να χαρακτηρίσει ως σαμποτάρουσα το έργο της κυβερνήσεως, αν ήταν μόνο αυτή. Δυστυχώς όμως όλες οι ανά την επικράτεια σουβλακερί έχουν πλέον τις τιμές τους σηκωμένες. Θα μου πείτε: «Τι γκρινιάζεις ρε συ. Φάε αστακό». Ναι, αλλά κάτι τέτοια έλεγε και η Μαρία η Αντουανέτα και τελικά έφαγε ο κεφάλι της.
§lΕυτυχώς η αυστηρότητα και αποφασιστικότητα του κ. Βρούτση έφεραν αποτέλεσμα. Στον τρίτο αγώνα μπάσκετ των «αιωνίων» δεν έβρισαν τις κόρες, αλλά περιορίστηκαν στις μανάδες και τους συλλόγους. Προφανώς γι’ αυτούς επιτρέπονται τα αίσχη. Πάντως, έστω και αυτό πιστώνεται στον κ. Βρούτση, αφού ο ίδιος δεν ντρέπεται για τους χειρισμούς του lΤελικά είναι αλήθεια ότι το ΥΕΘΑ απαγόρευσε σε όλες τις στρατιωτικές μονάδες οιουδήποτε τύπου εκδηλώσεις για την Επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως. Προφανώς το σκεπτικό θα ήταν περίπου αυτό: «Άσε ρε μη μας σκάσει καμιά νέα ΣΜΥΝ» και στενοχωρήσουμε τα… ήρεμα νερά. Για την επίλυση του προβλήματος οι «Ριπές» προτείνουν όπως σε κάθε επέτειο ένας έμπιστος υπουργός (μη πάθουμε και καμιά λαχτάρα), να πηγαίνει σ’ ένα κεντρικό σημείο, όπως π.χ. για το 1821 στην Αλαμάνα, για την 28η Οκτωβρίου στο Καλπάκι, για τους Βαλκανικούς Πολέμους στο Μπιζάνι και να εκφωνεί ένα λόγο χωρίς εθνικές κορώνες και αηδίες. Όμορφα πράγματα, νοικοκυρεμένα και, προ παντός, ελεγχόμενα, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Γερμανοί και οι Τούρκοι είναι φίλοι μας lΗ Αθήνα πάλι γέμισε αφίσες του ΚΚΕ που διαφημίζουν την εκδήλωσή του για τον Θεοδωράκη (νόμισα πως τον είχαν για οπορτουνιστή…) και ουδείς συγκινείται ή ουδείς τολμά. Και όσο θυμάμαι που οπαδοί της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής Ευρωβουλευτή μοίραζαν φέϊγ βολάν στον Σταθμό Μετρό «Ακρόπολη» και τους σταμάτησε η Αστυνομία διότι… ρύπαιναν τον χώρο
Ο Σύνδεσμος Αποφοίτων ΣΜΥ (ΣΑΣΜΥ) χαιρετίζει την τροποποίηση της ΠαΔ 4-25/2025/ΓΕΣ, η οποία ενισχύει ουσιαστικά το πλαίσιο για τη συμπλήρωση του απαιτούμενου Χρόνου Διοίκησης ή Ειδικής Υπηρεσίας από τα Ξηράς. Η αύξηση των διαθέσιμων θέσεων και η δυνατότητα συμπλήρωσης του εν λόγω χρόνου σε περισσότερες μονάδες και του εσωτερικού, χωρίς την επιβολή αναγκαστικών μεταθέσεων εξαιτίας αυτού, συνιστά έμπρακτη ανταπόκριση σε ζητήματα που είχαν τεθεί και από τον ΣΑΣΜΥ με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 21/24_01.10.2024 έγγραφό μας, καθώς και σε προηγούμενες παρεμβάσεις μας, όπως το κοινό υπόμνημα που κατατέθηκε κατά τη δημόσια διαβούλευσητουν.5018/2023 από τα μέλη του Συντονιστικού Συμβουλίου Συλλόγων Αποφοίτων ΑΣΣΥ.
Ο ΣΑΣΜΥ αναγνωρίζει τις θετικές ενέργειες της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, του κ. Υπουργού και του κ. Υφυπουργού, του κ. Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), του κ. Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ), καθώς και των επιτελών που συνέβαλαν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της αναθεωρημένης ΠαΔ4-25/2025/ΓΕΣ ενσωματώνοντας και τις τεκμηριωμένες προτάσεις μας.
Επιπλέον επιθυμεί να υπογραμμίσει τη θετική στάση του Βουλευτή Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, κ. Βασίλη Κόκκαλη, ο οποίος, κατανοώντας τη σοβαρότητα του θέματος, ανταποκρίθηκε άμεσα και στήριξε θεσμικά την ανάδειξή των προτάσεων μας μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου, συμβάλλοντας έτσι θεωρούμε στην επιτάχυνση της διαδικασίας επίλυσης.
Η εφαρμογή αυτών των αλλαγών θα έχει άμεσο και θετικό αντίκτυπο στην καθημερινότητα των στελεχών και των οικογενειών των μελών μας, καθώς αποφεύγονται πλέον αχρείαστες μεταθέσεις, ενισχύεται η σταθερότητα, ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνεται σημαντική εξοικονόμηση πόρων για το κράτος.
Ο ΣΑΣΜΥ σε συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη που απαρτίζουν το Συντονιστικό Συμβούλιο Συλλόγων Αποφοίτων ΑΣΣΥ θα συνεχίσει, με συνέπεια και
τεκμηριωμένες προτάσεις να εργάζεται για την ουσιαστική αναβάθμιση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων προς όφελος των μελών του με γνώμονα πάντα την ενίσχυση και την αποτελεσματικότητα της Εθνικής Άμυνας.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
-Ο- Πρόεδρος
Ευάγγελος Στέφος
Υπλγος (ΠΖ) ε.α
6936504322
-Ο- Γεν. Γραμματέας
Γεώργιος Κυλινδρής Ανχης (ΑΤΘ)
6972799080
Δεν ήρθαν ως (..καλοκαιρινός) κεραυνός εν αιθρία οι εξελίξεις γύρω από τα θαλάσσια πάρκα για τα οποία έκανε ανακοινώσεις ο πρωθυπουργός κατά την ομιλία του στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τους Ωκεανούς στη Νίκαια της Γαλλίας. Οσο κι αν προσπάθησε άλλη μια φορά να εξωραΐσει την πραγματικότητα και να μετατρέψει κυριολεκτικά το μαύρο σε άσπρο, τα δεδομένα είναι αμείλικτα και επιβεβαιώνουν τις αιτιάσεις του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών Γ. Βαληνάκη περί εθνικής μειοδοσίας.
Ο κ. Μητσοτάκηςείναι καταρχάς εκείνος που σε προγενέστερο χρόνο διατυμπάνιζε την πλήρη δημιουργία των θαλάσσιων πάρκων σε πλήρη εναρμονισμό με τα δικαιώματα που απορρέουν για τη χώρα μας και τα εθνικά μας συμφέροντα. Αρχικώς η διολίσθηση από τις διακηρυγμένες θέσεις φάνηκε με την αναβολή και από τις αρχές του έτους φτάσαμε στη μέση του. Ηταν από τότε εμφανές ότι η κυβέρνηση μεθόδευε τις πρώτες εκπτώσεις προκειμένου να μη «στενοχωρήσει» τον Ερντογάν και να μην ταράξει τα «ήρεμα νερά» στις σχέσεις με την Τουρκία. Το οδυνηρό όμως είναι ότι για πολλοστή φορά αυτό συνέβη -και ήδη εξελίσσεται ακόμα πιο αρνητικά- σε βάρος της δικής μας πατρίδας και των συμφερόντων της. Δεν προκάλεσε, επομένως, έκπληξη το γεγονός ότι στον σχεδιασμό που τελικώς προωθεί ο κ. Μητσοτάκης έχουν εξαιρεθεί τα Δωδεκάνησα και -γενικώς- οι χάρτες για την περιοχή του Αιγαίου προβλέπουν πάρκα που μοιάζουν περισσότερο με… κουκκίδες. Η «σμίκρυνση» αυτή προκύπτει επειδή σημειώθηκε άλλη μια άτακτη υποχώρηση από τα 12 ναυτικά μίλια, που αποτελούν αναφαίρετο κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας μας, στα στενά όρια των 6 ναυτικών μιλίων, όπως είχε «προαναγγείλει» άλλωστε με κυνικό ενδοτισμό ο Γ. Γεραπετρίτης -πριν ακόμη αναλάβει υπουργός Εξωτερικών-, όταν το «Oruc Reis» είχε προ πενταετίας μετατρέψει για πρώτη φορά σε «σουρωτήρια» τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Ουδεμία σχέσηδιαπιστώνεται, επομένως, ανάμεσα στον τωρινό σχεδιασμό των θαλάσσιων πάρκων με τους αρχικούς χάρτες οι οποίοι δημιουργούσαν την (παραπλανητική όπως αποδεικνύεται) εντύπωση ότι τουλάχιστον επί του πεδίου αυτού δεν πρόκειται να γίνουν υποχωρήσεις από ελληνικής πλευράς. Ειδικά μάλιστα η εξαίρεση των Δωδεκανήσων αποτελεί πραγματικά την επιτομή της εθνικής μειοδοσίας, δεδομένου ότι πρόκειται για τις περιοχές που κατεξοχήν αμφισβητούνται κατά πλήρη παράβαση των διεθνών κανόνων από την Αγκυρα. Επιπλέον αυτές οι κινήσεις -που είναι ακόμη μια «προσφορά» στον Ερντογάν εν όψει της συνάντησης που θα έχει τον άλλο μήνα μαζί του ο κ. Μητσοτάκης- πρέπει να συνδυαστούν και με όλες τις άλλες αρνητικές εξελίξεις στο διπλωματικό πεδίο κατά το προηγούμενο διάστημα. Ετσι έχουμε και τη μεγάλη εικόνα, που δείχνει και το πόσο επικίνδυνη είναι πια για τα εθνικά μας θέματα η σημερινή κυβέρνηση…
Ο Γιάννης Βαληνάκης καταγγέλλει τη διπλή εθνική υποχώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. «Tα Δωδεκάνησα βγαίνουν εκτός και περιοριζόμαστε στα 6 ν.μ.»
Βαρύτατα εκτεθειμένος βρέθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με το που καταλάγιασε η επικοινωνιακή σκόνη από την παρέμβασή του στη Νίκαια της Γαλλίας, στη διάσκεψη του ΟΗΕ για τα θαλάσσια πάρκα. Την ώρα που ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε περιχαρής από τη Γαλλική Ριβιέρα τα θαλάσσια πάρκα, ο Γιάννης Βαληνάκης τον κατήγγελλε ευθέως για εθνική μειοδοσία. Ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, με μια αιχμηρή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποτύπωσε με σαφήνεια τις τραγικές και εθελόδουλες ενέργειες του πρωθυπουργού ως συνέπεια της διαρκούς υποχωρητικής στάσης τους απέναντι στις «ορέξεις» της Τουρκίας.
«Είναι δυνατόν; Πέρσι αναγγείλαμε θαλάσσια πάρκα. Στο Αιγαίο περιελάμβανε και μικρονήσια στα Δωδεκάνησα (“γκρίζες ζώνες” κατά την Τουρκία) και εκτεινόταν πέρα από τα 6 ν.μ. Αντιδρά η Τουρκία, “το… ξαναβλέπουμε”. Και τώρα σαφέστατη ΔΙΠΛΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ: τα Δωδεκάνησα βγαίνουν εκτός και περιοριζόμαστε στα 6 ν.μ.» τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Βαληνάκης, καταρρίπτοντας το πανηγυρικό κυβερνητικό αφήγημα. Η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να αναζητά εναγωνίως τρόπους να διασκεδάζει με κάποιον τρόπο τις αρνητικές εντυπώσεις από τις απανωτές εθνικές ήττες, στον απόηχο τόσο της απρόσμενης απόφασης αιγυπτιακού δικαστηρίου που αμφισβητεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής Σινά όσο και της αναζωπύρωσης των σχέσεων Τουρκίας – Χαφτάρ στη Λιβύη (μια εξέλιξη που επαναφέρει στο προσκήνιο το τουρκολιβυκό μνημόνιο), κι έτσι επιδίδεται εκ νέου σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα άνευ ουσίας.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός, κατά την παρέμβασή του στη διάσκεψη, σημείωσε ότι «για την προστασία των θαλασσών, έως το τέλος του μήνα ξεκινάμε τις νομικές διαδικασίες ώστε να δημιουργήσουμε δύο εθνικά θαλάσσια πάρκα σε Ιόνιο και νότιες Κυκλάδες», ενώ επεσήμανε ότι η δημιουργία των θαλάσσιων αυτών πάρκων «έχει ως στόχο να αυξηθεί το ποσοστό των προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών στο 30% των χωρικών υδάτων της χώρας». Ομως και σε αυτή την περίπτωση η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, και ευτυχώς δεν έχουμε όλοι μνήμη… χρυσόψαρου. Οι επικοινωνιακές κυβερνητικές κορόνες και ο κουρνιαχτός που προκλήθηκε δεν αλλάζουν επ’ ουδενί το εμμονικό δόγμα των «ήρεμων νερών» και τις υποχωρητικές διαθέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Γιώργου Γεραπετρίτη.
Ενδεικτική αυτής της προβληματικής συνθήκης ήταν και η ηχηρή αναφορά του Εμανουέλ Μακρόν για την Ελλάδα και την Κύπρο, που δείχνει να ξεπερνά τη φοβική στάση της ελληνικής πλευράς ως προς τις απειλές που κατά καιρούς εξαπολύει η Τουρκία. Ο Γάλλος πρόεδρος, κατά την ομιλία του στη διεθνή διάσκεψη για τους ωκεανούς, σε πολύ πιο ξεκάθαρους τόνους από τον άμεσα ενδιαφερόμενο Ελληνα πρωθυπουργό, επεσήμανε ότι «πρέπει να προστατεύσουμε τις ΑΟΖ μας. Και πρέπει να είμαστε αδιάλλακτοι όταν η εδαφική κυριαρχία ορισμένων εταίρων μας απειλείται. Αναφέρομαι στους φίλους μας, τους Ελληνες ή τους Κυπρίους», χωρίς να κατονομάσει την Τουρκία, αλλά «φωτογραφίζοντάς» την.
Ταξιδιωτικό… μπαράζ σε έξι ευρωπαϊκές πόλεις
Εκτός… Ελλάδος θα είναι τον Ιούνιο ο πρωθυπουργός, καθώς θα κάνει έξι ταξίδια σε ισάριθμες ευρωπαϊκές πόλεις για θέματα που έχουν σχέση με τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις και τις άμεσες επιπτώσεις στα εθνικά μας συμφέροντα. Μετά τη Νίκαια της Γαλλίας, όπου πραγματοποιήθηκε προχθές η τρίτη διάσκεψη του ΟΗΕ για τους ωκεανούς, όπου και εξήγγειλε τα δύο «κουτσά» θαλάσσια πάρκα, σήμερα μεταβαίνει στην Οδησσό, προσκεκλημένος του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, για να συμμετάσχει στη Σύνοδο Ουκρανίας – Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Μετά την Οδησσό θα μεταβεί στο Κισινάου της Μολδαβίας για τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, καθώς η Μολβαδία είναι μία από τις χώρες μέσω της οποίας θα περάσει ο διάδρομος που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ελλάδα στην Ουκρανία, μέσω αμερικανικού LNG. Ειδικότερα, ο διάδρομος θα ξεκινά από τους τερματικούς σταθμούς της Ελλάδας στη Ρεβυθούσα και την Αλεξανδρούπολη, θα περνάει διαδοχικά από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και θα συνεχίζει δυτικά μέχρι την Ουγγαρία και τη Σλοβακία και ανατολικά μέχρι τη Μολδαβία και από εκεί στην Ουκρανία.
Επόμενος σταθμός του πρωθυπουργού θα είναι η Στοκχόλμη, για δύο λόγους. Την Παρασκευή θα συναντηθεί με τον Σουηδό πρωθυπουργό Ουλφ Κρίστερσον για να συζητήσουν, εν όψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, θέματα που έχουν σχέση με την ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια και το Μεταναστευτικό. Επίσης, θα συμμετάσχει στη συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στη σουηδική πρωτεύουσα, κατά τη διάρκεια της οποίας θα συζητηθούν μεταξύ άλλων θέματα όπως η σχέση Τεχνητής Νοημοσύνης και γεωπολιτικής, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η Κίνα και η νέα γεωοικονομική στρατηγική της Ευρώπης, η ενεργειακή ασφάλεια και η «πράσινη» μετάβαση.
Στη Χάγη
Στις 24 του μηνός ο πρωθυπουργός θα ταξιδέψει στη Χάγη της Ολλανδίας για τη διήμερη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και από εκεί θα μεταβεί στις Βρυξέλλες, όπου στις 26 και τις 27 Ιουνίου θα συνεδριάσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Χθες ο κ. Μητσοτάκης πήρε μέρος σε εκδήλωση στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης για την παρουσίαση σχετικής εφαρμογής μέσω της οποίας μπορεί κανείς να δει εκθέματα σύγχρονης τέχνης. Σε συζήτηση που είχε με τον διευθυντή του πολιτιστικού ιδρύματος της Google Αμιτ Σουντ ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως η Ελλάδα δεν έχει μόνο την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα. «Κάποιος όταν σκέφτεται την Ελλάδα συνήθως φέρνει στο μυαλό του την Ακρόπολη, τον Παρθενώνα. Δεν σκέφτονται τη σύγχρονη, τη μοντέρνα τέχνη. Πολλοί που θα επισκεφθούν αυτή την εφαρμογή θα συνειδητοποιήσουν ότι η Ελλάδα έχει σύγχρονη και μοντέρνα τέχνη» ανέφερε και σημείωσε ότι «πρέπει να πείσουμε τους ανθρώπους ότι η Ελλάδα δεν έχει μόνο σπουδαίο παρελθόν αλλά και λαμπρό παρόν και μέλλον».
Η κυβέρνηση έχει πλέον στα χέρια της το πλαίσιο και τα περιθώρια αύξησης των δαπανών στα οποία μπορεί να κινηθεί ώστε να καθορίσει επακριβώς και το πακέτο των άμεσων παροχών (αυξήσεις μισθών και επιδομάτων, προσλήψεις στο ΕΣΥ και στο Δημόσιο) που μπορεί να δώσει το 2026 και να υποσχεθεί για το 2027. Αυτά είναι πέραν των μέτρων ύψους 1,1 δισ. ευρώ που έχουν ανακοινωθεί
Ζώης Τσώλης
Με δύο σημαντικές αποφάσεις που ελήφθησαν την εβδομάδα που πέρασε στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η κυβέρνηση χάραξαν το «δημοσιονομικό μονοπάτι» στο οποίο θα κινηθεί η Ελλάδα τα επόμενα δύο χρόνια, έως και το 2027, που είναι η χρονιά των εθνικών εκλογών.
Με την πρώτη απόφαση καθορίστηκε το όριο αύξησης των κρατικών δαπανών στο ύψος του 3,6% για το 2026, ενώ στην ελληνική κυβέρνηση δόθηκε και «τράτο» πρόσθετης αύξησης των δαπανών κατά 0,3%, καθώς το 2024 και το 2025 πέτυχε να ισοσκελίσει τον Προϋπολογισμό, έχοντας μάλιστα υπερπλεονάσματα.
Με τη δεύτερη απόφαση εγκρίθηκε και για την Ελλάδα (όπως σε 12 από τα 27 κράτη-μέλη της Ενωσης) επιπλέον δημοσιονομικό περιθώριο αύξησης των δαπανών κατά 500 εκατ. ευρώ, καθώς αναγνωρίστηκε το μεγάλο ύψος των αμυντικών δαπανών με τις οποίες επιβαρύνεται κάθε χρόνο η χώρα μας.
Η απόφαση αυτή ελήφθη με την ενεργοποίηση της «ρήτρας διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες», αίτημα που έθεσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης επικαλούμενος το επιχείρημα ότι η Ελλάδα δαπανά σχεδόν το τριπλάσιο ποσό (ως ποσοστό του ΑΕΠ) από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Remaining Time-0:23 Fullscreen Unmute
Με τις αποφάσεις αυτές η κυβέρνηση έχει πλέον στα χέρια της το πλαίσιο και τα περιθώρια αύξησης των δαπανών στα οποία μπορεί να κινηθεί ώστε να καθορίσει επακριβώς και το πακέτο των άμεσων παροχών (αυξήσεις μισθών και επιδομάτων, προσλήψεις στο ΕΣΥ και στο Δημόσιο) που μπορεί να δώσει το 2026 και να υποσχεθεί για το 2027.
Αυτά είναι πέραν των μέτρων ύψους 1,1 δισ. ευρώ που έχουν ανακοινωθεί (επίδομα ενός ενοικίου, επίδομα στους χαμηλοσυνταξιούχους και αύξησης δημοσίων επενδύσεων), τα οποία θα δοθούν το δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου
Για το 2026, μοναδική προϋπόθεση είναι οι νέες παροχές (πέραν του 1,1 δισ. ευρώ, που μπορεί να επαναληφθεί και τα επόμενα χρόνια) να μην οδηγούν σε αύξηση του συνόλου των δαπανών πάνω από το ανώτατο όριο του 3,9%.
Ταυτόχρονα, όμως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισήμανε στον υπουργό ότι κανείς δεν ζήτησε από την Ελλάδα να έχει υπερπλεόνασμα, το οποίο κατά κύριο λόγο προήλθε από την αύξηση των φορολογικών εσόδων και ανήλθε στο 4,8% του ΑΕΠ (!) πέρυσι, έναντι στόχου 2,6%.
Αρα η κυβέρνηση πρέπει να αναζητήσει λύσεις και για τη μείωση της φορολογίας, ειδικά στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα που προέρχονται από μισθωτή εργασία και από ενοίκια (σ.σ.: αυτό είναι το δεύτερο μείζον ζήτημα που την απασχολεί), ή ακόμη και να προχωρήσει σε μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ ή και του ΕΝΦΙΑ. Σε διαφορετική περίπτωση τα υπερέσοδα, σύμφωνα με τον νέο δημοσιονομικό κανόνα, δεν μπορούν να διατεθούν σε παροχές που οδηγούν σε μεγαλύτερη αύξηση δαπανών.
Το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο – 10 ερωτήσεις και απαντήσεις Το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο και τα νέα δεδομένα για την Ελλάδα θα έρθουν με νομοσχέδιο στη Βουλή, μαζί με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθερότητας της ελληνικής οικονομίας, ώστε να ψηφιστεί μέχρι τον Σεπτέμβριο και να ισχύσει για τα επόμενα χρόνια.
Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας γνωρίζει προς τα πού θα κινηθεί, δεδομένου ότι όσο θα πλησιάζουμε προς τη ΔΕΘ και την κατάθεση του προϋπολογισμού του 2026, οι πολιτικές πιέσεις για παροχές και χαλάρωση θα εντείνονται (ήδη έχει τεθεί ζήτημα για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο και στους συνταξιούχους).
1. Ποια είναι η βασική αλλαγή που εισάγεται; Τροποποιούνται οι γενικές αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και ενσωματώνεται ο κανόνας των καθαρών δαπανών. Δηλαδή οι κρατικές δαπάνες δεν θα πρέπει να αυξάνονται ταχύτερα από έναν συγκεκριμένο ρυθμό μεταβολής, όπως αυτός προσδιορίζεται στο τετραετές Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό-Διαρθρωτικό Σχέδιο, ανεξαρτήτως της πορείας των δημοσίων εσόδων που δεν συνδέονται με συγκεκριμένα ενεργητικά μέτρα πολιτικής.
2. Ποιες λογίζονται ως κρατικές δαπάνες; Οι συνολικές δαπάνες του κράτους και των φορέων γενικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων των ΟΤΑ, των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης και των νομικών προσώπων του Δημοσίου, αφαιρουμένων των τόκων, των δαπανών που χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκά προγράμματα (ΕΣΠΑ και Ταμείο Ανάκαμψης) και των έκτακτων δαπανών που συνδέονται κυρίως με φυσικές καταστροφές. Για τη χώρα μας οι καθαρές πρωτογενείς δαπάνες υπολογίζονται σε περίπου 100 δισ. ευρώ. Για το 2026 ο στόχος που έχει τεθεί από το Μεσοπρόθεσμο, όπως αυτό εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ορίζει ότι δεν μπορούν να αυξηθούν πάνω από 3,6%. Αρα οι καθαρές δαπάνες μπορούν να αυξηθούν μέχρι 3,6 δισ. ευρώ το 2026 σε σχέση με το 2025. Σημειώνεται ότι περαιτέρω αύξηση, πέραν των 3,6 δισ. και έως 0,3% του ΑΕΠ, είναι δυνατή εφόσον οι καθαρές δαπάνες των προηγούμενων ετών είναι χαμηλότερες από τα όρια που έχουν τεθεί.
3. Αν το κράτος έχει περισσότερα έσοδα, μπορεί να αλλάξει ο στόχος των δαπανών; Μόνο αν τα επιπλέον έσοδα αφορούν ενεργητικά μέτρα πολιτικής αύξησης, όπως είναι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Αν πρόκειται για έσοδα που προέρχονται, για παράδειγμα, από μια καλή χρονιά στον τουρισμό ή από την αύξηση της κατανάλωσης, ο στόχος των δαπανών δεν μπορεί να αλλάξει.
4. Αν είναι μικρότερες οι δαπάνες; Η Ελλάδα μπορεί να χρησιμοποιήσει τον χώρο τα επόμενα έτη, αλλά έως 0,3% του ΑΕΠ επιπλέον σε σχέση με τους ετήσιους στόχους. Αυτό ακριβώς συνέβη με το καλύτερο πρωτογενές αποτέλεσμα, που ανήλθε σε 4,8% το 2024. Επειδή δημιουργήθηκε δημοσιονομικός χώρος από τα μέτρα καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, η κυβέρνηση προχώρησε σε επιπλέον μόνιμα μέτρα ύψους 1,1, δισ. ευρώ από το 2025 (επιστροφή ενός ενοικίου ετησίως, επίδομα 250 ευρώ σε συνταξιούχους και αύξηση κατά 500 εκατ. του ΠΔΕ). Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο δόθηκε η δυνατότητα υπέρβασης του ορίου δαπανών (3,6%) έως 0,3% του ΑΕΠ το 2026.
5. Σε μια καλή χρονιά για την οικονομία, πού πηγαίνουν τα επιπλέον έσοδα, αφού δεν μπορούν να επιστραφούν στην κοινωνία; Σε περιόδους που η οικονομία αποδίδει καλύτερα του αναμενομένου, τα επιπλέον έσοδα θα πρέπει είτε να αποπληρώνουν χρέος είτε να αποταμιεύονται.
6. Και σε μια κακή χρόνια θα πρέπει να ληφθούν μέτρα εξοικονόμησης δαπανών; Οχι. Θα μπορούν να αυξάνονται με τον ίδιο ρυθμό οι δαπάνες από τα χρήματα που έχουν αποταμιευτεί, έτσι ώστε να βγούμε πιο γρήγορα από την όποια κρίση.
7. Αν μια χώρα υπερβεί τον κανόνα δαπανών, έχει κυρώσεις; Εξαίρεση γίνεται μόνο για έκτακτες δαπάνες, που αφορούν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως είναι μια πανδημία ή μεγάλης έκταση φυσική καταστροφή. Σε άλλες περιπτώσεις υπέρβασης των δαπανών κινείται η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, που συνοδεύεται από περιοριστικές πολιτικές.
8. Ο παλιός κανόνας που υπαγόρευε ότι το έλλειμμα δεν πρέπει να ξεπερνά το 3% δεν ισχύει πλέον; Η πρόβλεψη αυτή εξακολουθεί να ισχύει. Το δημοσιονομικό έλλειμμα πρέπει να παραμένει χαμηλότερο από το 3% του ΑΕΠ και η δημοσιονομική θέση του πρωτογενούς ισοζυγίου της Γενικής Κυβέρνησης πρέπει να είναι πλεονασματική.
9. Η ρήτρα διαφυγής αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα; Ναι. Η Ελλάδα ενεργοποίησε το αίτημά της για εξαίρεση των αμυντικών δαπανών από τους στόχους. Είναι μια διαδικασία που επιτρέπει στα κράτη-μέλη δημοσιονομική ευελιξία για αμυντικές επενδύσεις, χωρίς αυτές οι δαπάνες να υπολογίζονται στους δημοσιονομικούς περιορισμούς.
10. Κάθε πότε θα προσδιορίζονται οι στόχοι των δαπανών; Η αρχιτεκτονική της νέας δημοσιονομικής διαχείρισης βασίζεται σε ένα Μεσοπρόθεσμο-Δημοσιονομικό Διαρθρωτικό Σχέδιο (ΜΔΣ), το οποίο θα συντάσσεται κάθε τέσσερα έτη και εκεί θα αποτυπώνεται ο δεσμευτικός στόχος των καθαρών πρωτογενών δαπανών της χώρας. Πλέον, πριν την κατάθεση του κρατικού προϋπολογισμού θα συντάσσεται ετησίως και Πολυετής Δημοσιονομικός Προγραμματισμός, έτσι ώστε όλοι να γνωρίζουν τον μεσοπρόθεσμο προγραμματισμό, ο οποίος θα κινείται εντός των ορίων που έχουν τεθεί στο τετραετές ΜΔΣ.
.jpg)
.jpg)
.jpg)