Όπως στρώσαμε έτσι θα κοιμηθούμε…

Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος  – 

«Ειν’ οι προσπάθειές μας, των συφοριασμένων… σαν των Τρώων… κομμάτι κατορθώνουμε… κι αρχίζουμε νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες. Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά. Ο Αχιλλεύς… βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει… κι ολόγυρα από τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να γλιτώσουμε με την φυγή…»

Κ. Καβάφης από το ποίημα «Οι Τρώες».

Κανονικά οι αναγνώστες πρέπει να σταματήσουν εδώ και, αντί να συνεχίσουν με το άρθρο, να αναζητήσουν ολόκληρο το ποίημα. Είναι πλήρης και πολύ καλύτερη ανάλυση της σχέσης μας με την Τουρκία, σημερινής και παλαιότερης, προβλέπει ρεαλιστικά την κατάληξη και έχει, επιπρόσθετα, ασύγκριτο αισθητικό πλεονέκτημα. Κατά τα άλλα: Ο Ερντογάν έχει τσαλαπατήσει απροσχημάτιστα την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο αλλά ο πολιτικός κόσμος, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.

Οι πολυπράγμονες της Αθήνας, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και λοιποί «δημόσιοι παράγοντες» βυθίστηκαν, με αφορμή τη σημαία στη νησίδα Ανθρωποφάς, σε μια ακατάσχετη φλυαρία περί της τουρκικής επιθετικότητας, την έλλειψη σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο από τον Σουλτάνο, για την καταδίκη του από την Ευρώπη με κερασάκι τη δήθεν απειλή ότι έτσι δεν μπαίνει στην ΕΕ.

Ενώ η Τουρκία είναι σαφές ότι δεν επιθυμεί, πλέον, την ένταξη αλλά θέλει μόνο τα χρήματα που μπορεί, προθύμως, να του χορηγήσει η δημοκρατικότατη ΕΕ. Η εκάστοτε κυβερνώσα «ελίτ» στην Αθήνα έχει μοναδικό μέλημα το πως θα αποκρύψει την απόλυτη αδυναμία της να αποκρούσει τις απειλές και τις λοιδορίες του Σουλτάνου.

Η τακτική της «εξημέρωσης του θηρίου»

Όχι μόνο οι εκάστοτε κυβερνώντες αλλά το σύνολο της ελληνικής «ελίτ», από τους άφωνους ακαδημαϊκούς έως τους λαλίστατους δημοσιογράφους, σχολιαστές και δημοσιολογούντες, ούτε θέλει ούτε καν διανοείται να αντιπαρατεθεί στην Τουρκία, στους κεμαλιστές παλιότερα, στον Ερντογάν τώρα. Στόχος της «ελίτ» του πολιτικού κόσμου είναι ένας: να μην αντιληφθεί η κοινή κνώμη ότι η Ελλάδα είναι χώρα μειωμένης εθνικής κυριαρχίας. Αν το αντιληφθεί να μην μπορεί να αντιδράσει. Και αν αντιδράσει (όπως έγινε π.χ. με τα συλλαλητήρια) να κατηγορηθεί ως αντιδραστική, φασιστική κλπ.

Διαδόθηκε ότι οι Αρχηγοί των Επιτελείων ζήτησαν και έλαβαν την άδεια από τον πρωθυπουργό να χειριστούν εκείνοι το πώς πρέπει να αντιδράσουμε στις προκλήσεις των Τούρκων. Και τι έγινε; Δόθηκε πράγματι για λίγο η αίσθηση ότι είμαστε αποφασισμένοι να απαντήσουμε έμπρακτα αν οι τουρκικές απειλές περνούσαν από τα λόγια στις πράξεις.

Έως ότου η νησίδα Ανθρωποφάς έγινε απαγορευμένη περιοχή, αν και ανήκει στην ελληνική επικράτεια, και με τους Τούρκους να υποστηρίζουν ότι δικοί τους κομάντος αφαίρεσαν την αναρτημένη ελληνική σημαία από τη νησίδα. Δηλαδή: όταν οι απέναντι έσφιξαν τα λουριά η Αθήνα επανήλθε στη γνώριμη τακτική της «εξημέρωσης του θηρίου». Γλείφοντάς το.

Η Αθήνα είχε τη σκέψη ότι αν η Τουρκία απειλεί με θερμό επεισόδιο (αλά Ίμια) και εμείς απειλήσουμε με γενίκευση της σύγκρουσης τότε ο Ερντογάν δεν θα το διακινδυνεύσει. Αυτό που δεν σκέφτηκε η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία είναι ότι ο αντίπαλος θα ήθελε να εξακριβώσει αν λέμε, ως συνήθως, λόγια του αέρα. Τώρα το ξέρει.

Ο Ερντογάν παίζει το κεφάλι του και την τύχη της χώρας του. Δεν αστειεύεται. Η ανάρτηση της σημαίας στη νησίδα ήταν ένα από αρκετά επεισόδια: Πχ ότι ο κ. Καμένος έριξε το στεφάνι «στην περιοχή των Ιμίων» και όχι στο έδαφος των (ελληνικών, υποτίθεται) Ίμιων. Η Τουρκία δεν επιτρέπει αποβίβαση Ελλήνων στα Ίμια. Το θέμα δεν είναι ο πατριωτισμός, αν κάποιος ενδιαφέρεται περί αυτού. Το θέμα είναι, είπαμε στην αρχή, να μην πάρει ο κόσμος μυρωδιά τι πραγματικά συμβαίνει. Ο κόσμος μπορεί να «βολευτεί» στη δήθεν άγνοια, ως άλλοθι. Το πρόβλημα είναι ότι οι κυβερνώντες μπορούν να κοροϊδεύουν εμάς, αλλά όχι τους αντίπαλους.

Ελληνικές ψευδόμενες ηγεσίες 

Οι Τούρκοι ξέρουν ποιος λέει ψέματα, ποιος παριστάνει το παλικάρι αλλά είναι τζάμπα μάγκας. Και από την πλευρά μας θυμόμαστε τι έγινε με τα Ίμια, τις σημαίες που μεταμορφώθηκαν σε παλιόπανα που τα πήρε ο αέρας κλπ. Ο αντίπαλος ξέρει, δηλαδή, ότι έχει απέναντι ηγεσίες ψευδόμενες, με τα χέρια ψηλά, του κλώτσου και του μπάτσου. Και επομένως ξέρει ότι μπορεί να ποδοπατά ατιμώρητα τη σημαία. Άλλωστε οι κυβερνώσες ελίτ επιτρέπουν και συμβάλλουν να αναπτυχθεί κλίμα περιφρόνησης για τον πατριωτισμό και τις σημαίες μέσα στη χώρα, αφήνοντας ασύδοτους ή επιβραβεύοντας κάθε είδους εθνομηδενιστές.

Η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία αιφνιδιάστηκαν και με τους δυο όμηρους και με τη σημαία. Όχι (μόνο) επειδή είναι ανίκανοι, αλλά κυρίως επειδή έχει επικρατήσει επί χρόνια πνεύμα μοιρολατρίας, παράδοσης και εγκατάλειψης. Κανένας Φίλης και καμία Τασία δεν θα τολμούσαν να βγάλουν γλώσσα (όπως δεν το έκαναν τόσα χρόνια) αν οι ηγεσίες τιμούσαν στολή και αξιώματα.

Αρκεί να διαβάσει κανείς (σε ιστολόγιο) πως περιγράφει τη σύλληψή τους ο όμηρος ανθυπολοχαγός, πως παρέδωσαν τον οπλισμό τους (με την προτροπή του διοικητή τους), για να καταλάβει πόσο έτοιμη είναι η ηγεσία να παραδοθεί άνευ όρων. Μακάρι ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση να είχαν την αποκλειστική ευθύνη. Θα διώχναμε αυτούς και θα φέρναμε τους καλούς. Ποιος, όμως, ελάχιστα νουνεχής, περιμένει τη σωτηρία από τις ερχόμενες εκλογές;

Η Ελλάδα είναι χώρα με περιορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα, τουλάχιστον από την εποχή Σημίτη, μια γεμάτη εικοσαετία. Όποιος δεν είναι τυφλωμένος από κομματικό πάθος ή από προσωπικό συμφέρον βλέπει ότι όλο τα φάσμα των πολιτικών δυνάμεων στη Βουλή έχουν, διαχρονικά, ακριβώς την ίδια πολιτική απέναντι στην Τουρκία.

Πνευματικοί, κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες συμπλέουν χωρίς καν να υποψιάζονται ότι πριονίζουν οι ίδιοι την καρέκλα τους. Το τέλος του ποιήματος του Καβάφη είναι αποκαλυπτικό, όπως και η αρχή του, βρείτε το. Αν θέλουμε να το συνοψίσουμε σε πεζό λόγο θα λέγαμε τη γνωστή παροιμία: όπως στρώσαμε έτσι θα κοιμηθούμε.

πηγή:https://slpress.gr/ethnika/opws-strwsame-etsi-tha-koimhthoyme/

Ι.Σ.Μ.Ε.: Πρόσκληση στην διάλεξη του κ. Κώστα Κόλμερ, Δημοσιογράφου, με θέμα: «Η Γεωπολιτική και Γεωοικονομία της χώρας μας»

                                        ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Παρακαλούνται τα Μέλη και οι Φίλοι του 

Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών της Ελλάδος

να τιμήσουν με την παρουσία τους την Διάλεξη του

       κ. Κώστα Κόλμερ

                     Δημοσιογράφου

                          με θέμα

«Η Γεωπολιτική και Γεωοικονομία της χώρας μας»

την 10η Μαΐου 2018, ημέρα Πέμπτη και ώρα 7 μ.μ.

στο Σπυροπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού

(Λεωφόρος Κηφισίας και Αγίας Σοφίας 1, Ν. Ψυχικό 154 51, Στάση Σκαλάκια επί της Λεωφόρου)

Συντάξεις: Φεύγει το ΔΝΤ, γλιτώνουμε τις περικοπές συντάξεων!

Στην ελάφρυνση της λιτότητας και όχι του χρέους δίνει πλέον προτεραιότητα η κυβέρνηση, καθώς η σκληρή στάση και της νέας γερμανικής κυβέρνησης για το χρέος «διώχνει» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την Ελλάδα και ανοίγει «παράθυρο ευκαιρίας» για να ζητηθεί από τους Ευρωπαίους δανειστές η αναστολή εφαρμογής επώδυνων μέτρων, όπως η νέα μείωση συντάξεων.

Εξάλλου, από πολιτική άποψη, ακόμη και η καλύτερη συμφωνία για το χρέος εκτιμάται ότι δεν θα έχει την ίδια απήχηση στο εκλογικό σώμα με την αναστολή της μείωσης των συντάξεων, που έχει συμφωνηθεί να εφαρμοσθεί από την αρχή του 2019 και θα είχε άμεση επίπτωση στην καθημερινότητα και το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων.

Η στάση της Γερμανίας ωθεί το ΔΝΤ στην έξοδο από την Ελλάδα, ενδεχόμενο για το οποίο εμμέσως πλην σαφώς προειδοποίησε ο Πόουλ Τόμσεν, στην τελευταία συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο πλαίσιο της εαρινής συνόδου του Ταμείου:

1.    Το Βερολίνο δεν ξεφεύγει από τη βασική γραμμή Σόιμπλε, σύμφωνα με την οποία η ενεργοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος θα πρέπει να γίνεται με απόφαση του Eurogroup και έγκριση του γερμανικού Κοινοβουλίου. Αυτή η πολιτική διαδικασία, όμως, αντί της αυτόματης διαδικασίας ενεργοποίησης των μέτρων, που ζητείται από το ΔΝΤ, δεν επιτρέπει στο Ταμείο να υπολογίσει στη μελέτη βιωσιμότητας του χρέους τα μεσοπρόθεσμα μέτρα, επειδή θα τελούν υπό την αίρεση πολιτικών αποφάσεων («αυθαίρετων αποφάσεων», όπως τις χαρακτήρισε ο Π. Τόμσεν). Χωρίς θετική έκθεση βιωσιμότητας του χρέους, το Ταμείο αποκλείεται να ενεργοποιήσει το πρόγραμμα, που εγκρίθηκε επί της αρχής το περασμένο καλοκαίρι.

2.    Το γεγονός ότι η Γερμανία μπλόκαρε χθες στο Eurogroup τη  συζήτηση των μέτρων για το χρέος,ζητώντας να ολοκληρωθεί πρώτα η εφαρμογή των προαπαιτούμενων του προγράμματος από την ελληνική κυβέρνηση, περιορίζει ασφυκτικά τα χρονικά περιθώρια για εφαρμογή του νέου προγράμματος του ΔΝΤ. Όπως είχε εξηγήσει ο Τόμσεν, το πρόγραμμα του Ταμείου πρέπει να ολοκληρωθεί ταυτόχρονα με το ευρωπαϊκό, τον Αύγουστο, και υπάρχουν διαδικασίες που απαιτούν χρόνο: θα πρέπει να καταρτισθεί η νέα έκθεση βιωσιμότητας και, μαζί με το πρόγραμμα, να συζητηθεί από το συμβούλιο του Ταμείου, το οποίο θα δώσει έγκριση για την εκταμίευση της μίας δόσης του προγράμματος, ενώ, στη συνέχεια, θα πρέπει να ολοκληρωθεί και μια αξιολόγηση, πριν αποφασίσει το συμβούλιο του ΔΝΤ ότι ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα. Αφού χάθηκε και το Eurogroup του Μαΐου, είναι πρακτικά πάρα πολύ δύσκολο να ολοκληρωθούν έγκαιρα αυτές οι διαδικασίες.

Μέσα από αυτές τις εμπλοκές, που οδηγούν σε μια «ασθενή» συμφωνία για το χρέος και δεν επιτρέπουν στην Ελλάδα να έχει «πιστοποιητικό» βιωσιμότητας από το ΔΝΤ, για να ενισχύσει τη θέση της έναντι της αγοράς ομολόγων, προκύπτει μια ευκαιρία για ελάφρυνση λιτότητας, που θα είναι ιδιαίτερα σημαντική για την κυβέρνηση, όποτε και αν αποφασίσει να στήσει κάλπες.

Το επιχείρημα της Αθήνας προς τους Ευρωπαίους δανειστές είναι ότι η τεράστια υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων για δύο συνεχή χρόνια εξαλείφει την ανάγκη ενεργοποίησης των πρόσθετων μέτρων, που έχουν επιβληθεί από το Ταμείο (μείωση συντάξεων και αφορολόγητου ορίου). Και, πάντως, αντί να ενεργοποιηθούν τα μέτρα σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα θα μπορούσαν να ενταχθούν σε ένα μηχανισμό δημοσιονομικού «κόφτη», για να ενεργοποιηθούν μόνο αν υπάρξουν αμφιβολίες για την επίτευξη του στόχου για το πλεόνασμα.

Ο πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στον Ζ. Κ. Γιούνκερ κατά την επίσκεψη του προέδρου τη Κομισιόν στην Αθήνα ουσιαστικά προανήγγειλε την υποβολή του αιτήματος για χαλάρωση της λιτότητας. «Κάποιοι ήταν υπερβολικοί», είπε, φωτογραφίζοντας το ΔΝΤ. «Τώρα με νηφαλιότητα όχι μόνο δεν πρέπει να ακολουθήσουμε τις συμβουλές (σ.σ.: του Ταμείου) για περισσότερη λιτότητα, αλλά να ελαφρύνουμε την οικονομία», πρόσθεσε.

Η Κομισιόν, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν θα ήταν αντίθετη στην αναστολή των μέτρων για τις συντάξεις, που άλλωστε δεν ήταν δική της πρόταση. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η διαπραγμάτευση θα είναι «παιχνιδάκι», αφού τον τελευταίο λόγο θα έχει η Γερμανία, που έχει μακρά παράδοση υπεράσπισης των πιο ακραίων προτάσεων λιτότητας…

πηγή: http://www.sofokleousin.gr/archives/383863.html

Πόσο κόκκινες είναι οι Ελληνικές «κόκκινες γραμμές»;

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός  – 

Τον Φεβρουάριο του 2017, τουρκική κανονιοφόρος είχε εντός ελληνικών χωρικών υδάτων στο Φαρμακονήσι ρίψει πυρά, γεγονός που είχε υποχρεώσει τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών να προειδοποιήσει την Τουρκία ότι πλησίασε πολύ να πατήσει τις κόκκινες γραμμές. Το μήνυμα ήταν σαφές, αλλά στην Άγκυρα δεν το έλαβαν σοβαρά υπόψη, τουλάχιστον αν κρίνουμε από τα όσα ακολούθησαν. Δεν φαίνεται να τους πείθουν οι διαβεβαιώσεις του Κοτζιά ότι η οικονομική κρίση δεν έχει κάμψει ούτε την αποφασιστικότητα της Αθήνας, ούτε τη δυνατότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων να υπερασπίσουν τα εθνικά συμφέροντα.

Η προϊστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων τις τελευταίες δεκαετίες, άλλωστε, τείνει να εδραιώσει και στους νεοοθωμανούς την πεποίθηση πως η Ελλάδα είναι πρακτικά ανίκανη και πολιτικά απρόθυμη να απαντήσει κατά τρόπο που να προκαλέσει κόστος στην Τουρκία. Αν και δεν ομολογείται δημοσίως, οι συνεχείς και κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις, σε συνδυασμό με την απουσία αποτελεσματικών ελληνικών αντιμέτρων, έχουν προκαλέσει ρήγματα στην αξιοπιστία ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής.

Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, επειδή ωθεί τον Ερντογάν να προχωρήσει παραπέρα στον δρόμο του τυχοδιωκτισμού. Το γεγονός, μάλιστα, ότι έχει καταστεί απόλυτος άρχων, χωρίς ηγετική ομάδα που να αναλύει ορθολογικά τις εκάστοτε συνθήκες και να φιλτράρει τις διαθέσεις του αρχηγού, αυξάνει τις πιθανότητες τυχοδιωκτικής ενέργειας, η οποία να παραβιάσει τις ελληνικές κόκκινες γραμμές. Τα γεγονότα, άλλωστε, έχουν αποδείξει ότι ο Τούρκος πρόεδρος έχει την τάση να αντιδρά σπασμωδικά και ενίοτε να παρασύρεται από τις παρορμήσεις του, αν και όπως όλοι οι αυταρχικοί ηγέτες έχει κι αυτός οξυμένο ένστικτο αυτοσυντήρησης.

Το μήνυμα Κοτζιά, πάντως, δεν φαίνεται να είναι αποτρεπτική ρητορική χωρίς αντίκρισμα. Έχει ληφθεί η απόφαση ότι σε περίπτωση που οι Τούρκοι επιχειρήσουν να αποβιβάσουν κομάντος σε ελληνική βραχονησίδα θα ενεργοποιηθούν τα σχετικά επιτελικά σχέδια και η νησίδα θα εκκαθαρισθεί. Προφανώς, η Αθήνα δεν επιθυμεί τα πράγματα να φθάσουν σ’ αυτό το σημείο και γι’ αυτό εξαντλεί τα περιθώρια υπομονής, προκειμένου να μη ρίξει λάδι στη φωτιά.

Αντίστοιχες εντολές έχουν δοθεί στα σκάφη του Λιμενικού και του Πολεμικού Ναυτικού που περιπολούν στο ανατολικό Αιγαίο, καθώς και στις φρουρές που υπάρχουν στις διάφορες νησίδες. Γι’ αυτό και η φρουρά στη νησίδα Ρω προ ημερών αντέδρασε με προειδοποιητική ρίψη πυρών όταν είδε τουρκικό ελικόπτερο να προσεγγίζει.

Υπάρχει όριο

Όπως προκύπτει και από τα παραπάνω, υπάρχει ένα όριο για το τι μπορεί η Ελλάδα να αντιμετωπίσει μόνο με διπλωματικές ενέργειες και με απλή στρατιωτική παρακολούθηση. Όταν αμφισβητηθεί εμπράκτως η εδαφική ακεραιότητα, η αντίδραση για την προάσπισή της καθίσταται μονόδρομος. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σαφές αυτό ελληνικό μήνυμα έχει σταλεί όχι μόνο στην Άγκυρα, αλλά και στο ΝΑΤΟ και στην Ουάσιγκτον και στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν και κατά πόσο ο Ερντογάν ειδικά αυτή την περίοδο θα λάβει υπόψη του την ελληνική προειδοποίηση. Εν όψει των κρίσιμων εκλογών ερχόμενου Ιουνίου έχει ανάγκη από μία εύκολη νίκη, προκειμένου να αυξήσει τις πιθανότητές του να εκλεγεί και να καταστεί πρόεδρος-σουλτάνος. Προς την ίδια κατεύθυνση της σκλήρυνσης τον ωθεί και η συμμαχία του με τους Γκρίζους Λύκους του Μπαχτσελί.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο νεοοθωμανός θα κάνει τα πάντα για να εκλεγεί. Έχει αποδείξει, άλλωστε, ότι δεν ορρωδεί προ ουδενός. Υπενθυμίζουμε ότι το 2015, για να κερδίσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δεν δίστασε να ξαναστήσει κάλπες σε μερικούς μήνες, αφού προηγουμένως είχε τινάξει στον αέρα την ειρηνευτική διαδικασία με τους Κούρδους, οδηγώντας την Τουρκία σε αιματοκύλισμα.

Υβριδικός πόλεμος

Κατά πάσα πιθανότητα, ο Ερντογάν θα συνεχίσει στην παραδοσιακή τουρκική γραμμή «ένα βήμα τη φορά». Όλα δείχνουν πως η Άγκυρα δεν θα διακινδυνεύσει μία ελληνοτουρκική σύρραξη, προβαίνοντας σε αποστολή κομάντος για την κατάληψη ελληνικής νησίδας. Εάν το έκανε, δεν θα άφηνε περιθώριο υπεκφυγής στην Αθήνα. Για λόγους που έχουμε αναλύσει σε προηγούμενα άρθρα, ο Ερντογάν δεν θέλει πόλεμο.

Κατά πάσα πιθανότητα, λοιπόν, θα περιορισθεί σε προκλήσεις που συνιστούν ένα είδος υβριδικού πολέμου, ο οποίος δεν δικαιολογεί γενικευμένη ελληνική στρατιωτική αντίδραση. Προφανώς, είναι διαφορετικής ποιότητας πρόκληση η αποβίβαση Τούρκων κομάντος σε ελληνική νησίδα από μία υπέρπτηση, μία παραβίαση των χωρικών υδάτων, ακόμα και από τη ρίψη βολών εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. 

Από την άλλη πλευρά, όμως, αυτός ο υβριδικός πόλεμος καταπονεί τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, σπέρνει τον φόβο του πολέμου και εθίζει το πολιτικό σύστημα στην Αθήνα να αποδέχεται αυτό που πριν θεωρούσε κόκκινη γραμμή. Με άλλα λόγια, διαβρώνει την ελληνική αποτρεπτική στρατηγική.

Στο πλαίσιο αυτό, στο καλάθι των παραδοσιακών τουρκικών προκλήσεων έχουν προστεθεί τον τελευταίο καιρό και υπερπτήσεις μη επανδρωμένων τουρκικών αεροσκαφών, τα οποία έχουν κυρίως κατασκοπευτικό ρόλο, αλλά μπορούν και να πραγματοποιήσουν επιθέσεις στο έδαφος. Όπως είναι προφανές, η αναχαίτιση τέτοιων μη επανδρωμένων αεροσκαφών κοστίζει συγκριτικά πολύ σε καύσιμα και επίσης καταπονεί την ελληνική πολεμική αεροπορία. Οι Τούρκοι μπορούν να στέλνουν συνεχώς τέτοια αεροσκάφη.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι πως θα αντιδράσει η Αθήνα. Θα συμβεί ό,τι έχει συμβεί με τις παραβιάσεις και τις υπερπτήσεις των τουρκικών μαχητικών; Εάν γίνει ανεκτή αυτή η πρακτική, το αποτέλεσμα μπορούμε να το προβλέψουμε. Ο ελληνικός εναέριος χώρος θα «γεμίσει» από πτήσεις τέτοιων αεροσκαφών. Υπάρχει, βεβαίως, και η επιλογή τουλάχιστον για τις περιπτώσεις των υπερπτήσεων να ενεργοποιείται η αντιαεροπορική άμυνα. Αρχικά με προειδοποιητικά πυρά και εάν το τουρκικό μη επανδρωμένο δεν απομακρυνθεί άμεσα τα πυρά να έχουν σκοπό την κατάρριψη.

πηγή:https://slpress.gr/ethnika/poso-kokkines-einai-oi-ellinikes-kokkines-grammes/

Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε ομόφωνα το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 σε VIPER

Υπό τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, συνεδρίασε σήμερα το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας.
Το ΚΥΣΕΑ συνεδρίασε εκτάκτως σε συνέχεια της συνεδρίασης της περασμένης Δευτέρας με αντικείμενο την αναβάθμιση των αεροσκαφών F-16.

Κατόπιν ενημέρωσης του υπουργού Εθνικής Άμυνας ότι η Αμερικανική πλευρά έχει καταρχήν αποδεχθεί την αναθεωρημένη ελληνική πρόταση, που λαμβάνει υπόψη τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της χώρας τα επόμενα έτη, το ΚΥΣΕΑ ομοφώνως ενέκρινε την υλοποίηση του προγράμματος αναβάθμισης 85 αεροσκαφών.

Panos Kammenos‏ @PanosKammenos

Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε ομόφωνα το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 σε VIPER μετά την αποδοχή κατ´ αρχήν από την Αμερικανική πλευρά του προγράμματος πληρωμών βάση του εγκεκριμένου προϋπολογισμού του ΥΕΘΑ. Μιά μεγάλη ημέρα για την ΠΑ

12:17 μ.μ. - 28 Απρ 2018

Ο "άγνωστος" συνδικαλιστής που βεβήλωσε το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη - ΒΙΝΤΕΟ

Ο"άγνωστος" συνδικαλιστής που βεβήλωσε το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Ο άνθρωπος που πάτησε το κενοτάφιο παίζοντας παράλληλα το κομπολόι του αλλά κανείς δεν αναγνωρίζει, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της πορείας των εργαζομένων της ΔΕΗ, αλλά και μπροστά στο μνημείο.

Στο βίντεο από την συγκέντρωση και πορεία των εργαζομένων της ΔΕΗ, διακρίνεται ο συγκεκριμένος κύριος τόσο στην οδό Σταδίου πίσω ακριβώς από το κεντρικό πανό των διαδηλωτών, όσο και μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη όπου οι εργαζόμενοι πέταξαν λιγνίτη.

Πρόκειται για "άγνωστο συνδικαλιστή" καθώς φορείς και εκπρόσωποι της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ ισχυρίζονται ότι δεν τον ξέρουν.

http://www.enikos.gr/society/571650/o-agnostos-syndikalistis-pou-vevilose-to-mnimeio-tou-agnostou-str

Ποιοι και γιατί θέλουν μια κοινωνία επιδοματούχων

Ο αείμνηστος Έλληνας φιλόσοφος και κορυφαίος ιστορικός, γνώστης της βυζαντινής τέχνης, Κώστας Παπαϊωάννου (1925-1981) σε μία από τις ατέλειωτες συζητήσεις που είχαμε λίγο πριν εγκαταλείψει τα εγκόσμια το φθινόπωρο τού 1981, μού εξηγούσε ποιον ρόλο έπαιζαν και παίζουν οι επιδοτήσεις στα ολοκληρωτικά και αυταρχικά καθεστώτα, ανεξαρτήτως χρώματος. Εξάλλου, κατά τον συγγραφέα της «Γένεσης του Ολοκληρωτισμού», ο κομμουνισμός και ο εθνικοσοσιαλισμός, πέρα από κάποιες ιδεολογικές αποχρώσεις, στην πράξη δεν έχουν μεγάλες διαφορές – ήταν δε εντυπωσιακή η σύγκλισή τους στην περιφρόνηση προς τον άνθρωπο και στην εφευρετικότητα να τον εξοντώνουν ψυχολογικά και πνευματικά, ώστε να καταστεί εργαλείο εξουσίας. 

ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ: ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑΡΧΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ

Πέρα, όμως, από τα ολοκληρωτικά και αυταρχικά καθεστώτα, τα επιδόματα και οι αποκαλούμενες κοινωνικές παροχές αποτελούν σημαντικό στοιχείο στην λειτουργία των πελατειακών κρατών, αλλά και της σοσιαλδημοκρατικής αντίληψης για την κοινωνική δικαιοσύνη. Έτσι, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό την πίεση της κεϋνσιανής πρακτικής για την οικονομία, τα επιδόματα αποτέλεσαν και αποτελούν ισχυρό θεσμό των αποκαλούμενων μεικτών οικονομιών. 

Στην Ελλάδα, από την μεταπολίτευση και μετά, τα επιδόματα αποτέλεσαν το λάβαρο του πελατειακού λαϊκισμού, αλλά και μία από τις βασικές αιτίες όχι μόνον για την χρεοκοπία της χώρας και την υπαγωγή της στα μνημόνια, αλλά και για την σημερινή της αναπτυξιακή καχεξία.

Παράλληλα, η νοοτροπία του επιδοματούχου, που είναι κυρίαρχη στην χώρα, συμβάλλει σε μία εξαιρετικά επικίνδυνη κοινωνική ακινησία, η οποία καταδικάζει τις αυριανές γενιές Ελλήνων στην ανεργία και την πνευματική απαξίωση.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΥΧΩΝ

Από την άποψη αυτή, το κύριο άρθρο του Βήματος της Κυριακής 22 Απριλίου 2018 λέει πολλά και, για όποιον θέλει να καταλάβει την δραματική πραγματικότητα, υπονοεί περισσότερα. Υπό τον τίτλο Επιδοματούχοι ή Δημιουργοί, στο άρθρο αυτό αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

«Τις προηγούμενες εβδομάδες ο κερκυραϊκός Τύπος φιλοξενούσε μικρές αγγελίες αναζήτησης περίπου 600 εργαζομένων για μεγάλη ξενοδοχειακή αλυσσίδα, η οποία στα μέσα Μαΐου πρόκειται να εγκαινιάσει δύο μεγάλες τουριστικές μονάδες. 

Προς μεγάλη έκπληξη των υπευθύνων της αλυσσίδας, η ανταπόκριση ήταν περιορισμένη. Μόλις 120 από τις 600 διαθέσιμες θέσεις εργασίας  καλύφθηκαν, με αποτέλεσμα να αναγκασθούν οι αρμόδιοι να απευθυνθούν σε άλλες χώρες και ήδη προχωρούν σε ταχύρρυθμη εκπαίδευση Τσέχων και Ρουμάνων εργαζομένων για την κάλυψη των αναγκών τους. 

»Αντιστοίχως παραγωγική μονάδα ζυμαρικών αναζητούσε ματαίως όλο το προηγούμενο διάστημα μικρό αριθμό εργαζομένων για απασχόληση στην βιομηχανική ζώνη του Κιλκίς. Πολλοί υποθέτουν ότι σε κάθε τοπική αγορά εργασίας υπάρχουν ιδιαιτερότητες. Πιθανώς η Κέρκυρα να αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση καθώς υπάρχει πλήθος αυτοαπασχολουμένων στον τουριστικό τομέα και το τοπικό εργατικό δυναμικό όντως να μην επαρκεί. Για το Κιλκίς ωστόσο δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο.

ΑΕΡΓΟΣ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΥΧΟΣ VS ΜΙΣΘΩΤΟΣ

»Το παράδοξο είναι ότι δεν πρόκειται για μοναδικά παραδείγματα. Όπως και να έχει, πάντως, τίποτε δεν δικαιολογεί αδυναμία κάλυψης κενών θέσεων εργασίας σε μία χώρα με ανεργία υψηλότερη του 20%! 

»Ορισμένοι αποδίδουν την παρατηρούμενη απροθυμία κάλυψης κενών θέσεων εργασίας στην διαμορφούμενη κουλτούρα αεργίας εξαιτίας της πολιτικής των επιδομάτων που εισήχθη συστηματικά τα τελευταία χρόνια. Με άλλα λόγια, είναι αρκετοί αυτοί που “βολεύονται” και προτιμούν την ιδιότητα του άεργου επιδοματούχου από εκείνη του μισθωτού.

Αυτή την στιγμή οι καλυπτόμενοι στην Ελλάδα από πολιτικές επιδομάτων υπολογίζονται σε περίπου 800.000 –αριθμός ικανός να διαμορφώσει συγκεκριμένη κουλτούρα και συμπεριφορά. Και μαζί να αναπτύξει νοοτροπίες, να διαμορφώσει συνειδήσεις και να συγκροτήσει αντιστάσεις απέναντι στις επενδύσεις και στην οικονομική ανασυγκρότηση.

»Πολύ περισσότερο, μάλιστα, αν συνυπολογιστεί και η επίδραση που φαίνεται να ασκεί σε συγκεκριμένα τμήματα του πληθυσμού η τρέχουσα κυβερνητική πολιτική, η οποία, πέραν των άλλων, συστηματικά καλλιεργεί το τελευταίο διάστημα προσδοκίες προσλήψεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

»Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί την ανάγκη συγκρότησης πολιτικών κοινωνικής προστασίας για εκείνους που πραγματικά έχουν ανάγκη. Όπως επίσης και μπορεί να αντιληφθεί τους πολιτικούς στόχους και τις εκλογικές επιδιώξεις από τυχόν γενικευμένη καλλιέργεια επιδοματικών νοοτροπιών και προσδοκιών τακτοποίησης και κάλυψης από το κράτος. Ωστόσο, η ζημιά που προκαλείται από πολιτικά οργανωμένη επικράτηση τέτοιων πρακτικών είναι τεράστια και αναδεικνύει πλήρως τα διλήμματα της μεταμνημονιακής εποχής.

»Έπειτα από τόσες πικρές εμπειρίες και ακόμη περισσότερες διαρθρωτικού τύπου μεταβολές στο σώμα της οικονομίας και της κοινωνίας, η Ελλάδα έχει μία μοναδική ευκαιρία να αλλάξει πραγματικά και να βαδίσει συνειδητά και οργανωμένα σε δρόμο παραγωγής και δημιουργίας.

ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

»Είναι αλήθεια πως πρόκειται για δύσκολο και απαιτητικό δρόμο. Όμως ο άλλος δρόμος, αυτός της επιστροφής στις διαρθρωτικές αμαρτίες των προηγούμενων δεκαετιών, το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι την εθνική καταστροφή. Θα ισοδυναμεί με έγκλημα κατά της πατρίδας η οποιαδήποτε διολίσθηση στις πρακτικές του παρελθόντος.

»Αυτό είναι και το μεγάλο δίλημμα που τίθεται τώρα και θα τεθεί στις προσεχείς εκλογές».

Πολύ φοβούμεθα, όμως, ότι στο παραπάνω δίλημμα απάντηση δεν πρόκειται να δοθεί. Στο μέτρο που οι δημιουργοί τού αύριο εγκαταλείπουν την Ελλάδα αναζητώντας καλύτερη τύχη εκτός αυτής, ποιοι τελικά θα μείνουν στην χώρα; Πολύ απλά, πειθήνιοι στις επιδοτήσεις, απαθείς πολίτες, άεργοι και αρπακτικοί.

Αυτούς τους πολίτες εξάλλου θέλει και ο Σύριζα, γιατί τελικά είναι η πολιτική περιουσία του την οποία δια της πολιτικής απάτης υφαρπάζει από το ανδρεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ. Και βέβαια θα κάνει ό,τι μπορεί για να την διατηρήσει…

Το σκίτσο είναι του Αρκά

πηγή:https://new-deal.gr/koinvnia-epidomatoyxvn/