Εργατική Πρωτομαγιά: - Ετήσια γιορτή, με παγκόσμιο χαρακτήρα των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας.

 Ετήσια γιορτή, με παγκόσμιο χαρακτήρα των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας. Με συγκεντρώσεις και πορείες, η εργατική τάξη βρίσκει την ευκαιρία να προβάλει τα κοινωνικά και οικονομικά της επιτεύγματα και να καθορίσει το διεκδικητικό της πλαίσιο για το μέλλον. Η Πρωτομαγιά είναι απεργία και όχι αργία, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές χώρες του κόσμου.

Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας.

Τα γεγονότα του Σικάγου

Τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886 για το οκτάωρο, ωθούμενα από τις επιτυχημένες διεκδικήσεις των καναδών συντρόφων τους. Την περίοδο εκείνη το κανονιστικό πλαίσιο εργασίας στις ΗΠΑ ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και οι εργοδότες μπορούσαν να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν, ακόμη και τις Κυριακές.

Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Την Πρωτομαγιά του 1886 έγινε στο Σικάγο η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν ο αναρχοσυνδικαλιστής Άλμπερτ Πάρσονς, η γυναίκα του Λούσι και τα επτά παιδιά τους.

Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ στο Σικάγο. Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκότωσαν τέσσερις απεργούς και τραυμάτισε πολλούς, προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης.

Την επομένη αποφασίστηκε συλλαλητήριο καταδίκης της αστυνομικής βίας στην Πλατεία Χεϊμάρκετ, με πρωτοστατούντες τους αναρχικούς. Η συγκέντρωση ήταν πολυπληθής και ειρηνική. Το κακό, όμως, δεν άργησε να γίνει. Οι αστυνομικές δυνάμεις πήραν εντολή να διαλύσουν δια της βίας τη συγκέντρωση και τότε από το πλήθος των απωθούμενων διαδηλωτών ρίφθηκε μια χειροβομβίδα προς το μέρος τους, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες. Η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά βούληση κατά των συγκεντρωμένων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον τέσσερις διαδηλωτές και να τραυματιστεί απροσδιόριστος αριθμός, ενώ έξι αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από πυρά (φίλια ή των διαδηλωτών παραμένει ανεξακρίβωτο), ανεβάζοντας τον αριθμό τους σε επτά.

Για τη βομβιστική επίθεση, που προκάλεσε τον θάνατο του αστυνομικού, κατηγορήθηκαν οι αναρχοσυνδικαλιστές Άουγκουστ Σπις, Γκέοργκ Έγκελ, Άντολφ Φίσερ, Λούις Λινγκ, Μίκαελ Σβαμπ, Σάμουελ Φίλντεν, Όσκαρ Νίμπι και Άλμπερτ Πάρσονς, που ήταν από τους οργανωτές της διαδήλωσης. Όλοι, εκτός του Πάρσονς και του Φίλντεν, ήταν γερμανοί μετανάστες. Η δίκη των οκτώ ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου 1886. Ο εισαγγελέας Τζούλιους Γκρίνελ ζήτησε τη θανατική ποινή και για τους οκτώ κατηγορουμένους, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τη βομβιστική επίθεση. Απλώς, είπε ότι οι κατηγορούμενοι ενθάρρυναν με τους λόγους τους τον άγνωστο βομβιστή να πραγματοποιήσει την αποτρόπαια πράξη του, γι' αυτό κρίνονται ένοχοι συνωμοσίας.

Από την πλευρά της, η υπεράσπιση έκανε λόγο για προβοκάτσια και συνέδεσε τη βομβιστική επίθεση με το διαβόητο πρακτορείο ντετέκτιβ «Πίνκερτον», που συχνά χρησιμοποιούσαν οι εργοδότες ως απεργοσπαστικό μηχανισμό. Οι ένορκοι εξέδωσαν την ετυμηγορία τους στις 20 Αυγούστου 1886 κι έκριναν ενόχους και τους οκτώ κατηγορούμενους. Οι Σπις, Έγκελ, Φίσερ, Λινγκ, Σβαμπ, Φίλντεν και Πάρσονς καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ ο Νίμπι σε κάθειρξη 15 ετών. Μετά την εξάντληση και του τελευταίου ενδίκου μέσου, ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλινόις, Ρίτσαρντ Όγκλεσμπι, μετέτρεψε σε ισόβια τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν, ενώ ο Λιγκ αυτοκτόνησε στο κελί του. Έτσι, στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Σπις, Πάρσονς, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη, τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα». Η δίκη των οκτώ θεωρείται από διαπρεπείς αμερικανούς νομικούς ως μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις κακοδικίας στην ιστορία των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Τζον Πίτερ Άλτγκελντ παραδέχθηκε ότι και οι οκτώ καταδικασθέντες ήταν αθώοι και κατηγόρησε τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπους του «Πίνκερτον». Ως μια ύστατη πράξη δικαίωσης έδωσε χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν, Νίμπε και Σβαμπ. Αυτό ήταν και το πολιτικό του τέλος. Αργότερα, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγου, που έδωσε την εντολή για τη διάλυση της συγκέντρωσης, καταδικάσθηκε για διαφθορά. Μέχρι σήμερα παραμένει ανεξακρίβωτο ποιος ήταν ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης.

Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

τη χώρα μας, ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς έγινε το 1893, στην Αθήνα, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη. Η 1η Μαΐου ήταν Σάββατο και εργάσιμη. Έτσι, επελέγη η Κυριακή 2 Μαΐου, για να έχει η γιορτή μαζικό χαρακτήρα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Σοσιαλιστής», που εξέδιδε ο Καλλέργης, στις 5 το απόγευμα της Κυριακής συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο πάνω από 2.000 σοσιαλιστές και εργαζόμενοι. Η «Εφημερίς» τους υπολόγισε μόνο σε 200 και σημείωνε σε άρθρο της: «Οι πλείστοι εξ αυτών ήσαν εργάται, ευπρεπώς κατά το πλείστον ενδεδυμένοι, με ερυθράς κονκάρδας επί της κομβιοδόχης, και πολύ ήσυχοι άνθρωποι. Αυτοί είναι οι πρώτοι σοσιαλισταί εν Ελλάδι, και συνήλθον χθες εις το πρώτον αυτών εν Αθήναις συλλαλητήριον».

Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα το οποίο είχε ως εξής:
«Συνελθόντες σήμερον την 2 Μαΐου, ημέραν Κυριακήν και ώραν 5 μ.μ. εν τω Αρχαίω Σταδίω, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι μέλη του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» και υπό μισθόν πάσχοντες εψηφίσαμεν:
Α) Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα, καθ' όλην την ημέραν, και οι πολίται ν' αναπαύωνται.
Β) Οι εργάται να εργάζωνται 8 ώρας την ημέραν.
Γ) Ν' απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των.
Δ) Το συμβούλιον του «Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» να επιδώση το ψήφισμα εις την Βουλήν.»

Το ψήφισμα επεδόθη, τελικά, στον Πρόεδρο της Βουλής την 1η Δεκεμβρίου 1893 από τον Σταύρο Καλλέργη. Ο πρωτοπόρος σοσιαλιστής ανήλθε στη συνέχεια στο δημοσιογραφικό θεωρείο και περίμενε με ανυπομονησία από τον Πρόεδρο της Βουλής να το εκφωνήσει. Αυτός κωλυσιεργούσε και «ησχολείτο εις την ανάγνωσιν ετέρων αναφορών προερχομένων εκ διαφόρων προσώπων και πραγματευομένων κατά το μάλλον και ήττον περί ανέμων και υδάτων», όπως έγραψε στον «Σοσιαλιστή».

Ο Καλλέργης διαμαρτυρήθηκε μεγαλοφώνως και με εντολή του Προέδρου συνελήφθη για διατάραξη της συνεδρίασης. Οι στρατιώτες της φρουράς, αφού τον κτύπησαν με τα κοντάκια των όπλων τους, τον μετέφεραν στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε επί διήμερο. Στις 9 Δεκεμβρίου 1983 δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών, τις οποίες εξέτισε στις φυλακές του Παλαιού Στρατώνα. Με τον περιπετειώδη αυτό τρόπο έληξε και τυπικά ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/256

© SanSimera.gr

Κυβέρνηση : Νοιαζόμαστε εσάς, πριν από εσάς - Συγκρατούμε τις τιμές στα τρόφιμα και τα βασικά είδη διαβίωσης

 Παράταση ισχύος των μέτρων συγκράτησης των τιμών στα τρόφιμα και τα βασικά είδη διαβίωσης

Καθώς η εικόνα της αγοράς τους τελευταίους μήνες έχει βελτιωθεί σημαντικά -ο πληθωρισμός στα τρόφιμα και τα βασικά είδη διαβίωσης κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και είναι ο μικρότερος μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης και οι τιμές των καυσίμων έχουν μειωθεί σημαντικά από πέρυσι- τα μέτρα που αφορούν στο πλαφόν κέρδους του Ν.5045/2023, που έληγαν στις 30 Απριλίου, παρατείνονται για δύο μήνες και ολοκληρώνονται στις 30 Ιουνίου.

Τα μέτρα που αφορούν την απαγόρευση προσφορών για τρεις μήνες μετά από ανατίμηση, η υποχρεωτική ανακοίνωση αυξήσεων τιμοκαταλόγων από τα σούπερ μάρκετ, καθώς και η ανακοίνωση τιμών οπωροκηπευτικών, όπως επίσης και το «Καλάθι του Νοικοκυριού», παρατείνονται μέχρι τις 31 Οκτωβρίου.

Η σχετική νομοθετική ρύθμιση κατατίθεται άμεσα στη Βουλή.

 

Ε.Α.Α.Σ: - Αναρτήθηκαν τα αποτελέσματα παραθερισμού στο ΚΑΑΥ Αγίου Ανδρέα, έτους 2025

 Σας ενημερώνουμε ότι αναρτήθηκαν τα αποτελέσματα παραθερισμού στο ΚΑΑΥ Αγίου Ανδρέα, έτους 2025, στην ιστοσελίδα της Ένωσης (eaas.gr), στο Μενού: ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΕΛΗ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΑΥ, σύμφωνα με τα καθοριζόμενα στην ανακοίνωση παραθερισμού του έτους.

 

Τμήμα Κ.Α.Α.Υ/Ε.Α.Α.Σ

Συνέβη σαν Σήμερα το 1947 - Τρομοκρατική επίθεση της ΟΠΛΑ εναντίον της Πολεμικής Αεροπορίας - Δολοφόνησαν 5 αεροπόρους

 Στις 30 Απριλίου 1947, τρία μέλη της ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης επιτέθηκαν με χειροβομβίδες κατά λεωφορείου της Πολεμικής Αεροπορίας, που μετέφερε στελέχη της στο αεροδρόμιο του Σέδες. Από την επίθεση σκοτώθηκαν 5 αεροπόροι και τραυματίστηκαν 8.

Το 1947, δεύτερο έτος του Εμφυλίου Πολέμου, σηματοδοτήθηκε από την αλλαγή φρουράς της εγχώριας προστάτιδας δύναμης (ΗΠΑ αντί Αγγλίας) και το δόγμα Τρούμαν για την καταπολέμηση του κομμουνισμού. Η Θεσσαλονίκη δεν είχε συνέλθει από τη δολοφονία του Γιάννη Ζέβγου, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ. Για τον φιλοκυβερνητικό Τύπο επρόκειτο για «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» στους κόλπους της Αριστεράς, ενώ για τον «Ριζοσπάστη» ήταν έγκλημα των «μοναρχοφασιστών». Στην πόλη δρούσε εδώ και λίγους μήνες η διαβόητη «Ομάδα Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών» (ΟΠΛΑ), η οργάνωση ειδικών αποστολών του ΚΚΕ, με την ονομασία «Στενή Αυτοάμυνα».

Νωρίς το πρωί της 30ης Απριλίου, ένα λεωφορείο της Πολεμικής Αεροπορίας ξεκίνησε για το καθημερινό του δρομολόγιο από το ξενοδοχείο «Αστόρια», στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, προς το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Σέδες, που βρίσκεται κοντά στο πολιτικό αεροδρόμιο «Μακεδονία». Λίγο μετά τις 7 σταμάτησε στη «στάση Μισραχή» επί της κεντρικής λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας για να παραλάβει έναν αξιωματικό.

Έξαφνα δύο τρομακτικοί κρότοι τράνταξαν τον τόπο. Δύο χειροβομβίδες είχαν εκτοξευθεί κατά του λεωφορείου. Η πρώτη ρίχτηκε στο μπροστινό μέρος του οχήματος και η δεύτερη στην πίσω πόρτα. Αυτόπτες μάρτυρες είδαν τρεις άνδρες να απομακρύνονται από τον τόπο του συμβάντος κρατώντας πιστόλια στα χέρια τους και παρά την καταδίωξή τους κατόρθωσαν να διαφύγουν. «Το κράτος έχει ρεζιλευτεί», έγραψαν οι εφημερίδες. Ο συνολικός απολογισμός του αιματηρού περιστατικού ήταν 5 νεκροί (3 υποσμηναγοί, ένας σμηνίτης και ο οδηγός του οχήματος) και 8 τραυματίες αξιωματικοί.

Αμέσως ξεκίνησε ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη των δραστών. Οι αρχές γρήγορα συμπέραναν ότι επρόκειτο για έργο της ΟΠΛΑ, κρίνοντας και από άλλα ανάλογα περιστατικά με χειροβομβίδες στην πόλη. Επιβεβαιώθηκαν την ίδια ημέρα, όταν συνέλαβαν τον ταξιτζή Νίκο Τομπουλίδη, που, όπως αποκάλυψε, είχε μεταφέρει τους τρεις δράστες της καταδρομικής επιχείρησης. Τις επόμενες ημέρες ξεκίνησε κύμα συλλήψεων, που εξάρθρωσε την τοπική ΟΠΛΑ. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν τα ηγετικά στελέχη της οργάνωσης Τάκης Παπαγεωργίου και Ακίνδυνος Αλβανός, που είχε οργανώσει την επιχείρηση.

Τη δολοφονική επίθεση καταδίκασε όχι μόνο ο Τύπος της Δεξιάς και του Κέντρου, αλλά και αυτός της σοσιαλιστικής Αριστεράς. «…Πρέπει να τονισθεί ότι η ατομική τρομοκρατία βρίσκεται έξω από τις παραδόσεις της επαναστατικής πάλης…» έγραψε η εφημερίδα «Μάχη», όργανο του «Σοσιαλιστικού Κόμματος- Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΣΚ-ΕΛΔ) των Αλέξανδρου Σβώλου και Ηλία Τσιριμώκου.

Στις 28 Αυγούστου 1947, στο εδώλιο του Εκτάκτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης κάθισαν 67 άτομα. Στην απολογία του ο Παπαγεωργίου ήταν εμφανώς μετανοημένος, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του «εγκληματία», ενώ ο Αλβανός προσπάθησε να δικαιολογήσει την πράξη του, λέγοντας ότι «θέλησε να ανακουφίσει τον πληθυσμό». Τελικά, ύστερα από ακροαματική διαδικασία 18 ημερών, το δικαστήριο καταδίκασε 52 από τους 67 κατηγορούμενους σε θάνατο, στις 15 Σεπτεμβρίου. Από τους 52 θανατοποινίτες, στους 5 δόθηκε χάρη, ενώ οι υπόλοιποι εκτελέστηκαν κατά ομάδες στο χώρο πίσω από το Επταπύργιο, τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/1287?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2023-04-30

© SanSimera.gr

Προσευχηθείτε, γιατί χανόμαστε

Όλα είναι κανονισμένα -τουλάχιστον έτσι νομίζουμε- μέχρι να διακοπεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, να σειστεί η γη και να βρέξει πολύ ή καθόλου

Του Παναγιώτη Λιάκου

Αυτό που διδάσκει η ανθρώπινη εμπειρία είναι η ανυπαρξία βεβαιοτήτων. Όλα είναι κανονισμένα -τουλάχιστον έτσι νομίζουμε στην αρχή- μέχρι να ζορίσουν τα πράγματα: να διακοπεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, να σειστεί η γη και να βρέξει πολύ ή καθόλου, να ενεργοποιηθεί κάποιο ηφαίστειο, να ανοίξει η γη να μας καταπιεί, να γίνει κατολίσθηση, χιονοστιβάδα ή να πλήξει τσουνάμι κάποιες παραθαλάσσιες περιοχές. Έτι, δε, πάντοτε είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο του μετεωρίτη, της ασθένειας, του απροσδόκητου. 

Όλα δείχνουν εντάξει μέχρι να γίνει κάτι που θα αποδείξει το αντίθετο. Στα καλά καθούμενα, στις Βούτες Ηρακλείου Κρήτης άνοιξαν ρωγμές σε δρόμους και σε τοίχους σπιτιών. Και τώρα οι ειδικοί αναζητούν τα αίτια του φαινομένου. Τόσους ειδικούς έχουμε και δεν βρέθηκε ένας να ειδοποιήσει από πριν για ό,τι επρόκειτο να συμβεί. 

Στη Σαντορίνη, άπαντες νόμιζαν ότι το μόνο που μπορεί να αλλάξει είναι οι αφίξεις τουριστών, οι οποίες είθισται να αναθεωρούνται προς τα πάνω. Κι άρχισε να κουνά η γη και οι σεισμολόγοι να «εκτιμούν» από εκρήξεις ηφαιστείων μέχρι 7άρια Ρίχτερ. Η σιγουριά για την καλή συνέχιση της σεζόν κλονίστηκε κι άρχισαν οι λιτανείες. 

Κι όπως σχεδόν απότομα ξεκίνησε το… συνεχές τραμπάλισμα, έτσι σχεδόν απότομα έληξε η περίοδος του συναγερμού. 

Λιτανείες είχαμε στις Κυκλάδες για την ξηρασία, που ταλαιπωρούσε πολλά νησιά επί μήνες. Η βροχή, πολλή ή λίγη, ήρθε και αρκετοί νησιώτες είπαν ότι η προσευχή και η καταφυγή στον Θεό έφεραν αποτελέσματα, σε αντίθεση με τα προγράμματα, τις υποσχέσεις και τις «παρεμβάσεις» των πολιτικών.

Στην «προηγμένη» Δύση, μία από τα ίδια. Πήραν φωτιά στην Καλιφόρνια και οι πυροσβεστικοί κρουνοί τους είχαν ξεμείνει από νερό, με αποτέλεσμα να γίνουν στάχτη και μπούρμπερη ένα σωρό βίλες πολυεκατομμυριούχων.

Η Ισπανία και η Πορτογαλία είναι αναπτυγμένες χώρες, μέλη της Ε.Ε. και ιδανικοί τουριστικοί προορισμοί. Ξάφνου, πέφτει ο γενικός του ρεύματος και ο πολιτισμός οδηγείται κατευθείαν στον 19ο αιώνα – έστω για λίγες ώρες. Μόλις πέφτει το σκοτάδι, οι βεβαιότητες κάνουν φτερά, ο φόβος φωλιάζει και θεριεύει στις καρδιές των ανθρώπων, και αρχίζουν οι προσευχές. 

Να προσευχόμαστε περισσότερο, παιδιά, μη τυχόν και μας λυπηθεί ο Κύριος και τη σκαπουλάρουμε. 

 πηγή:https://www.antinews.gr/67105/antitheseis/proseychitheite-giati-chanomaste/

Με αυτούς κάναμε «συμφωνία φιλίας»!

 Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*

Κατέβα απ’ το ροζ, «φινλανδοποιημένο» συννεφάκι σου και κοίτα κατάματα την αλήθεια: η Τουρκία δεν έχει ιστορία, έχει ποινικό μητρώο γραμμένο με το αίμα Αρμενίων, Ποντίων και όποιου τόλμησε να σταθεί εμπόδιο στον τουρκικό ολοκληρωτισμό. Με αυτούς κάναμε «συμφωνία φιλίας». Η Γενοκτονία των Αρμενίων, η πρώτη του 20ού αιώνα, δεν ήταν ατύχημα – ήταν οργανωμένο σχέδιο εξολόθρευσης. Από το 1896, ο «κόκκινος» σουλτάνος, ο Αβδούλ Χαμίτ, που ο Ερντογάν λατρεύει σαν είδωλο, έσφαζε Αρμενίους. Το 1915-1918, οι Νεότουρκοι του Ταλαάτ πασά αποτύπωσαν την κόλαση στην καθημερινότητα: ενάμισι εκατομμύριο Αρμένιοι, γυναίκες, παιδιά, γέροι, σβήστηκαν με πορείες θανάτου, πνιγμούς, φωτιές. Η 24η Απριλίου 1915, όταν 250 Αρμένιοι ηγέτες σφαγιάστηκαν στην Πόλη, είναι η ευγενική παρακαταθήκη πολιτισμού της Τουρκίας στην ανθρωπότητα.

Και οι Πόντιοι; Από το 1916 ως το 1923, 353.000 Έλληνες του Πόντου εξαφανίστηκαν. Εκτοπίσεις, «λευκές σφαγές», καταναγκαστική εργασία – 90% νεκροί στις καραβάνες. Αρμένιοι και Πόντιοι είμαστε αδέλφια στον πόνο, θύματα του ίδιου οράματος – ενός «καθαρού» τουρκικού κράτους. Οι περιουσίες τους; Λάφυρα για τους Οθωμανούς, για να γεμίσουν τα ταμεία του πολέμου.

Και ο Κεμάλ; Μην ακούς τα παραμύθια για τον «πατέρα» της Τουρκίας. Ήταν ένας σκληρός γενοκτόνος που έκαψε τη Σμύρνη, έσφαξε στην Κιλικία, εξολόθρευσε στην Τραπεζούντα. Χιλιάδες Έλληνες και Αρμένιοι πνίγηκαν στο αίμα τους. Και ποιος τον χειροκρότησε αναδρομικά; Ο Χίτλερ! Ο Φίρερ τον έβλεπε σαν θεό, δάσκαλο της εξόντωσης. «Ο Κεμάλ έδειξε τον δρόμο» έλεγε το 1938, και το 1942 ζήλευε που ο Τούρκος «καθάρισε» τους χριστιανούς. Η ναζιστική εφημερίδα του τον υμνούσε, ενώ ο Γκέμπελς μόνο πάνω από τον τάφο του δεν έκλαιγε. Το χαρακτηριστικό του «κακού» είναι ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει, αλλά μόνο καταστρέφει.

Η Γερμανία; Σύμμαχος των Οθωμανών, έδινε όπλα και έκλεινε τα μάτια. Σήμερα, η Τουρκία τολμά να λέει «δεν έγινε τίποτα». Οι εκκλησιές μας τζαμιά, η Αγία Σοφία λεηλατημένη και μαγαρισμένη, η αλήθεια ουρλιάζει και εμείς ανάξιοι των προγόνων μας. Στον αδελφό αρμενικό λαό ένα λέω μόνο: μαζί, σαν γροθιά, δεν ξεχνάμε. Η δικαιοσύνη θα έρθει. Αυτοί, δε, που εργάζονται επίμονα, οι Τούρκοι εσωτερικού, να φινλανδοποιήσουν την Ελλάδα, ας θυμούνται κάτι: από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αναμφίβολα, οι προδότες του Ελληνισμού ήταν πολλοί. Οι πατριώτες, όμως, ήμασταν πάντοτε περισσότεροι. 

*Υπ. δρ Γεωπολιτικής – πρόεδρος ∆ικτύου Ελλήνων Συντηρητικών – rkaliviotis@gmail.com

https://www.antinews.gr/67094/antitheseis/me-aytoys-kaname-symfonia-filias/

Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων διεκδικούν 13ο και 14ο μισθό

 

Η ΠΟΕΣ ανακοίνωσε ότι άρχισαν οι νομικές διαδικασίες από τους συνταξιούχους που δεν καλύπτονται από τις πρόσφατες εξαγγελίες της κυβέρνησης για αυξήσεις αποδοχών

Ανακοίνωση με διεκδικητικές διαθέσεις εξέδωσε η Πανελλαδική Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών, με φόντο την υλοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους που δεν καλύπτονται από τις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες. Η ΠΟΕΣ, βάζοντας φρένο στην κυβερνητική «επικοινωνιακή καταιγίδα», που υποσχέθηκε επιδόματα και μισθολογικές αυξήσεις, με προφανή στόχο την εξυπηρέτηση ενός σχεδίου αντιστροφής της κακής δημοσκοπικής εικόνας, τονίζει ότι είναι έτοιμη να πρωτοστατήσει, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες σε κεντρικό επίπεδο, για την ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματος της επαναφοράς του 13ου και του 14ου μισθού.

Η ΠΟΕΣ στο ανακοινωθέν που εξέδωσε ανέφερε ότι άρχισαν οι νομικές διαδικασίες για τη διεκδίκηση του 13ου και του 14ου μισθού, με φόντο τη δεινή οικονομική κατάσταση που καταγγέλλουν ότι υπάρχει στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδας. Τονίζοντας ότι θα προχωρήσει μέχρι τέλους στην ικανοποίηση των πάγιων θέσεών της, η ΠΟΕΣ «προχωρά με υπευθυνότητα, βήμα βήμα, όπως έκανε επανειλημμένα στο παρελθόν για τις μνημονιακές περικοπές των αποδοχών μας και για κάθε αυθαίρετη μισθολογική αντιμετώπιση των στελεχών (μειωμένα νυχτερινά, αποκλεισμός στελεχών από τα πλεύσιμα κ.λπ.)».

Αναφερόμενα στην πιλοτική δίκη της ΑΔΕΔΥ και στο πώς αυτή μπορεί να συσχετιστεί με τον δικό τους δικαστικό αγώνα, τα στελέχη της ΠΟΕΣ ξεκαθαρίζουν ότι «η πιλοτική δίκη της ΑΔΕΔΥ για την ίδια διεκδίκηση δεν επηρεάζει νομικά» τις δικές τους ενέργειες, καθώς διευκρινίζουν ότι «οι Ενοπλες Δυνάμεις έχουν ειδικό μισθολόγιο που αντιμετωπίζεται διακριτά σε σχέση με το ενιαίο μισθολόγιο του Δημοσίου». Πάντως, σε κάθε περίπτωση, προσθέτουν πως «ενδεχόμενο θετικό αποτέλεσμα στην εν εξελίξει δίκη της ΑΔΕΔΥ θα καταλαμβάνει κατά μείζονα λόγο και τα ειδικά μισθολόγια».

Την ίδια ώρα, καταγγέλλοντας προσπάθειες σύγχυσης και συσκότισης των συναδέλφων τους με διασπορά φημών, ξεκαθαρίζουν ότι δεν συνιστούν τις ατομικές αγωγές ως εργαλείο πίεσης για την υλοποίηση των αιτημάτων τους. «Η κατάθεση μαζικών ατομικών αγωγών αφενός δεν πρόκειται να ληφθεί υπόψη από κανένα δικαστήριο, ενώ ταυτόχρονα καθιστά τη διεκδίκηση ιδιαιτέρως επισφαλή» εκτιμούν από την ΠΟΕΣ, καλώντας σε κοινό αγώνα. «Βεβαίως» διευκρινίζουν ότι «εν όψει του ότι οι δρομολογηθείσες διαδικασίες για τα ειδικά μισθολόγια θα καθυστερήσουν, η δυνατότητα για όποιον/α στρατιωτικό επιθυμεί να προβεί σε διεκδίκηση των δώρων κατά την προηγούμενη διετία παραμένει».

Για τον λόγο αυτόν η ΠΟΕΣ αναμένεται «να οργανώσει για τα ενδιαφερόμενα στελέχη τη σχετική διεκδίκηση, μέσω ανακοίνωσης του δικηγόρου της ομοσπονδίας Αντωνακόπουλου Γεωργίου, η οποία θα αναρτηθεί τις αμέσως επόμενες ημέρες». Υπενθυμίζεται ότι πριν από λίγες εβδομάδες οι στρατιωτικοί είχαν πετύχει μια πολύ μεγάλη νομική νίκη για τα νυχτερινά τους. Τέσσερις δικαστικές αποφάσεις δικαίωσαν εκατοντάδες στρατιωτικούς στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, κι αυτό αναμένεται να παίξει τον δικό του ρόλο στις νέες διεκδικήσεις της ΠΟΕΣ.

πηγή:https://www.dimokratia.gr/politiki/591210/stratiotikoi-diekdikoyn-13o-kai-14o-mistho/